[{"id":203319,"title":"Ιστορία ενός γαλόπουλου","subtitle":null,"description":"Στην \"Ιστορίας ενός γαλόπουλου\" ο Λασκαράτος βρίσκει την ευκαιρία να παρουσιάσει τα ήθη και τις παθογένειες της εποχής του από τη σκοπιά ενός \"ανεξάρτητου παρατηρητή\", ενός ζώου, που δεν είναι το ίδιο \"μολυσμένο\" με τον υποκειμενισμό της ανθρώπινης ματιάς. Έξω από την κοινωνία των ανθρώπων, το γαλόπουλο προσπαθεί να καταλάβει την (όχι και τόσο ευχάριστη και βολική) αλήθεια τους, και με την αθωότητα της ματιάς του ξεσκεπάζει τα επιτηδευμένα ψεύδη των ανθρώπων. Δεν είναι τυχαίο ότι το γαλόπουλο αφηγείται την ιστορία του στους \"αγριόγαλους\", εκείνους που ζουν μακριά από τον ανθρώπινο πολιτισμό, εκεί όπου καταφέρνει να αποδράσει μετά από πολλές περιπέτειες και περιπλανήσεις, οι οποίες ξεκίνησαν μαζί με άλλα γαλόπουλα-συντρόφους, που χάθηκαν όλοι στην πορεία κι εκείνο απέμεινε μονάχο, με τη ζωή του να βρίσκεται σε διαρκή κίνδυνο απέναντι σε ποικίλους \"Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες\" της κεφαλονίτικης αστικής και αγροτικής ζωής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό την παρατηρητική ματιά του γαλόπουλου, που μονίμως προσπαθεί να ξεφύγει από την ανθρώπινη απληστία, δεν ξεφεύγει τίποτα. Είτε βρίσκεται στην κατοχή αρχόντων και σέμπρων (της παλιάς δηλαδή διαρρύθμισης του κοινωνικού οικοδομήματος), είτε στα καινούρια υπόγεια της αστικής τάξης (που συμβολίζεται από το γιατρό και την οικογένειά του), είτε σ' ένα χωριάτικο σπίτι, η διαφθορά, η απάτη, η \"απατεωνιά\", η απληστία είναι παρούσες, ανεξάρτητα από το \"σκηνικό\" που τις εξωραΐζει ή τις υπερτονίζει. Ανεξάρτητα από κοινωνική τάξη, υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο των ανθρώπων. Στους ανθρώπους που ζουν ακόμα στον αγροτικό κόσμο διαπιστώνει ότι οι προλήψεις και οι δεισιδαιμονίες ακόμη καλά κρατούν. Αλλά και στον \"αρχοντικό\" ή τον αστικό κόσμο δεν λείπουν όλα εκείνα που ο άνθρωπος όφειλε, σύμφωνα με τις προσδοκίες των Διαφωτιστών, να είχε ξεπεράσει. Το ψέμα, η φιλαργυρία, η απατηλή συμπεριφορά.\u003cbr\u003eΔεν είναι μισάνθρωπος ο Λασκαράτος, ούτε χρησιμοποιεί την αποστασιοποίηση του γαλόπουλου και των άλλων ζώων για να βγάλει τον εαυτό του απέξω από την πραγματικότητα. Όσο μοναχικός κι απομονωμένος κι αν είναι, δεν ξεχνά ούτε στιγμή ότι είναι κι ο ίδιος μέρος εκείνης της \"άρρωστης\" κοινωνίας την οποία σαρκάζει. Και ο ίδιος πονά γιατί το σώμα της κοινωνίας, του οποίου είναι μέρος, πονά. Και το ευτυχές τέλος της ιστορίας του γαλόπουλου, δεν είναι ανακούφιση για τα τραύματα της κοινωνίας. Είναι πικρία για το \"όχι ωραίο\" ταξίδι του. Γιατί και η σάτιρα του Λασκαράτου δεν είναι \"μαχαίρι\" στα κακώς κείμενά της. Είναι συμπόνια για τις πληγές της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗλίας Τουμασάτος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b206517.jpg","isbn":"978-618-82230-0-4","isbn13":"978-618-82230-0-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":32,"publication_year":2015,"publication_place":"Αργοστόλι","price":"5.0","price_updated_at":"2015-12-28","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2101,"extra":null,"biblionet_id":206517,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/istoria-enos-galopoulou.json"},{"id":202585,"title":"Ο δράκος του Αίνου","subtitle":null,"description":"\"Βοηθάτε χωριανοί\u003cbr\u003eΒοηθάτε χωριανοί\u003cbr\u003eΟ δράκος καταβρόχθισε\u003cbr\u003eΔυο βόγια κι ένα αρνί\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔύο βατσέλια ερήμαξε\u003cbr\u003eΚαΐσια ζαχαράτα\u003cbr\u003eΚαι δυο αμπέλια άτρυγα\u003cbr\u003eΈφαε για σαλάτα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤσι ελιές μας τσι ξαμπέλωσε\u003cbr\u003eΤα πρόβατά μας τρώει\u003cbr\u003eΤα καύκαλα απ’ τσι γίδες μας\u003cbr\u003eΈκαμε κομπολόι!\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(στίχοι: Ηλίας Τουμασάτος)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤούτο το φοβερό και τρομερό Δράκο ξεπάστρεψαν οι αδελφοί Μπρεσσάν (Bresciani) κάπου στα 1500, σύμφωνα με τα αρχεία της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠώς να ‘ταν, τι να ‘ταν στ’ αλήθεια, ποιος ξέρει να το πει τόσους αιώνες μετά. Όπως όλες οι ωραίες ιστορίες, ξεπήδησε απ’ τα αρχεία και γίνηκε τραγούδι στα χείλη των γιαγιάδων τα χειμωνιάτικα βράδια δίπλα στο τζάκι.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜόνο που τα χρόνια πέρασαν, οι γιαγιάδες αντικαταστάθηκαν από τάμπλετ και άιφον, κι ο Δράκος κρύφτηκε στη σπηλιά του κι αποκοιμήθηκε.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤι όνειρα να έβλεπε άραγε σαν τον συνάντησαν ο Χρήστος με την Κανελλίνα; Το σίγουρο είναι πως το δικό μας όνειρο ήταν να τον δούμε να ξυπνάει πάλι και ν’ απειλεί χωριά, μαντριά κι ανθρώπους! Τα καταφέραμε; Εσείς θα μας πείτε!","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b205782.jpg","isbn":"978-960-98172-9-5","isbn13":"978-960-98172-9-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":16,"publication_year":2015,"publication_place":"Αργοστόλι","price":"3.0","price_updated_at":"2015-11-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2101,"extra":null,"biblionet_id":205782,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-drakos-tou-ainou.json"}]