[{"id":176772,"title":"Η αυτόγραφη νεομαρτυρολογική συλλογή του μοναχού Καισάριου Δαπόντε (1713-1784)","subtitle":null,"description":"[...] Η αυτόγραφη νεομαρτυρολογική συλλογή του Δαπόντε εμφανίζει διττό ενδιαφέρον: αφενός, διότι καταγράφει τα εκτενή ή σύντομα Μαρτύρια τριάντα οκτώ νεομαρτύρων -και τους Βίους δύο μεγάλων αγιορειτών οσίων της εποχής του, του οσίου Ακακίου του Καυσοκαλυβίτη και του οσίου Ιεροθέου του Ιβηρίτη- με την ιδιαιτερότητα μάλιστα της μοναδικής εξιστόρησης των μαρτυρίων αρκετών εξ αυτών που μέχρι σήμερα ήταν άγνωστοι ή υπήρξαν πρόσωπα που γνώρισε ο ίδιος ο Καισάριος Δαπόντες ή που χρησιμοποίησε πρώτος τις σχετικές νεο-μαρτυρολογικές πηγές· αφετέρου, γιατί σχετίζεται άμεσα με το πρόγραμμα εικονογραφήσεως του νέου Καθολικού της μονής Ξηροποτάμου το 1783 και ειδικότερα με την απεικόνιση των νεομαρτύρων και οσίων της εν λόγω Συλλογής στη Λιτή του Καθολικού. Κατ' αυτόν τον τρόπο η χειρόγραφη νεομαρτυρολογική συλλογή του Καισαρίου Δαπόντε καθίσταται ένα κλασικό, ίσως και μοναδικό, παράδειγμα σχέσης και ερμηνείας λόγου και εικόνας στην ύστερη Τουρκοκρατία και είναι εύλογο να προσελκύσει το ενδιαφέρον όχι μόνον των αγιολόγων ή των ιστορικών αλλά και των ιστορικών της τέχνης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤης εκδόσεως του κειμένου της Συλλογής προτάσσεται εκτενής Εισαγωγή, στην οποία παρουσιάζονται διεξοδικά τα ζητήματα της προελεύσεως και της ιστορίας του χειρογράφου, του περιεχομένου και του χρόνου συγκροτήσεώς της, αλλά και των πηγών του Δαπόντε, ζήτημα που εμφανίζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς και των επιδράσεων, άμεσων ή έμμεσων, που άσκησε η Συλλογή αυτή στις μεταγενέστερες χειρόγραφες και έντυπες Συλλογές νεομαρτυρολογικών κειμένων. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b179893.jpg","isbn":"978-960-7666-71-0","isbn13":"978-960-7666-71-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":414,"publication_year":2012,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"31.0","price_updated_at":"2012-05-31","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":805,"extra":null,"biblionet_id":179893,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-autografh-neomartyrologikh-syllogh-tou-monaxou-kaisariou-daponte-17131784.json"},{"id":176781,"title":"Ήπειρος","subtitle":"Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό","description":"Η πρώτη μου γνωριμία με την Ήπειρο χρονολογείται στο 1959. Στα τέλη Οκτωβρίου εκείνου του χρόνου, με μια δωδεκαμελή ομάδα του Τμήματος Αθηνών του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου, ανέβηκα από το χωριό Καταρράκτης την κορυφή Καταφίδι των Τζουμέρκων, του ορεινού όγκου που δεσπόζει βορείως της Άρτης. Καλύτερα γνώρισα την ορεινή Ήπειρο τον μεθεπόμενο χρόνο· τον Ιούλιο του 1961 ανέβηκα στην Τύμφη, τον Σμόλικα και τον Γράμμο, ενώ το 1963 επισκέφθηκα την Δωδώνη, την Νικόπολη και την Άρτα και διέσχισα με δύο φίλους την χαράδρα του Αώου από το Μέτσοβο μέχρι την Κόνιτσα. Αυτό που δεν φανταζόμουν τότε ήταν ότι το 1965, νεοδιορισμένος Επιμελητής Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, θα ετοποθετούμην στην 5η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων που ιδρύθηκε τότε με έδρα τα Ιωάννινα, και ότι θα παρέμενα στην Ήπειρο επι μία περίπου δεκαετία, κατά την οποία γνώρισα καλά τον τόπο, τα μνημεία και τους ανθρώπους του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτις υπηρεσιακές μου μετακινήσεις και στις κυριακάτικες ή πολυήμερες εξορμήσεις μου είχα πάντα μαζί μου τις φωτογραφικές μου μηχανές -για τις ασπρόμαυρες λήψεις μία παλιά Rollei και για τις έγχρωμες μία Retina Reflex, την οποία, όταν ετέθη εκτός μάχης, διαδέχθηκε μία Μinolta. Όλες οι έγχρωμες διαφάνειες είναι σε φιλμ Kodachrome. Λόγω των αρχαιολογικών και φυσιολατρικών ενδιαφερόντων μου φωτογράφιζα κυρίως μνημεία, οικισμούς και τοπία. Οι φωτογραφίες αυτές δεν τραβήχθηκαν με καλλιτεχνικές προθέσεις και η αντιπροσώπευση των διαφόρων περιοχών της Ηπείρου δεν είναι σύμμετρη. Υπερέχουν σε αριθμό φωτογραφίες από περιοχές όπως το Ζαγόρι ή η επαρχία Μετσόβου και από οικισμούς όπως η Πάργα και η Κορωνησία, που επισκέφθηκα συχνότερα, και απουσιάζει σχεδόν η επαρχία Φιλιατών, την οποία ελάχιστα γνωρίζω.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠολλές από τις φωτογραφίες που είχα βγάλει αποτελούν σήμερα τεκμήρια της Ελλάδας που αφήσαμε να χαθεί στο όνομα της αξιοποιήσεως. Η υποβάθμιση του ελληνικού τοπίου και του δομημένου περιβάλλοντος συντελείται με επιταχυνόμενους ρυθμούς τόσο από τους ιδιώτες όσο και από τις δημόσιες και δημοτικές υπηρεσίες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b179902.jpg","isbn":"978-960-7666-90-1","isbn13":"978-960-7666-90-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":397,"publication_year":2012,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"37.0","price_updated_at":"2012-05-31","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":805,"extra":null,"biblionet_id":179902,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/hpeiros-8c71a767-31a8-4dce-a77b-2978a1487e73.json"},{"id":178350,"title":"Θεολογία του πόνου","subtitle":"Βιβλική και πατερική θεώρηση της σωματικής και πνευματικής ασθένειας","description":"Θεολογία του πόνου: Με μια πρώτη ματιά θεολογία και πόνος, φαντάζουν έννοιες ασύμπτωτες. Το ερώτημα το οποίο εύλογα δημιουργείται σχετίζεται με τη σχετικότητα των δύο εννοιών. Ίσως μετά από έναν ενδελεχή έλεγχο να ισχυριστούμε ότι το στοιχείο το οποίο ενώνει θεολογία και πόνο είναι το \"μυστήριο\". Από τη μια μεριά το μυστήριο τού Θεού ως καθημερινή παρουσία και υπενθύμιση στον άνθρωπο ότι \"ο Θεός αγάπη εστί\" και από την άλλη μεριά το μυστήριο του πόνου ως ευκαιρία προετοιμασίας για μια πορεία η οποία οδηγεί τον πονεμένο άνθρωπο να συναντήσει Αυτόν ο οποίος εκούσια \"εαυτόν παρέδωκεν\" ολόκληρη την ύπαρξη του στα χέρια τού Θεού Πατέρα. Η θεολογική γλώσσα δεν μπορεί παρά μόνο να κατανοεί τον πόνο ως οδό και τρόπο που καθιστούν τον άνθρωπο μέτοχο της θείας ζωής η οποία έχει ως κατάληξή της την αθανασία.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b181475.jpg","isbn":"978-960-7666-70-3","isbn13":"978-960-7666-70-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":131,"publication_year":2012,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"8.0","price_updated_at":"2012-07-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":805,"extra":null,"biblionet_id":181475,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/theologia-tou-ponou.json"},{"id":181180,"title":"Μεταφραστικός εσοπτρισμός","subtitle":"Γάλλοι συγγραφείς του 19ου αιώνα σε μετάφραση Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη","description":"Ο Παπαδιαμάντης αφουγκράστηκε \"το ξένο\" με σεβασμό και αφομοίωσε όσα στοιχεία μπορούσε να εντάξει \"τελετουργικά\" στις μεταφράσεις και την πεζογραφία του, έχοντας σύμμαχο την ανυπέρβλητη δύναμη του λόγου του. Όσοι από τους συγχρόνους διάβασαν τις μεταφράσεις του απήλαυσαν την \"κρυσταλλόηχο\" και \"αργυρόηχο\" φωνή του μεταφραστή. Εις ό,τι αφορά τους σημερινούς αναγνώστες των μεταφράσεων του Παπαδιαμάντη, πιστεύω πως όσοι εξ αυτών αντιμετωπίζουν την ελληνική γλώσσα ως διαχρονικό πλουτοφόρο κοίτασμα εξέρχονται από τις σελίδες των μεταφρασμάτων του διπλά ωφελημένοι. Πρώτον, διότι αξιώνονται μετοχής στο προαναφερθέν \"ξένο\" και σε ό,τι αυτό \"κομίζει εις την Τέχνην\" και δεύτερον, διότι η μετοχή αυτή πραγματώνεται μεσω μιας γλώσσας \"που δεν ξέρει από ψέμα\", σύμφωνα τουλάχιστον με τον ποιητή που μας προτρέπει να μνημονεύουμε Διονύσιο Σολωμό και Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b184306.jpg","isbn":"978-960-7666-77-2","isbn13":"978-960-7666-77-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":160,"publication_year":2012,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"13.0","price_updated_at":"2012-11-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":805,"extra":null,"biblionet_id":184306,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/metafrastikos-esoptrismos.json"}]