[{"id":146345,"title":"Χαρτογραφικές περιπέτειες της Ελλάδας 1821-1919","subtitle":"Με αφορμή ένα χειρόγραφο του Κωνσταντίνου Νίδερ (1898)","description":"Εάν είμαστε ενημερωμένοι, προετοιμασμένοι και ώριμοι να δεχτούμε εξαρχής τον μεγάλο ιστορικό ρόλο που έπαιξαν οι λεγόμενες γενικές (ή βασικές) χαρτογραφήσεις, που παντού αλλού εφαρμόστηκαν πριν τις όποιες ειδικές (ή θεματικές) χαρτογραφήσεις στην ανάπτυξη των σύγχρονων ευρωπαϊκών κρατών, πριν από ήδη τρεισήμισι αιώνες, τότε θα ήταν δυνατόν να αντιληφθούμε, ότι ένα από τα ίσως μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας (από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους μέχρι σήμερα) είναι και η διαχρονική έλλειψη μιας σοβαρής και συνεπούς δημόσιας πολιτικής για την επιστημονική δια των χαρτών λεπτομερή καταγραφή, γνώση και διαχείριση του γήινου χώρου της επικράτειας. Αλλά και για να κατανοήσουμε τις αιτίες που οδήγησαν στην οδυνηρή αποτυχία του κράτους αυτού όποτε αποπειράθηκε να αντιμετωπίσει το συγκεκριμένο πρόβλημα, στις όποιες λίγες και αποσπασματικές προσπάθειές του, κυρίως από το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ λέξη ίσως που χρησιμοποίησα παραπάνω, δεν υπονοεί την προσωπική μου αμφιβολία περί της σοβαρότητας του προβλήματος, αλλά τη γενικότερη αμηχανία μου για το εάν και κατά πόσο το ελληνικό κράτος και η ελληνική κοινωνία έχουν ή θα μπορέσουν τελικά να αποκτήσουν συνείδηση του προβλήματος αυτού, του \"χαρτογραφικού ελλείμματος\" δηλαδή, που τα άλλα ευρωπαϊκά, τουλάχιστον, κράτη έλυσαν μερικούς αιώνες πριν. Και η μεν κοινωνία δεν έχει ευθύνη γι' αυτό, γιατί ουδέποτε συνάντησε τον χάρτη στην οργανωμένη ζωή της, το κράτος όμως θα έπρεπε κάποτε να απολογηθεί για το εκκωφαντικό χαρτογραφικό έλλειμμα που ταλαιπωρεί τη χώρα και να υπολογίσει το κόστος που επέφερε και συνεχίζει να φέρει αυτό το έλλειμμα στην οικονομική, κοινωνική και μορφωτική ζωή του τόπου!\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤι συνέβη λοιπόν στο νέο ελληνικό κράτος; Γιατί δεν ετέθη εξαρχής το θέμα της χαρτογράφησης των \"εθνικών γαιών\", ως προϋπόθεση όλων των άλλων οργανωτικών, διοικητικών, οικονομικών, διαχειριστικών και αναπτυξιακών προσπαθειών οχετικά με τη γη;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕ. Λ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b149258.jpg","isbn":"978-960-201-194-2","isbn13":"978-960-201-194-2","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":9194,"name":"1898","books_count":2,"tsearch_vector":"'1898'","created_at":"2017-04-13T02:15:07.047+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:15:07.047+03:00"},"pages":286,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"30.0","price_updated_at":"2009-12-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":432,"extra":null,"biblionet_id":149258,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/xartografikes-peripeteies-ths-elladas-18211919.json"},{"id":237565,"title":"Το πτυελοδοχείο του Μπακούνιν το χυτό","subtitle":"Ο Σαν Μικέλε, ο Τζιούλιο Μανιέρι και το Αντιαναρχικό Συνέδριο της Ρώμης (1898)","description":"Αυτό που δεν ήταν γνωστό ακόμη, όταν οι Ταβιάνι έφτιαχναν τον μαρξιστικό τους \"γάλο\" ήταν ότι η \"επιστημονική\" βάση της θεωρίας τους που με τόση ευκολία απέρριψε την αγνότερη θυσία των πιο αποφασισμένων αγωνιστών θα διαλυόταν, αφού είχε παράξει μια σειρά από δικτατορίες που συνέθλιψαν το όραμα για ελευθερία, χωρίς να χύσει κανείς, από όσους τις έζησαν, ένα δάκρυ. [...] Η σκυτάλη του παθιασμένου αγώνα δεν χαρίστηκε σε κανένα κόμμα σε καμιά δήθεν ανώτερη επιστημονικοφανή αυθεντία. Οι αγώνες συνεχίστηκαν από τους αγρότες στην Ανδαλουσία, από τους φοιτητές στο Παρίσι και τη Ρώμη, από τους εργάτες στο Τορίνο και συνεχίζονται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, όπου οι άνθρωποι παλεύουν για έναν καλύτερο κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς αφεντικά, παπά, και κομματικούς ηγέτες. Όπου σηκώνονται οι μαυροκόκκινες, συνεχίζει να ζει το ίδιο όραμα και αυτή είναι η μόνη διαχρονική στιγμή αυτής της ταινίας. Κι αυτή είναι η εκδίκηση του Τζιούλιο Μανιέρι.\u003cbr\u003eΤο Διεθνές Αντι-Αναρχικό Συνέδριο, το οποίο διεξήχθη στη Ρώμη το 1898 είναι ένα από εκείνα τα γεγονότα που έχουν περάσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Προφανώς μπερδεμένος από τη μυστικότητα που κάλυπτε τις συνεδρίες και τα τελικά αποτελέσματα του συνεδρίου της Ρώμης, ένας ιστορικός συμπέρανε ότι, αν και πολλές χώρες συμφώνησαν να το παρακολουθήσουν, στο τέλος το Συνέδριο δεν διεξήχθη ποτέ. [...] Ωστόσο, μία προσεκτική ανάγνωση και εξέταση των πρακτικών του Συνεδρίου και άλλων αποδείξεων που σε προηγούμενο χρόνο είχαν παραμεληθεί, καταδεικνύει ότι η συνάντηση της Ρώμης ήταν κάτι πολύ παραπάνω από απλά μία άκαρπη εξάσκηση στη ρητορική.","image":null,"isbn":"978-618-81963-9-1","isbn13":"978-618-81963-9-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":9194,"name":"1898","books_count":2,"tsearch_vector":"'1898'","created_at":"2017-04-13T02:15:07.047+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:15:07.047+03:00"},"pages":80,"publication_year":2019,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"7.0","price_updated_at":"2019-08-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3762,"extra":null,"biblionet_id":239581,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-ptyelodoxeio-tou-mpakounin-xyto.json"}]