[{"id":189028,"title":"Οι απόβλητοι του κόσμου. Μορφές του Παρία","subtitle":null,"description":"Ο παρίας είναι μια εξαιρετικά αποκαλυπτική λέξη-ταξιδευτής. Λένε ότι κατάγεται από την Ινδία, ότι επινοήθηκε εκεί τον 16ο αιώνα, από στρατιωτικούς, ιεραπόστολους και λόγιους. Δύο αιώνες αργότερα θα επιστρέψει και θα εξαπλωθεί στον ευρωπαϊκό χώρο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια τους φιλόσοφους του Διαφωτισμού οι μακρινές ιεραρχικές δομές είναι πρόσχημα, για να στηλιτεύσουν τις εγχώριες τυραννίες. Ο λόγος περί του άλλου είναι ένας λόγος περί εαυτού. Όμως στη Δύση που απελευθερώνεται η χειραφέτηση δεν ισχύει για όλους. Ο παρίας αναδύεται ως ο αγνοημένος της πρόσφατης διακήρυξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στους πολιτικούς λόγους και τις διαμάχες εκπροσωπεί τους σκλάβους, τους \"ελεύθερους έγχρωμους\", τους Εβραίους, τις γυναίκες, τον λαό, τους προλετάριους... Θέατρο και λογοτεχνία διαδίδουν την εικόνα του, και αποκτά τα χαρακτηριστικά του καταραμένου καλλιτέχνη με τον εξιδανικευμένο περιθωριακό χαρακτήρα. Η ρομαντική κουλτούρα εξαίρει την ευαισθησία του, και ο παρίας αποκτά αξία χάρη στις σε βάρος του διώξεις, χωρίς, ωστόσο, να απελευθερώνεται.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε πολυμάθεια και μπρίο, περνώντας από τη λογοτεχνία στην πολιτική θεωρία και τις θεωρητικές κατασκευές (Μ. Βέμπερ, Γκ. Ζίμμελ ή, προπάντων, Χ. Άρεντ), η Βαρίκα εξιστορεί αυτές τις μεταμορφώσεις και παρακολουθεί τις μορφές που, από το παρελθόν έως σήμερα, μιλούν για τις πληγές όλων των \"απόβλητων του κόσμου\". Σ' αυτή τη διαδρομή θυμίζει τη διαρκώς επίκαιρη απαίτηση των εξεγερμένων παριών, που ζητούν επίμονα να γίνει αποδεκτό στους κόλπους της ανθρωπότητας κάθε ιδιαίτερο άτομο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠεριέχονται οι ενότητες:\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e- Μπορεί μια νέγρα να είναι ποιήτρια; \u003cbr\u003e- Το χρώμα της ανθρωπότητας\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑ. Γενεαλογίες και περιπλανήσεις του παρία \u003cbr\u003e- \"Άγνωστη σε όλους τους ιθαγενείς\". Μια εξωτική λέξη στα πλοία των conquistadores\u003cbr\u003e- Η κάστα. Ασιατικός ή ευρωπαϊκός δεσποτισμός; \u003cbr\u003e- Ιστορίες και θρύλοι του παρία\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΒ. Τι είναι παρίας;\u003cbr\u003e- \"Ως εάν\"\u003cbr\u003e- Μια αντικειμενική κοινωνική θέση εντός-εκτός \u003cbr\u003e- Μια αντινομική κατασκευή της διαφοράς \u003cbr\u003e- Δυτική νεωτερικότητα ή απλά νεωτερικότητα;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓ. Αντινομίες του οικουμενισμού\u003cbr\u003e- Το παράδοξο της ισότητας δια του προνομίου\u003cbr\u003e- Η εξουσία να κατονομάζουμε\u003cbr\u003e- Τι είμαι; Το πρόβλημα της διπλής συνείδησης\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔ. Οι έσχατοι έσονται πρώτοι; \u003cbr\u003e- Κριτικό δυναμικό και απορίες μιας εξέγερσης παριών στην ηθική\u003cbr\u003e- Θησαυροί μιας κρυφής παράδοσης\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΒιβλιογραφία\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕυρετήριο ονομάτων","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192184.jpg","isbn":"978-960-348-215-4","isbn13":"978-960-348-215-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":224,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2013-11-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Les rebuts du monde. Figures du paria","publisher_id":20,"extra":null,"biblionet_id":192184,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/oi-apoblhtoi-tou-kosmou-morfes-paria.json"},{"id":183596,"title":"Ποδόσφαιρο και κοινότητες οπαδών","subtitle":null,"description":"Σήμερα το ποδόσφαιρο συνιστά σημαντική δραστηριότητα του ελεύθερου χρόνου, συμπυκνώνει σύνθετες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές λειτουργίες και συγκροτεί έναν ιδιαίτερο χώρο διαπραγμάτευσης νοήματος, συγκρότησης και επιτέλεσης ταυτότητας και έκφρασης συλλογικής δράσης. Ο \"βασιλιάς των σπορ\" αποτελεί το πιο δημοφιλές άθλημα στις περισσότερες χώρες του κόσμου, και οι ποδοσφαιρικές συναντήσεις προσελκύουν χιλιάδες θεατές στις κερκίδες των γηπέδων και εκατομμύρια θεατών στους δέκτες των τηλεοράσεων. Το ποδόσφαιρο μπορεί να ιδωθεί και ως ένα πολιτισμικό κάτοπτρο μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε διαρκή μετασχηματισμό. Μέσα από αυτό το κάτοπτρο μπορούμε να ιχνηλατήσουμε τους περίπλοκους τρόπους με τους οποίους οι καπιταλιστικές λειτουργίες της ύστερης νεωτερικότητας αποικιοποιούν τις πρακτικές του ελεύθερου χρόνου και μετασχηματίζουν τις ταυτότητες και τις κουλτούρες των ποδοσφαιρικών κοινωνιών.\u003cbr\u003eΗ συνάντηση του επιστημονικού λόγου με το ποδόσφαιρο ευνοήθηκε από τη στροφή μέρους νέων κοινωνικών επιστημόνων στις λαϊκές κουλτούρες και στον πολιτισμό της καθημερινότητας, η οποία οδήγησε στην υπέρβαση των προκαταλήψεων σχετικά με επιμέρους πτυχές της καθημερινής ζωής και λαϊκά αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο. Για τις νέες σχολές σκέψης η μαζικότητα του ποδοσφαίρου, η διασύνδεσή του με την κοινωνία του θεάματος και την αγορά, τα συμβολικά και αξιακά συστήματα και οι τελετουργίες που το συνοδεύουν το καθιστούν προνομιακό χώρο κοινωνικής έρευνας. Η στροφή αυτή έχει αποτυπωθεί στο εξωτερικό από τις αρχές της νέας χιλιετίας με τη δημιουργία εξειδικευμένων ερευνητικών κέντρων για το άθλημα, την έκδοση επιστημονικών επιθεωρήσεων και τη σημαντική αύξηση της ερευνητικής δραστηριότητας και της σχετικής βιβλιογραφίας.\u003cbr\u003eΟ στόχος του παρόντος τόμου είναι διττός. Αφενός να συμβάλει στη συγκρότηση ενός ιδιαίτερου ερευνητικού και επιστημονικού πεδίου στην Ελλάδα γύρω από τα σπορ και το ποδόσφαιρο και να ανοίξει το δρόμο για έναν επιστημονικό διάλογο σε ένα πεδίο που κυριαρχείται από εμπειρικές προσεγγίσεις χωρίς θεωρητική επεξεργασία και ερμηνευτική εμβάθυνση. Αφετέρου να παρουσιάσει στην ευρύτερη κοινωνία των φιλάθλων στη χώρα μας διαφορετικές αναγνώσεις και αφηγήσεις για τους ποδοσφαιρικούς κόσμους, αναγνώσεις που ενισχύουν την κριτική σκέψη και τον προβληματισμό για το περιεχόμενο, τις μεταβολές και το μέλλον του \"παιχνιδιού του λαού\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠεριεχόμενα:\u003cbr\u003e- Γιάννης Ζαϊμάκης, \"Η πολιτική οικονομία του ποδοσφαίρου στην ύστερη νεωτερικότητα. \"Εμπορευματοποίηση, παγκοσμιοποίηση και αποικιοποίηση\".\u003cbr\u003e\"Είμαστε παράξενοι - και το ξέρουμε\". Αθλητικός οπαδισμός τον 21ο αιώνα\u003cbr\u003e- Nicolas Hourcade, \"Ultras και αναπλάσεις γηπέδων στη Γαλλία\u003cbr\u003e- Δημήτρης Παπαγεωργίου, Γιώργος Νικολακάκης, \"Αθλητικά θεάματα και δημοφιλείς \"ήρωες\" στην Ελλάδα. Το παράδειγμα του ποδοσφαίρου\".\u003cbr\u003e- Παντελής Κυπριανός, \"Πραγματικότητα, παιχνίδι, φίλαθλοι\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΦανατικοί οπαδοί, βία και κοινωνικός έλεγχος\u003cbr\u003e- Νίκος Κοταρίδης, Νίκος Σιδέρης, \"Το παιγνίδι και ο φανατισμός της κερκίδας\"\u003cbr\u003e- Richard Giulianotti, Gary Armstrong, \"Οι λεωφόροι της αντιπαράθεσης. Διαχείριση και έλεγχος αστικών χώρων από τους χούλιγκαν\"\u003cbr\u003e- Αναστασία Τσουκαλά, \"Περί \"επικινδυνότητας\" της οπαδικής βίας. Πολιτικά παιχνίδια εξουσίας σε Ιταλία και Ελλάδα\".\u003cbr\u003e- Στράτος Γεωργούλας, \"Περά από την \"εγκληματογένεση\". Προς μια κριτική κοινωνιολογική θεωρία για την παρέκκλιση και τον κοινωνικό έλεγχο του σύγχρονου ποδοσφαίρου\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠοδόσφαιρο στη σύγχρονη Ελλάδα. Κοινότητες οπάδών και πολιτικές της ταυτότητας\u003cbr\u003e- Θοδωρής Σπύρος, \"Ποδόσφαιρο και ποιητικές της τυπικότητας. Μια ανθρωπολογική προσέγγιση\".\u003cbr\u003e\"Βαγγέλης Τζούκας, \"Λόγος περί πολιτικής στον \"λόγο\" των οργανωμένων οπαδών ποδοσφαίρου. Η περίπτωση του Παναθηναϊκού\".\u003cbr\u003e- Μαρία Τσιμπογιάννη, \"Ταυτότητα και αντιπαλότητα στους οπαδούς του Ολυμπιακού. Γκράφιτι και τραγούδια\".\u003cbr\u003e- Δημήτρης Δρένος, \"\"Και ΠΑΟΚ να μην υπήρχε / πάλι ΠΑΟΚ θα 'μουνα!\" Συνθηματικός λόγος και οπαδική ταυτότητα\".\u003cbr\u003e- Άλκης Αντωνιάδης, Μιχάλης Νικολακάκης, \"\"Ρομαντικοί και όχι παραβατικοί...\". Ταυτότητα και πολιτική στις κοινότητες οπαδών του Άρη\".\u003cbr\u003e- Θανάσης Τσούμας, Μανώλης Χουμεριανός, \"Η ίδρυση του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών και τα πρώτα χρόνια της δράσης του (1975-1979)\".","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b186729.jpg","isbn":"978-960-348-242-0","isbn13":"978-960-348-242-0","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":676,"name":"Κοινωνιολογία","books_count":55,"tsearch_vector":"'kinwniologia' 'koinoniologia' 'koinwniologia'","created_at":"2017-04-13T00:56:24.819+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:56:24.819+03:00"},"pages":366,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"22.0","price_updated_at":"2013-03-06","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":20,"extra":null,"biblionet_id":186729,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/podosfairo-kai-koinothtes-opadwn.json"},{"id":187793,"title":"Αυτό δεν είναι πίπα","subtitle":null,"description":"[...] Με βάση όλα αυτά, μπορούμε να αντιληφθούμε την τελευταία εκδοχή του Μαγκρίτ, στο \"Αυτό δεν είναι πίπα\". Τοποθετώντας το σχέδιο της πίπας και τη διατύπωση που του χρησιμεύει ως λεζάντα στην καλά οριοθετημένη επιφάνεια ενός πίνακα (στο μέτρο που πρόκειται για έναν ζωγραφικό πίνακα τα γράμματα δεν είναι παρά μόνο η εικόνα των γραμμάτων, στο μέτρο που πρόκειται για έναν μαυροπίνακα το σχέδιο δεν είναι παρά μόνο η διδακτική προέκταση ενός λόγου). Τοποθετώντας αυτόν τον πίνακα σε ένα ξύλινο τρίεδρο, χοντρό και στέρεο, ο Μαγκρίτ κάνει ό,τι χρειάζεται για να ανασυστήσει (είτε με το διηνεκές ενός έργου τέχνης είτε με την αλήθεια ενός μαθήματος πραγμάτων) τον κοινό τόπο στην εικόνα και τη γλώσσα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌμως, αυτή η επιφάνεια αμφισβητείται πάραυτα: διότι η πίπα, την οποία ο Μαγκρίτ, με τόσες προφυλάξεις είχε προσεγγίσει στο κείμενο, είχε εγκλείσει μαζί με αυτό το θεσμικό ορθογώνιο του πίνακα, νάτην που πέταξε: είναι εκεί ψηλά, σε μια επίπλευση χωρίς σημείο αναφοράς, μην αφήνοντας ανάμεσα στο κείμενο και το σχέδιο, του οποίου θα έπρεπε να είναι ο σύνδεσμος και το σημείο σύγκλισης στον ορίζοντα, παρά μόνο έναν μικρό κενό χώρο, τη στενή αυλακιά της απουσίας της - κάτι σαν σημάδι χωρίς φυσική περιγραφή της διαφυγής της. Και τότε, πάνω στους λοξότμητους, και τόσο φανερά ασταθείς, ορθοστάτες του, δεν απομένει στο καβαλέτο τίποτε άλλο παρά να ανατραπεί, στο πλαίσιο να διαλυθεί, στον πίνακα και την πίπα να κυλήσουν καταγής, στα γράμματα να σκορπιστούν: ο κοινός τόπος -ένα τετριμμένο ή καθημερινό μάθημα- έχει χαθεί. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eMichel Foucault","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b190944.jpg","isbn":"978-960-348-251-2","isbn13":"978-960-348-251-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":72,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2013-10-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Ceci n'est pas une pipe","publisher_id":20,"extra":null,"biblionet_id":190944,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/auto-den-einai-pipa-f9941b9f-cae4-4271-b68d-8fd326b6c92f.json"},{"id":194889,"title":"Μα τους τράβηξε ο Άντλερ...","subtitle":"Η πορεία της ατομικής ψυχολογίας στην Ελλάδα","description":"Τι σχέση μπορεί να έχει η θεωρία για τη νεύρωση ενός βιεννέζου σοσιαλιστή γιατρού των αρχών του 20ού αιώνα με το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, την αστάθεια και τα αδιέξοδά του;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠαρότι η Ατομική Ψυχολογία έγινε περισσότερο γνωστή στη χώρα μας μέσα από το έργο της σημερινής Ελληνικής Εταιρείας Αντλεριανής Ψυχολογίας, η οποία ιδρύθηκε το 1969, η θεωρία του Άλφρεντ Άντλερ είχε εμφανισθεί επισήμως αρκετές δεκαετίες νωρίτερα, στις αρχές του 1930, όταν ο μαθηματικός και υποδιευθυντής του Διδασκαλείου Μέσης Εκπαίδευσης Δ. Γ. Μωραΐτης εξέδωσε το περιοδικό \"Ατομική Ψυχολογία\" (1932 - 1939).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠοιες προσδοκίες συνδέθηκαν μαζί της και ποια ήταν τα αιτήματά της; Το βιβλίο αυτό παρακολουθεί τη διαδρομή και την εξέλιξη της Ατομικής Ψυχολογίας στην Ελλάδα μέχρι τις μέρες μας, αναδεικνύοντας τις ιστορικές και παιδαγωγικές συνθήκες υπό τις οποίες εμφανίσθηκε, τους φορείς που την πρόβαλαν και τις αιτίες που οδήγησαν στην αποδοχή, τη διαστρέβλωση ή την απόρριψή της.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b198069.jpg","isbn":"978-960-348-247-5","isbn13":"978-960-348-247-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":32,"name":"Ψυχολογία","books_count":191,"tsearch_vector":"'psixologia' 'psuxologia' 'psyxologia'","created_at":"2017-04-13T00:53:50.247+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:53:50.247+03:00"},"pages":248,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2014-11-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":20,"extra":null,"biblionet_id":198069,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ma-tous-trabhkse-o-antler.json"},{"id":209735,"title":"Η δυσφορία μέσα στον πολιτισμό","subtitle":null,"description":"Όταν πρωτοεκδίδεται το έργο αυτό στα 1930, ο Φρόυντ είναι πλέον άρρωστος και καταβεβλημένος, ενώ η ναζιστική απειλή θα τον αναγκάσει να εκπατριστεί και να καταφύγει στο Λονδίνο. Εδώ και κάποια χρόνια, έχει δώσει μια νέα τροπή στην ψυχαναλυτική σκέψη, προτείνοντας την ιδέα της ενόρμησης του θανάτου.\u003cbr\u003eΣτην τροχιά αυτής της τολμηρής ιδέας, που συναντά αντιδράσεις ακόμη και σε ψυχαναλυτικούς κύκλους, κινείται το κείμενο της \"Δυσφορίας μέσα στον πολιτισμό\". Σύμφωνα με αυτήν, η επιθετικότητα και η καταστροφή είναι βιολογικώς εγγενή στοιχεία της ανθρώπινης ιδιοσυστασίας και ανάγονται στον φόνο που διέπραξαν οι γιοι εις βάρος του πρωτόγονου πατέρα σε αμνημόνευτους χρόνους. Το αίσθημα ενοχής που θα προκύψει κατ' αυτόν τον τρόπο θα εξηγήσει τη γέννηση της συνείδησης, την πολιτισμική εξέλιξη και τη δυσφορία του ατόμου μέσα στις πολιτισμένες κοινωνίες. \u003cbr\u003eΜεταξύ άλλων, ο Φρόυντ εκφράζει κάποιες επιφυλάξεις για τη μεταφορά ψυχαναλυτικών όρων στο επίπεδο της μελέτης του πολιτισμού, ενώ δεν διστάζει να επιδοθεί, πάντα με τη \"φιλική ουδετερότητα\" του θεράποντα ψυχαναλυτή, σε έναν ανθρωπιστικού τύπου προβληματισμό για τη θέση και το μέλλον του ατόμου στις σύγχρονες κοινωνίες, που αρνούνται να αναγνωρίσουν ότι η βία ανήκει στις πραγματικές συνθήκες υπό τις οποίες έχουν συσταθεί. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε το έργο αυτό, μέσα από μια φιλοσοφική ώθηση, η ψυχανάλυση δεν προτείνεται απλώς ως μία ψυχολογική θεωρία και θεραπευτική πρακτική, αλλά και ως ένα κλειδί για την κατανόηση της ιστορίας και του πολιτισμού.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b212944.jpg","isbn":"978-960-348-246-8","isbn13":"978-960-348-246-8","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":54,"name":"Ψυχανάλυση","books_count":77,"tsearch_vector":"'psixanalysh' 'psuxanalysh' 'psyxanalysh'","created_at":"2017-04-13T00:53:56.769+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:53:56.769+03:00"},"pages":128,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2016-11-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γερμανικά","original_title":"Das Unbehagen in der kultur","publisher_id":20,"extra":null,"biblionet_id":212944,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-dysforia-mesa-ston-politismo.json"},{"id":170749,"title":"Ιστορία της σεξουαλικότητας","subtitle":"Η χρήση των ηδονών","description":"Η τρίτομη \"Ιστορία της σεξουαλικότητας\" (Η βούληση για γνώση, Η χρήση των ηδονών, Η επιμέλεια εαυτού) προεκτείνει τις έρευνες των βιβλίων \"Η αρχαιολογία της γνώσης\" και \"Επιτήρηση και τιμωρία\".\u003cbr\u003eΣτον δεύτερο τόμο ο Φουκώ συνεχίζει την ιστορική του έρευνα για τις ρίζες της δυτικής σεξουαλικότητας. Όμως, όπως εξηγεί στην Εισαγωγή, χρειάστηκε να τροποποιήσει το αρχικό του σχέδιο, προκειμένου να στραφεί στις αρχαίες (ελληνικές και ρωμαϊκές) πηγές και να μελετήσει από ποια πεδία της εμπειρίας και με ποιες μορφές προβληματοποιήθηκε η σεξουαλική συμπεριφορά. Έτσι, η \"Χρήση των ηδονών\" εξετάζει για ποιον λόγο και με ποιον τρόπο εμφανίστηκε στην Αρχαιότητα μια ηθική μέριμνα για τη σεξουαλική διαγωγή, η οποία φαίνεται εν γένει σημαντικότερη από την ηθική προσήλωση σε άλλους, επίσης ουσιαστικούς τομείς της ατομικής και συλλογικής ζωής, όπως οι διατροφικές συνήθειες και η τήρηση των πολιτειακών καθηκόντων.\u003cbr\u003eΗ έρευνα αναπτύσσεται σε όλα τα πεδία που σχετίζονται με τη σεξουαλικότητα και μορφοποιείται ως μια γενική ανθρωπολογία της ηδονής, είτε πρόκειται για τον τρόπο που η ηθική ορίζει τις διάφορες παραμέτρους αυτής της ηδονής είτε για φαινομενικά παρακείμενες και προπαρασκευαστικές πλευρές της ηδονής, όπως η Διαιτητική και όλες οι προφυλάξεις που λαμβάνονται για να αποφεύγονται οι κίνδυνοι και οι απειλές που συνδέονται με τη σεξουαλική διαγωγή. Επιπλέον, ο Φουκώ καταδεικνύει την οικονομία της σεξουαλικότητας και την εγγραφή της σε ένα κοινωνικό και νομικό πεδίο, και μελετά την καταστατική θέση του γάμου, όπως και την οργάνωση της οικιακής εστίας. Τέλος, το βιβλίο ολοκληρώνεται με μια πραγματεία Ερωτικής και έναν στοχασμό περί του αληθινού έρωτα. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b173829.jpg","isbn":"978-960-348-228-4","isbn13":"978-960-348-228-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":320,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2013-04-03","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Histoire de la sexualité: L' usage des plaisirs","publisher_id":20,"extra":null,"biblionet_id":173829,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/istoria-ths-seksoualikothtas-97526775-41b9-4809-b002-903c61bee93a.json"},{"id":186093,"title":"Για το έργο τέχνης","subtitle":"Τρία δοκίμια","description":"Από την τεχνική αναπαραγωγή, που φετιχοποιεί και ταυτόχρονα απομαγεύει την τέχνη, στην εμπειρία του έργου τέχνης, που για να απαλλαγεί από τον εσωτερισμό εξωτερικεύεται άναρχα κι αυθόρμητα, κι από εκεί στη μεσσιανική συνθήκη της διάσωσης του παρελθόντος πολιτισμού: αυτές είναι οι κεντρικές ιδέες και ταυτόχρονα το συνδετικό νήμα των δοκιμίων του Μπένγιαμιν που περιέχονται στο ανά χείρας βιβλίο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Με τα μεγάλα πλάνα που έχει στη διάθεσή του, με τον τονισμό κρυμμένων λεπτομερειών σε οικεία μας αντικείμενα, με την εξερεύνηση τετριμμένων καταστάσεων που επιτυγχάνει μέσω της ιδιοφυούς καθοδήγησης του φακού, ο κινηματογράφος ενισχύει την επίγνωση των καταναγκασμών που εξουσιάζουν την ύπαρξή μας. Κατορθώνει έτσι να μας εξασφαλίσει ένα τεράστιο και αδιανόητο περιθώριο δράσης! Τα καπηλειά και οι μεγάλοι λεωφόροι μας, τα γραφεία και τα επιπλωμένα δωμάτιά μας, οι σιδηροδρομικοί σταθμοί και τα εργοστάσιά μας έμοιαζαν να μας περικλείουν ασφυκτικά χωρίς καμιά ελπίδα διαφυγής. Τότε ήρθε ο κινηματογράφος κι ανατίναξε αυτό το κάτεργο με τον δυναμίτη του δεκάτου του δευτερολέπτου. Κι έτσι μπορούμε, ανάμεσα στα διασκορπισμένα ερείπια, να επιχειρήσουμε πλέον με ηρεμία περιπετειώδη ταξίδια\" \u003cbr\u003e(Το έργο τέχνης την εποχή της δυνατότητας τεχνικής αναπαραγωγής του)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Ο αναγνώστης, ο σκεπτόμενος, ο αναμένων, ο flaneur είναι εξίσου τύποι του φωτισμένου ανθρώπου όπως και ο οπιοπότης, ο ονειροπαρμένος, ο μεθυσμένος. Και είναι πιο γήινοι. Για να μη μιλήσουμε για εκείνο το φοβερό ναρκωτικό -εμάς τους ίδιους- που παίρνουμε μέσα στη μοναξιά μας. [...] Ο σουρρεαλισμός πλησιάζει όλο και πιο κοντά στην επαναστατική απάντηση του ερωτήματος για τη σχέση ηθικής και πολιτικής. Κι αυτό σημαίνει: πεσσιμισμός σε όλα τα μέτωπα. Ασφαλώς και απολύτως. Δυσπιστία στη μοίρα της λογοτεχνίας. Δυσπιστία στη μοίρα της ελευθερίας, δυσπιστία στη μοίρα των ευρωπαίων ανθρώπων, αλλά προπάντων δυσπιστία, δυσπιστία και πάλι δυσπιστία σε κάθε είδους κατανόηση: μεταξύ των τάξεων, μεταξύ των λαών, μεταξύ των ατόμων\" \u003cbr\u003e(Ο σουρρεαλισμός, το τελευταίο στιγμιότυπο της ευρωπαϊκής διανόησης)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Το ενδιαφέρον του συλλέκτη για τα περιφρονημένα, απόκρυφα αντικείμενα συνιστά την πραγματική του δύναμη. Και τον δρόμο προς αυτά τον διανοίγει μόνος του -ο μαρξισμός δεν του έχει υποδείξει παρά μόνον την αφετηρία. Αυτό που χρειαζόταν ήταν ένα πάθος που άγγιζε τα όρια της μανίας. Αυτό το πάθος διαμόρφωσε τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα. Ωστόσο, το κατά πόσο οι αναφορές του στους ανώνυμους καλλιτέχνες, και σε ό,τι αυτοί διέσωσαν με τα ίχνη που άφησαν τα χέρια τους, συμβάλλουν λιγότερο ή περισσότερο στον εξανθρωπισμό της ανθρωπότητας απ' ό,τι η λατρεία του ηγέτη -την οποία φαίνεται να θέλουν να επιβάλουν εκ νέου πάνω της-, αυτό μέλλει, όπως και τόσα άλλα πράγματα που το παρελθόν ματαίως προσπάθησε να μας διδάξει, να μας το μάθει ξανά και ξανά το μέλλον\" \u003cbr\u003e(Έντουαρντ Φουξ, συλλέκτης και ιστορικός)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b189240.jpg","isbn":"978-960-348-245-1","isbn13":"978-960-348-245-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":184,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2013-06-27","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":20,"extra":null,"biblionet_id":189240,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/gia-to-ergo-texnhs.json"},{"id":217547,"title":"Ιστορία της σεξουαλικότητας","subtitle":"Η επιμέλεια του εαυτού","description":"Η τρίτομη \"Ιστορία της Σεξουαλικότητας\" (\"Η βούληση για γνώση\", \"Η χρήση των ηδονών\", \"Η επιμέλεια εαυτού\") προεκτείνει τις έρευνες των βιβλίων \"Η αρχαιολογία της γνώσης\" και \"Επιτήρηση και τιμωρία\". Στον τρίτο τόμο ο Φουκώ μας ταξιδεύει στη χρυσή εποχή της Ρώμης, για να μας αποκαλύψει μια λεπτή αλλά αποφασιστική αλλαγή του βλέμματος της σεξουαλικής απόλαυσης σε σχέση με την αρχαία Ελλάδα. Μέσα από την ανάλυση κειμένων ονειροκριτικής, ιατρικής και φιλοσοφίας, όπως του Αρτεμίδωρου, του Γαληνού, του Πλουτάρχου, του Ψευδο-Λουκιανού, ο Φουκώ ανιχνεύει τις αλλαγές που συμβαίνουν την εποχή αυτή, οι οποίες μας φέρνουν εγγύτερα στις επερχόμενες καθοριστικές αντίστοιχες αντιλήψεις του χριστιανισμού. Ο γάλλος φιλόσοφος παρατηρεί ότι αποσυνδέεται η σεξουαλική πρακτική από τη στενή σχέση της με την πολιτική σφαίρα, σύνδεση που χαρακτηρίζει τις αρχαιοελληνικές πεποιθήσεις σχετικά με τη σεξουαλικότητα, χωρίς να παραβλέπει τη σημασία των συλλογικών πεποιθήσεων για τις εκάστοτε επιλογές σεξουαλικών πρακτικών, καθώς το άτομο συνεχίζει να επηρεάζεται από αυτές. Παρότι διακρίνει ότι η σεξουαλικότητα δεν αποτελεί ακόμη πηγή κακού, ο Φουκώ εντοπίζει την έντονη ανησυχία που προκαλούν η αγωγή του σώματος και οι σαρκικές ηδονές. Επίσης, διαπιστώνει την αναβάθμιση του συζυγικού δεσμού και της θέσης της γυναίκας σ' αυτόν, αλλά και την απαξίωση του έρωτα προς τα αγόρια. Μας περιγράφει τη διαμόρφωση μιας νέας σεξουαλικής ηθικής η οποία, μέσα από την εγκράτεια και τον αυτοέλεγχο, επικεντρώνεται γύρω από την επιμέλεια εαυτού, δηλαδή τη συγκρότηση της προσωπικότητας και μιας τέχνης του ζην που αρμόζει σε ένα άτομο ικανό να επωμιστεί τις πολιτικές ευθύνες του στο πλαίσιο της Πόλης.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b220765.jpg","isbn":"978-960-348-229-1","isbn13":"978-960-348-229-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":362,"name":"Φιλοσοφία","books_count":289,"tsearch_vector":"'filosofia' 'filosophia' 'philosofia'","created_at":"2017-04-13T00:55:15.341+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:55:15.341+03:00"},"pages":306,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2017-09-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":null,"publisher_id":20,"extra":null,"biblionet_id":220765,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/istoria-ths-seksoualikothtas-73e53b1c-6a88-4b85-892b-a868825a47da.json"}]