Η αξιολόγηση είναι μια διαδικασία με εμφανώς πολιτικό χαρακτήρα. Πρόκειται για μια διαδικασία κατευθυνόμενη από συγκεκριμένα κίνητρα και τα αποτελέσματα της γίνονται ή δεν γίνονται αποδεκτά ανάλογα με το αν βοηθούν ή εμποδίζουν αυτόν που την υφίσταται. Άρα, είναι απόλυτα δικαιολογημένη η επιφύλαξη του αξιολογούμενου, καθώς, μπορεί το αποτέλεσμα της διαδικασίας αυτής να μην είναι θετικό για αυτόν. Στο πλαίσιο της διδακτικής πράξης, ο εκπαιδευτικός καλείται να αξιολογήσει τον μαθητή, όχι γιατί το επιθυμεί, αλλά γιατί αυτό θεσμικά ορίζεται, λόγω, κυρίως, της επιλεκτικής λειτουργίας του σχολείου. Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο, ο εκπαιδευτικός από «φορέας» αξιολόγησης, μετατρέπεται σε «αντικείμενο», όταν τίθεται σε ισχύ η διαδικασία αξιολόγησης του ίδιου και της διδασκαλίας του. Μια πράξη, η οποία έχει σαφώς πολιτική χροιά, καθώς υπάρχει κίνητρο και συγκεκριμένο ενδιαφέρον, προκειμένου να αποτιμηθεί, με κάποιο τρόπο, το εκπαιδευτικό έργο που παράγεται και κατ΄επέκταση ο ανθρώπινος παράγοντας. Ο φάκελος υλικού (μαθητή και εκπαιδευτικού) αποτελεί ένα εργαλείο αξιολόγησης, το οποίο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί στην κατεύθυνση της αυτοαξιολόγησης και της βελτίωσης που μπορεί να προκύψει μέσω αυτής και διεθνώς προβάλλεται ως ένα μέσο αξιόπιστο και ευέλικτο, καθώς εμπλέκει τον ίδιο τον αξιολογούμενο σε μια διαδικασία που χαρακτηρίζεται εσωτερική και συμμετοχική.