[{"id":171363,"title":"Η παραφροσύνη κατ' οίκον","subtitle":"Ψυχική ασθένεια, κοινωνική θέση και οικογένεια","description":"Το κείμενο αυτό (ένα εντυπωσιακό δείγμα \"αυτοεθνογραφίας\", στο μέτρο που εμπνέεται σιωπηρά από την τραγική ιστορία της μανιοκαταθλιπτικής πρώτης συζύγου του συγγραφέα) κατέχει, σύμφωνα με τους μελετητές, κομβική θέση στο έργο του Έρβινγκ Γκόφμαν. Ανιχνεύει το φαινόμενο της ψυχικής ασθένειας ως εισβολή του χάους στην κοινωνική τάξη της καθημερινότητας, από τη στιγμή που ένα άτομο, ο ψυχικά ασθενής, αρνείται \"να μείνει στη θέση του\": προβαίνει δηλαδή σε παραβάσεις και παρεκκλίσεις από τα κοινωνικά κανονιστικά πρότυπα, οι οποίες, εφόσον η νεότερη τάση είναι να μην απομονώνονται στο άσυλο, διαταράσσουν τη ζωή της κοινότητας: τον δημόσιο χώρο, τον τόπο δουλειάς και, κατεξοχήν, την οικογένεια. Μπροστά στον κίνδυνο να γίνει αφόρητη και ακατανόητη αυτή η ζωή και να θιγεί η υπόληψή τους, οι οικείοι \"άλλοι\" με τους οποίους ο ασθενής βρίσκεται σε αλληλεπίδραση θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο και μορφή συνέργειας για να τον ελέγξουν και να συγκρατήσουν το χάος μέσα στα εκάστοτε πλαίσια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Aντιδρώντας στις αντιδράσεις που προκαλεί, ο ψυχικά ασθενής θα νιώσει κι αυτός ότι η\u003cbr\u003eζωή στην οικογένεια έχει διαταραχτεί . . . Tο σπίτι, όπου τα τραύματα θα έπρεπε να\u003cbr\u003eεπουλώνονται, γίνεται ακριβώς ο τόπος όπου προκαλούνται. Tα σύνορα καταρρέουν. H οικογένεια γυρίζει το μέσα έξω. Bλέπουμε λοιπόν ότι ο μανιακός που μένει στο σπίτι τροφοδοτεί -και τροφοδοτείται από- ένα οργανωτικό χάος... Η αίσθηση της οικογένειας ότι ο ταραξίας είναι ψυχικά ασθενής έρχεται και φεύγει: με κάθε ξέσπασμα η οικογένεια αναγκάζεται να αντιμετωπίσει εκ νέου την ιδέα ότι πρόκειται, όπως φαίνεται, για ψυχική ασθένεια, αλλά με κάθε στιγμή συνηθισμένης και ήρεμης συμπεριφοράς του ασθενή η ελπίδα αναβιώνει ζωηρά μέσα της - η ελπίδα ότι όλα επανέρχονται στο κανονικό... Eίναι σαν η αντίληψη να μπορεί να σχηματιστεί και να λειτουργήσει μόνο όπου υπάρχει κοινωνική οργάνωση· είναι σαν η εμπειρία της αποδιοργάνωσης να μπορεί να βιωθεί, αλλά όχι να διατηρηθεί. Όταν το χάος είναι στο αποκορύφωμα, οι μετέχοντες είναι απίθανο να βρουν κάποιον που να έχει την παραμικρή ιδέα του τι σημαίνει να ζει κανείς μέσα σ' αυτό. Όταν τελικά διευθετηθεί το πρόβλημα, οι ίδιοι οι μετέχοντες θα είναι ανίκανοι να καταλάβουν γιατί αναστατώθηκαν τόσο. Δεν είναι περίεργο λοιπόν ότι, στη φάση της αποδιοργάνωσης, η οικογένεια ζει την τρέχουσα πραγματικότητα σαν μέσα σε όνειρο, και η οικιακή ρουτίνα, που τώρα μόνο να την\u003cbr\u003eονειρευτεί μπορεί κανείς, εκλαμβάνεται ως το πραγματικό.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(απόσπασμα από το βιβλίο)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο έργο του Έρβιν Γκόφμαν αντιπροσωπεύει το πιο ολοκληρωμένο προϊόν ενός από τους\u003cbr\u003eπιο πρωτότυπους και πιο σπάνιους τρόπους άσκησης της κοινωνιολογίας: εκείνου που\u003cbr\u003eσυνίσταται στη θεώρηση εκ του σύνεγγυς, και επί μακρόν, της κοινωνικής πραγματικότητας... Ο Γκόφμαν υπήρξε αυτός που έκανε την κοινωνιολογία να ανακαλύψει το απειροελάχιστο: εκείνο που οι θεωρητικοί χωρίς αντικείμενα και οι παρατηρητές χωρίς έννοιες δεν ήξεραν να προσλαμβάνουν και που παρέμενε αγνοημένο, επειδή ακριβώς ήταν υπερβολικά προφανές, όπως καθετί το αυτονόητο...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤέτοια αξιοπερίεργα εντομολογικού ενδιαφέροντος ήταν φτιαγμένα ακριβώς για να προβληματίζουν, και μάλιστα να σοκάρουν, ένα κατεστημένο συνηθισμένο να βλέπει τον κοινωνικό κόσμο από πιο μακριά και πιο ψηλά. Εκείνος που οι θεματοφύλακες του θετικιστικού δογματισμού τοποθετούσαν στο τρελό περιθώριο [lunatic fringe] της κοινωνιολογίας, ανάμεσα δηλαδή στους εκκεντρικούς που ζητούσαν να αντικαταστήσουν την αυστηρότητα της επιστήμης με τις ευκολίες της φιλοσοφικής διαμεσολάβησης ή της λογοτεχνικής περιγραφής, κατέληξε να γίνει θεμελιώδης αναφορά για τους κοινωνιολόγους, αλλά και για τους ψυχολόγους, τους ψυχοκοινωνιολόγους και τους κοινωνιογλωσσολόγους.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003ePierre Bourdieu","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b174446.jpg","isbn":"978-960-221-525-8","isbn13":"978-960-221-525-8","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":10305,"name":"Κοινοί Τόποι","books_count":9,"tsearch_vector":"'kinoi' 'koini' 'koinoi' 'topi' 'topoi'","created_at":"2017-04-13T02:27:03.257+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:27:03.257+03:00"},"pages":127,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2012-01-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Insanity of Place","publisher_id":37,"extra":null,"biblionet_id":174446,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-parafrosynh-kat-oikon.json"},{"id":181252,"title":"Το πρόσωπο και το όνομα","subtitle":"Συμβολή στη μελέτη των συστημάτων συγγένειας","description":"Όταν λέμε ότι ένα παιδί μοιάζει στον πατέρα του, ενώ ένα άλλο μοιάζει στη μητέρα του, εκφέρουμε άραγε μια κρίση αντικειμενική ή υποκειμενική; Το βιβλίο αυτό εξετάζει την κοινωνική γένεση των κρίσεων σχετικά με την οικογενειακή ομοιότητα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην ελληνική Κάρπαθο θεωρείται πάντα ότι η πρωτότοκη κόρη μοιάζει στον πατέρα της και ο πρωτότοκος γιος στη μητέρα του. Όμως στα νησιά Τρόμπριαντ της Μελανησίας όλα τα παιδιά μοιάζουν στον πατέρα και κανένα στη μητέρα. Στους Κατσίν της Βιρμανίας αντίθετα θεωρείται πως όλα τα παιδιά μοιάζουν στη μητέρα τους. Στο νησί Ντζέρμπα της Τυνησίας το παιδί μοιάζει σε ό,τι κοιτάζει έντονα η μητέρα του όταν είναι έγκυος. Στη Γαλλία, σε οικογένειες δύο παιδιών, ιδίως αν αυτά είναι του ίδιου φύλου, όταν το πρώτο μοιάζει στον πατέρα, το δεύτερο μοιάζει συνήθως στη μητέρα, και αντίστροφα. Σε ορισμένες κονωνίες το παιδί μοιάζει συχνά σ' εκείνον του οποίου φέρει το όνομα. Εν τέλει μπορούμε να πούμε ότι τα συστήματα συγγένειας διακρίνονται χαρακτηριστικά από τον τρόπο με τον οποίο συνδέουν μέσω του ονόματος ή/και της ομοιότητας κατηγορίες παιδιών με κατηγορίες γονέων, ζωντανών ή πεθαμένων, υπάγοντας σ' αυτή τη σχέση όλα τα παιδιά ή μόνο ορισμένα απ' αυτά. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι κανόνες της ομοιότητας και οι κανόνες της ονοματοθεσίας συνιστούν δύο συμβολικούς τρόπους ιδιοποίησης των παιδιών και παίζουν σημαντικό ρόλο στην συναισθηματική οικονομία της οικογένειας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b184379.jpg","isbn":"978-960-221-555-5","isbn13":"978-960-221-555-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":10305,"name":"Κοινοί Τόποι","books_count":9,"tsearch_vector":"'kinoi' 'koini' 'koinoi' 'topi' 'topoi'","created_at":"2017-04-13T02:27:03.257+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:27:03.257+03:00"},"pages":279,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"21.0","price_updated_at":"2012-11-20","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":null,"publisher_id":37,"extra":null,"biblionet_id":184379,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-proswpo-kai-onoma.json"},{"id":172617,"title":"Ο μετασχηματισμός της Τουρκίας","subtitle":"Από την κεμαλική κυριαρχία στον \"ισλαμικό\" νεοφιλελευθερισμό","description":"Η συγγραφή ενός βιβλίου για την Τουρκία αποτελεί ένα στοίχημα \"αυξημένης εγρήγορσης\" σε μια προσπάθεια να αποφευχθούν οι κατεστημένες, εθνικιστικές και άλλες, \"βεβαιότητες\" που μέχρι σήμερα καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το περιεχόμενο μιας μελέτης για την χώρα. Η παρούσα μελέτη διεκδικεί τον επαναπροσδιορισμό των όρων συζήτησης για την Τουρκία τόσο στην ελληνική, όσο στην τουρκική και διεθνή βιβλιογραφία. Δεν πρόκειται για μια ακόμα συγκριτική μελέτη στην οποία το παρόν που ορίζεται από το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΚΔΑ) αναμετριέται με το κεμαλικό παρελθόν. Γιατί η Τουρκία σήμερα βρίσκεται σε μια εντελώς νέα φάση της ιστορίας της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι συνεχείς εκλογικές και πολιτικές επιτυχίες του κόμματος του Ρετζέπ Ταγίπ Έρντογαν, οδηγούν στο λογικό συμπέρασμα ότι η πορεία του ΚΔΑ από τη στιγμή της εμφάνισής του το 2001, δεν ήταν καθόλου τυχαία. Τα πιο πάνω συνηγορούν με σχετική ασφάλεια στην εκτίμηση ότι το κυβερνών κόμμα είναι ένας αντικατοπτρισμός, έστω όχι απόλυτα ακριβής, μιας νέας κοινωνικο-οικονομικής πραγματικότητας στην Τουρκία, η οποία φαίνεται να μετασχηματίζει το σύνολο της πολιτικής ζωής. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝέες αντιλήψεις ενάντια στις πολιτικές παρεμβάσεις του στρατού. Μεγαλύτερη ανοχή στην άνοδο του θρησκευτικού συντηρητισμού. Επίδειξη της οικονομικής ισχύος και της κερδοφορίας ανθρώπων που μπορούν να διοικούν τους τεράστιους ομίλους εταιρειών τους με την ίδια ευκολία που κάνουν πέντε φορές την ημέρα την ισλαμική τους προσευχή. Αυτά είναι μερικά από τα φαινόμενα που γίνονται η αφορμή για νέα ερωτήματα σχετικά με την πορεία και τους προσανατολισμούς της Τουρκίας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο βιβλίο αυτό, λοιπόν, το ΚΔΑ μελετάται όχι ως το κόμμα της σαρωτικής ανατροπής και ρήξης με την κεμαλική τάξη πραγμάτων, αλλά ως το κόμμα που αποκτά ηγεμονία επειδή \"ξαναμοιράζει τα χαρτιά\" και επιλέγει, στο πλαίσιο των ανατροπών που διαμορφώνονται από τις αλλαγές του συσχετισμού δυνάμεων στην Τουρκία, να συνδιαλλαγεί προνομιακά με τον νέο ηγεμονικό τόπο διαπραγμάτευσης αυτή τη φορά, το Ισλάμ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Αν η συγγραφή ενός βιβλίου για την Τουρκία αποτελεί στοίχημα για τον Έλληνα μελετητή, για τον Ελληνοκύπριο μελετητή αποτελεί πρόκληση υπέρβασης... Το ρητό \"η σιωπή είναι χρυσός\" αποτέλεσε την πυξίδα πλεύσης των Ελληνοκύπριων μελετητών οι οποίοι, και λόγω άγνοιας της τουρκικής, προτίμησαν να αφήσουν την Τουρκία εκτός των επιστημονικών τους αναζητήσεων. \u003cbr\u003eΗ παρούσα μελέτη, αντιθέτως, διεκδικεί δυναμικά, όχι μόνο την εμπλοκή της στη συζήτηση που έχει ανοίξει η ελληνική βιβλιογραφία για την Τουρκία, αλλά την εμπλοκή της στον επαναπροσδιορισμό των όρων συζήτησης για την Τουρκία, τόσο στην ελληνική όσο και στην τουρκική και τη διεθνή βιβλιογραφία. Ένας Ελληνοκύπριος λοιπόν \"σπάει τη σιωπή\", ενισχύοντας και επανοριοθετώντας την επιστημονική συζήτηση αλλά και \"εκβιάζοντας\" με τη μελέτη του τη συζήτηση στην ίδια την Κύπρο...\u003cbr\u003eΤο βιβλίο, ρητά ή υπόρρητα, πραγματεύεται τις αλλαγές στην Τουρκία πέρα από το μύθο της Ανατολίας, ή, καλύτερα, εντάσσοντας αυτόν το μύθο στην τουρκική και διεθνή πραγματικότητα και ξαναδιαβάζοντάς τον υπό το φως της ιδεολογίας και των αναγκών της κυρίαρχης τουρκικής αστικής τάξης, ανεξαρτήτως χρώματος: κόκκινης (κεμαλικής) ή πράσινης (ισλαμικής) αστικής τάξης.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το Προλογικό σημείωμα της Σίας Αναγνωστοπούλου)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"...Η κυρίαρχη αντίληψη ότι ο Έρντογαν και το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης αποτελούν δημοκρατική εγγύηση απέναντι στο \"βαθύ κράτος\" είναι προβληματική. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη γιατί η κοινωνική βάση που στηρίζει αυτό το κόμμα είναι ετερόκλητων συμφερόντων . . .\u003cbr\u003eΟ συγγραφέας ανέτρεξε σε ευρεία ελληνική, τουρκική και διεθνή βιβλιογραφία, στον τουρκικό Τύπο, σε πρωτογενείς πηγές και αρχεία. Πρόκειται για ένα βιβλίο που είναι αποτέλεσμα πολλών ετών επίμονης εργασίας. Οι διαδρομές της έρευνάς του δεν αποφεύγουν τα \"δύσβατα μονοπάτια\" όταν αυτό είναι αναγκαίο.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το Επίμετρο του Σταύρου Τομπάζου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b175712.jpg","isbn":"978-960-221-537-1","isbn13":"978-960-221-537-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":10305,"name":"Κοινοί Τόποι","books_count":9,"tsearch_vector":"'kinoi' 'koini' 'koinoi' 'topi' 'topoi'","created_at":"2017-04-13T02:27:03.257+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:27:03.257+03:00"},"pages":463,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2012-02-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":37,"extra":null,"biblionet_id":175712,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-metasxhmatismos-ths-tourkias.json"}]