[{"id":166397,"title":"Η μυκηναϊκή Ακρόπολη της Μιδέας","subtitle":null,"description":"Η Ακρόπολη της Μιδέας αποτελεί το τρίτο σε σπουδαιότητα ισχυρό κέντρο της Μυκηναϊκής Αργολίδας μετά τις δυο άλλες κυκλώπειες ακροπόλεις, τις Μυκήνες και την Τίρυνθα. Η σημασία της ως μεγάλου Μυκηναϊκού κέντρου μαρτυρείται από την κυκλώπεια οχύρωσή της, τα ευρήματα των ανασκαφών, τη θέση της στη μυθολογία και τη σύνδεσή της με το πλούσιο Μυκηναϊκό νεκροταφείο στα γειτονικά Δενδρά. Η Μιδέα, εκτός από την αρχαία γραμματεία, αναφέρεται και από περιηγητές και ερευνητές του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, που περιέγραψαν τα ορατά ανά τους αιώνες ερείπια της οχύρωσης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜικρή έρευνα στην ακρόπολη πραγματοποιήθηκε το 1907 από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο. Ωστόσο, οι πρώτες δοκιμαστικές ανασκαφές στη Μιδέα άρχισαν το 1939 από τον Σουηδό αρχαιολόγο Axel Persson, τον ανασκαφέα των Δενδρών και της Ασίνης. Περιορισμένη έρευνα έγινε και το 1963 από τους Νικόλαο Βερδελή και Paul Astrom, ενώ οι συστηματικές ανασκαφές στην ακρόπολη, ως κοινό Ελληνοσουηδικό πρόγραμμα, άρχισαν το 1983, αρκετά πρόσφατα σε σύγκριση με τις έρευνες στις Μυκήνες και την Τίρυνθα, που ξεκίνησαν έναν αιώνα ενωρίτερα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ ακρόπολη ιδρύθηκε σε λόφο με υψόμετρο 268 μ., που δεσπόζει στο βορειοανατολικό μυχό της Αργολικής πεδιάδας. Η στρατηγική της θέση με την απεριόριστη θέα προς όλες τις κατευθύνσεις παρείχε τη δυνατότητα ελέγχου ολόκληρης της πεδιάδας και του Αργολικού κόλπου, πράγμα που συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην εξέλιξη και την ακμή της Μιδέας κατά τη Μυκηναϊκή εποχή. Όπως δείχνουν τα σωζόμενα ίχνη του Μυκηναϊκού οδικού δικτύου στην περιοχή, η ακρόπολη συνδεόταν με τα άλλα μεγάλα κέντρα της Αργολίδας.\u003cbr\u003e[...]\u003cbr\u003e(απόσπασμα από το βιβλίο)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b169457.jpg","isbn":"978-960-214-937-9","isbn13":"978-960-214-937-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":41,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"5.0","price_updated_at":"2011-07-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":776,"extra":null,"biblionet_id":169457,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-mykhnaikh-akropolh-ths-mideas.json"},{"id":166392,"title":"Οι αρχαιότητες της Κέρκυρας","subtitle":null,"description":"Η Κέρκυρα είναι το βορειότερο από τα μεγάλα νησιά του Ιονίου Πελάγους, το έβδομο σε μέγεθος της Ελλάδας και το δεύτερο από τα Επτάνησα. Έχει μήκος 62 χλμ., πλάτος 28 χλμ. στα βόρεια, 2 χλμ. στα νότια και συνολική επιφάνεια 592,1 τ.χλμ. Βρίσκεται απέναντι από τις ακτές της Αλβανίας και της Ηπείρου, από τις οποίες χωρίζεται με πορθμό πλάτους 2,5 χλμ. στα βορειοανατολικά και 20 χλμ. στα νοτιοανατολικά.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτις πηγές το νησί αναφέρεται με τα ονόματα Μάκρις, Δρεπάνη, Σχερία, Άργος, Φαιακία, Κόρκυρα ή Κέρκυρα και τα μεσαιωνικά χρόνια Κορυφώ. Το όνομα Μάκρις πιθανώς αναφέρεται στο επίμηκες σχήμα του νησιού. Κατά άλλους προέρχεται από το όνομα της τροφού του Διονύσου, η οποία κατέφυγε στην Κέρκυρα, όταν η Ήρα την εξεδίωξε από την Εύβοια, ή από τους Ευβοείς αποίκους, οι οποίοι ένιωθαν ότι βρίσκονται μακριά από την πατρίδα τους. Το όνομα Δρεπάνη πιθανώς περιγράφει το δρεπανοειδές σχήμα του ή αναφέρεται σύμφωνα με την αρχαία παράδοση στο δρεπάνι που χρησιμοποίησε ο Κρόνος για να ευνουχίσει τον Ουρανό και να διδάξει το θερισμό στους Τιτάνες. Από το αίμα του γεννήθηκαν οι Φαίακες και η Δήμητρα. Το όνομα Σχερία αναφέρεται στον Όμηρο και σημαίνει αιγιαλός, συνεχής παραλία ή εμπορείο. Επίσης, συνδέθηκε ετυμολογικά με το ρήμα «σταματώ» και απηχεί τη μεσιτεία της Δήμητρας στον Ποσειδώνα για να σταματήσει αρχικά και στη συνέχεια να αλλάξει τη ροή των ποταμών προς τα ανατολικά, για να μην ενωθεί το νησί με την Ήπειρο εξαιτίας των προσχώσεών τους. Το όνομα \"Αργός παραπέμπει στα λευκά βράχια και στην παραθαλάσσια πεδινή έκταση του νησιού, ενώ το Φαιακία, στο γιο του Ποσειδώνα, Φαίακα. Το όνομα Κόρκυρα ή Κέρκυρα πιθανώς προέρχεται όσον αφορά τον πρώτο τύπο από ιλλυρικής καταγωγής όνομα, όσον αφορά το δεύτερο από τη νύμφη Κέρκυρα, κόρη του ποταμού Ασωπού και της Μετώπης, ή από το Κέρκουρος, όνομα ψαριού ή ελαφρού πλοίου. Το όνομα, τέλος, Κορυφώ πιθανώς υποδεικνύει τις δύο κορυφές του ακρωτηρίου του σημερινού Παλαιού Φρουρίου, στο οποίο κατέφυγαν οι εναπομείναντες μετά την καταστροφή από τους Γότθους κάτοικοι της Παλαιάς Πόλης.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b169452.jpg","isbn":"978-960-214-941-6","isbn13":"978-960-214-941-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":148,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2011-07-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":776,"extra":null,"biblionet_id":169452,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/oi-arxaiothtes-ths-kerkyras.json"},{"id":166291,"title":"Η ιστορία του νομίσματος","subtitle":null,"description":"Το χρήμα χρησιμοποιείται σε όλες τις εποχές προς όλες τις κατευθύνσεις και για όλους τους σκοπούς. Η απόκτηση του υπήρξε εδώ και πολλούς αιώνες μία από τις κύριες επιδιώξεις των ανθρώπων. Τα νομίσματα αποτελούν μια βασική μονάδα μέτρησης του χρήματος. Τα νομίσματα άλλαξαν, μεταβλήθηκαν, προσαρμόστηκαν στις εκάστοτε αλλαγές που προκάλεσαν ή προκλήθηκαν από διαφορετικές αιτίες παρακολουθώντας κοινωνικές, οικονομικές και ιστορικές συνθήκες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα πρώτα νομίσματα κατασκευάστηκαν στη Μ. Ασία από ήλεκτρο, κράμα χρυσού και αργύρου, στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. Το πολύτιμο μέταλλο έδινε την αξία, το μικρό σχήμα το έκανε εύκολο στη μεταφορά, το σύμβολο της κάθε εκδίδουσας αρχής, που προστέθηκε αργότερα, έδινε την εγγύηση για το βάρος και την αυθεντικότητα του. Οι ελληνικές πόλεις διέδωσαν τη χρήση του νομίσματος από την Ισπανία μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα. Χρησιμοποίησαν τα σύμβολα τους, ήρωες, θεούς, ζώα, φυτά κ.λπ., για να σηματοδοτήσουν τα νομίσματα. Έκοψαν νομίσματα κυρίως σε άργυρο, καθώς αυτό ήταν το πολύτιμο μέταλλο στο οποίο είχαν ευκολότερη πρόσβαση. Στα τέλη του 5ου και κυρίως τον 4ο αιώνα π.Χ. κυκλοφόρησαν και χάλκινα νομίσματα για τις μικρές καθημερινές συναλλαγές. Ο βασιλιάς Φίλιππος Β' διέδωσε τη χρήση των χρυσών νομισμάτων, καθώς είχε πρόσβαση στα μεταλλεία χρυσού του Παγγαίου. Μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου Γ'άρχισαννα απεικονίζονται ηγεμόνες και βασιλείς της κάθε περιοχής στα νομίσματα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ παράσταση του ηγεμόνα αυτοκράτορα γίνεται το βασικό θέμα της εικονογραφίας στα ρωμαϊκά αυτοκρατορικά νομίσματα από τον Ιο αιώνα π.Χ. έως τον 4ο αιώνα μ.Χ. Τα ρωμαϊκά νομίσματα διαδόθηκαν σε όλο το γνωστό κόσμο και κόπηκαν σε χρυσό, άργυρο και χαλκό. Στα βυζαντινά νομίσματα εκτός από τον αυτοκράτορα προστέθηκε και η απεικόνιση του θείου- ο Χριστός, το χέρι του Θεού, η Θεοτόκος, χριστιανικά σύμβολα, έγιναν παραστάσεις στην κύρια όψη του νομίσματος. Ένας Θεός και ένας αυτοκράτορας, η αντίληψη του βυζαντινού για τον κόσμο απεικονίστηκαν στα νομίσματα. Ο βυζαντινός χρυσός σόλιδος επικράτησε από τον 4ο έως τον 11 ο αιώνα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και πολύ πέρα απ' αυτήν. Στη Δυτική Ευρώπη, νομίσματα χρυσά ακολούθησαν τα πρότυπα των ρωμαϊκών και βυζαντινών νομισμάτων. Από το 13ο έως και το 15ο αιώνα, το βενετσιάνικο νόμισμα θα επικρατήσει σ' αυτήν την περιοχή. Στην Ευρώπη, τα χρυσά φιορίνια της Φλωρεντίας θα αποτελέσουν τη βάση των εμπορικών συναλλαγών στη διάρκεια του 14ου αιώνα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό το 15ο αιώνα στο Νέο Κόσμο που διαμορφώνεται με τις ανακαλύψεις, τα νέα κοιτάσματα και την άνθηση του εμπορίου εκδίδονται αργυρά και αργότερα χρυσά μεγάλα νομίσματα τα οποία θα κατακλύσουν τον κόσμο. Ισπανικά και αργότερα αυστροουγγρικά τάληρα θα κατακτήσουν τις αγορές και οι άλλες περιφερειακές δυνάμεις θα αναγκαστούν να προσαρμοστούν στο σύστημα του ταλήρου. Μετά τη γαλλική επανάσταση καθιερώθηκε πρώτα στη Γαλλία και στη συνέχεια σε μεγάλο μέρος του κόσμου το δεκαδικό σύστημα. Από το 1 9ο αιώνα διαδίδεται η χρήση των χαρτονομισμάτων. Σταματά η σχέση του νομίσματος με το πολύτιμο μέταλλο από το οποίο είναι κατασκευασμένο. Η κυκλοφορία των χαρτονομισμάτων ήταν μέχρι πρόσφατα εξαρτημένη από την επάρκεια χρυσού. Το τέλος αυτής της αντιστοιχίας σε πολύτιμο μέταλλο, είχε ως αποτέλεσμα να αλλάξει η διεθνής οικονομία, και να σηματοδοτήσει την παγκόσμια κυριαρχία του άυλου χρήματος.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b169351.jpg","isbn":"978-960-214-944-7","isbn13":"978-960-214-944-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":132,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2011-07-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":776,"extra":null,"biblionet_id":169351,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-istoria-tou-nomismatos.json"},{"id":166247,"title":"The History of Coinage","subtitle":null,"description":"Money has been used throughout time in every aspect and for every reason. Its acquisition has always been one of the main goals of individuals. Coins constitute the basic unit of measuring money. They have been altered and adapted to every change caused by different reasons always conforming to social, economic and historical circumstances.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eThe first coins were made of electrum, a gold-silver alloy, in the end of the 7th century BC in Asia Minor. It was the precious metal that determined the value of a coin whereas its small size made it easy to carry. Later, the symbol of the issuing authority was added which guaranteed the coin's weight and its authenticity. The Greek cities spread its use from Spain to the Black Sea. They used their symbols, heroes, gods, animals, plants etc., to mark their coins. They issued mainly in silver because they had easier access to that precious metal. Bronze coins for the small-scale everyday transactions began to circulate in the late 5th century and especially during the 4th century BC. Philip II of Macedon issued gold coins since he had access to the gold mines on the Pangaion Mountain. After the death of Alexander III the Great, the rulers and kings of every city began to be depicted on their coins.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eThe image of the emperor became the consistent iconographic type on the Roman coins from the 1 st century BC to the 4th century AD. Roman gold, silver and bronze coins were widely spread in the then known world. On the Byzantine coins, the emperor's image is complemented by the depiction of the divine; Christ, Manus Dei, Virgin Mary and various Christian symbols were chosen for the obverse of the coins. These bore the God and the Emperor, thus reflecting the idea the Byzantines had of their world. From the 4th to the 11th century BC, the Byzantine gold solidus became predominant in the Eastern Mediterranean and beyond. The gold coins issued in Western Europe imitated the Roman and Byzantine coins. The Venetian coinage would become prevalent in this area from the 1 3th to the 15th century while the gold florin of Florence would develop into the basis of commercial transactions in 14th century Europe.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eLarge silver and later, gold coins were issued from the 15th century onwards, abiding by the new world that arose amidst the discoveries, the new metal ores and the growth of trade; these coins would dominate the world. Spanish, and later Austro-Hungarian, thalers would flow the markets, thus forcing peripheral powers to adapt to the thaler system.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eAfter the French Revolution, the decimal system was established, first in France and then in a large part of the world. Since the 19th century the use of paper currency became popular resulting in the end of the correlation between precious metals and coins. Until recently, the circulation of banknotes depended on gold reserves. The end of the equivalence between precious metal and coins resulted in the change of international economy and marked the universal dominance of digital money.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b169300.jpg","isbn":"978-960-214-945-4","isbn13":"978-960-214-945-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":132,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2011-07-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Η ιστορία του νομίσματος","publisher_id":776,"extra":null,"biblionet_id":169300,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/the-history-of-coinage.json"},{"id":166381,"title":"Μουσείο Παλαιόπολης (Mon Repos) Κέρκυρας","subtitle":null,"description":"Στο πανέμορφο νησί της Κέρκυρας ένα κομμάτι του είναι ιδιαίτερα ξεχωριστό. Ξεχωριστό γιατί η ομορφιά της φύσης ανταμώνει και συνυπάρχει με την ιστορία και τα μνημεία της. Είναι η περιοχή του Mon Repos, όπου το ανθρωπογενές και πολιτισμικό περιβάλλον συνταιριάζουν αρμονικά με το φυσικό. Το Mon Repos αποτελεί πόλο έλξης για αναψυχή και γνώση, και ταυτόχρονα χώρο στον οποίο μπορεί κανείς να αναβαπτιστεί περπατώντας στα μονοπάτια της φυσικής ομορφιάς και της ιστορίας παράλληλα, και να νιώσει πνευματική ευεξία και ανάταση. Μέσα στην ιστορική αυτή γωνιά της κερκυραϊκής γης, σ' έναν ειδυλλιακό χώρο εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς και αξίας, ενώνονται παλιές και νεότερες μνήμες, καθώς εδώ διαδραματίστηκαν πολλά και σημαντικά γεγονότα σε όλη την ιστορική διαδρομή της χώρας μας, από την αρχαιότητα μέχρι τις ημέρες μας.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b169441.jpg","isbn":"978-960-214-898-3","isbn13":"978-960-214-898-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":10035,"name":"Mon Repos","books_count":1,"tsearch_vector":"'mon' 'repos'","created_at":"2017-04-13T02:24:37.629+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:24:37.629+03:00"},"pages":70,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2011-07-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":776,"extra":null,"biblionet_id":169441,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/mouseio-palaiopolhs-mon-repos-kerkyras.json"},{"id":166393,"title":"Λουτράκι","subtitle":"Τα μνημεία του Ηραίου Περαχώρας","description":"Η Περαχώρα, γνωστή στην αρχαιότητα ως Πειραίον ή Πειραία, όπως μαρτυρείται για πρώτη φορά στον Ξενοφώντα, δηλαδή «η πέρα (από την Κόρινθο) χώρα», καλύπτει το δυτικό τμήμα της Κορινθίας, βόρεια του Ισθμού. Περικλείεται από τον Κορινθιακό κόλπο, τις Αλκυονίδες νήσους και την οροσειρά των Γερανείων. Το ακρωτήριο του Ηραίου, βραχώδες, με πεύκα που απλώνονται έως τη θάλασσα, βρίσκεται στην πλαγιά του δυτικού άκρου των Γερανείων. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι προσβάσιμος σήμερα οδικώς μέσα από το Λουτράκι (τα αρχαία Θέρμα). Αφήνοντας τη λουτρόπολη, με την οροσειρά των Γερανείων στα ανατολικά, ο δρόμος διασχίζει τη δυτική όχθη της λίμνης Βουλιαγμένης με κατεύθυνση το χωριό της Περαχώρας και συνεχίζοντας προς την ενδοχώρα στα δυτικά, περνώντας από ένα κατάφυτο μονοπάτι, καταλήγει στο βράχο του Ηραίου όπου δεσπόζει ο γραφικός φάρος του Ακρωτηρίου Μελαγκάβι, χτισμένος το 1897. Από εκεί ο επισκέπτης κατεβαίνει πεζός στο μικρό όρμο από ένα διχαλωτό μονοπάτι που στα αριστερά τον οδηγεί στο παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη και δεξιά, στην περιοχή του λιμανιού. Το μεγάλο αρχαϊκό ιερό της Ήρας Ακραίας με πληθώρα κινητών ευρημάτων, που ανέσκαψε ο Humphrey Payne το 1930, θεωρήθηκε τότε από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα η σημαντικότερη ανακάλυψη των τελευταίοι δεκαετιών. Από τη λιμνοθάλασσα της Βουλιαγμένης έως το σημείο αυτό, σε μία απόσταση μεγαλύτερη των 3 χλμ., η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε επίσης στο φως μεσοελλαδικούς τάφους, μυκηναϊκά όστρακα, τμήματα αρχαίων οδών, λείψανα οχυρώσεων, δεξαμενές και θεμέλια οικιών.\u003cbr\u003e[...]\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b169453.jpg","isbn":"978-960-214-936-2","isbn13":"978-960-214-936-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":55,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2011-07-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":776,"extra":null,"biblionet_id":169453,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/loutraki.json"}]