[{"id":174870,"title":"Η εγγύτητα","subtitle":null,"description":"Το έργο των ιντιμιστών ζωγράφων προσδιορίζεται ως μια απόσυρση από την κοινωνία, ως μια επιστροφή στον ιδιωτικό χώρο. Τα χαρακτηριστικά αυτής της στροφής παρατηρούνται κυρίως τον 19ο αιώνα. Η \"εφεύρεση της ατομικότητας\" αποτελεί ένα προϊόν αυτού του αιώνα. Τότε, δεν πραγματοποιείται απλά ένας διαχωρισμός ανάμεσα στο δημόσιο χώρο και τον ιδιωτικό. Αυτή η διάκριση είναι, άλλωστε, ένα συστατικό στοιχείο της αστικής κοινωνίας και προλέγεται αιώνες πριν. Η διάκριση του δημόσιου/ιδιωτικού γίνεται, τώρα, μέσα από την προβολή ενός καινούργιου στόχου, την ανακάλυψη και την έκφραση του εαυτού. Ένας τέτοιος στόχος διαφέρει από τη φιλοσοφική εκδοχή της αυτογνωσίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b177974.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":81,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3228,"extra":null,"biblionet_id":177974,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-eggythta.json"},{"id":175142,"title":"Περί ρεαλισμού","subtitle":"Με αφορμή τη ζωγραφική του Γιάννη Βαλαβανίδη","description":"Οι \"Νέοι Έλληνες Ρεαλιστές\" (1971-1973), -μέλος της ομάδας αυτής υπήρξε ο Γιάννης Βαλαβανίδης- ανανεώνουν το εικαστικό τοπίο της δεκαετίας του εξήντα. Επιδιώκουν να αποδεσμευθούν από το αξίωμα της ελληνικότητας που χαρακτήριζε, για δεκαετίες, την ελληνική τέχνη. Ανανεώνουν τη μορφή, χωρίς, όμως, να οδηγηθούν στην αφαίρεση. Δημιουργούν κάποιους άλλους όρους για να γίνει κατανοητό το εικαστικό έργο. Οι \"νέοι ρεαλιστές\" δημιουργούνται το 1971 και αποτελούν μια παρέα' συζητούν, δημοσιεύουν κείμενα, όπως τα τρία μανιφέστα για τον κοινωνικό ρόλο της τέχνης, στο Χρονικό του Μπαχαριάν το 1972. Τον ίδιο χρόνο ο Γιοχάνες Βάισερτ, πολιτιστικός ακόλουθος της Γερμανικής πρεσβείας, προσκαλεί την ομάδα να εκθέσει στο Ινστιτούτο Γκαίτε στην Αθήνα. Αυτός είναι, άλλωστε, που τους δίνει το όνομα \"νέοι ρεαλιστές\". Η ομάδα αυτή (Βαλαβανίδης-Δίγκα-Κατζουράκης-Μπότσογλου-Ψυχοπαίδης) τον επόμενο χρόνο, στα 1973, παρουσιάζεται στην γκαλερί Κοχλίας, στη Θεσσαλονίκη και το 1974 διαλύεται.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ νέος ρεαλισμός της δεκαετίας του εξήντα -όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλη την Ευρώπη- απαντά σε συγκεκριμένα κοινωνικά φαινόμενα. Στη χώρα μας, η κριτική του επικεντρώνεται στο \"αμερικάνικο όνειρο\" που κάνει την εμφάνισή του στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα, καθώς και τον καταναλωτισμό, τις επιφανειακές και επιπόλαιες \"ιλουστρασιόν\" συμπεριφορές ή τον ατομικισμό που τον συνόδευαν. Οι \"Νέοι Έλληνες Ρεαλιστές\" υιοθετούν μία ενεργή κριτική στάση -από την πλευρά της αριστεράςαπέναντι στα κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα αυτής της εποχής. [...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b178246.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":21,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3228,"extra":null,"biblionet_id":178246,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/peri-realismou.json"}]