Η Σύνοδος Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439) αποτελεί γεγονός ιδιαίτερης σημασίας για την ιστορία της χριστιανικής εκκλησίας των ύστερων βυζαντινών χρόνων και εντάσσεται πλήρως στο πλαίσιο τόσο των θεολογικών όσο και των οικονομικοπολιτικών προσεγγίσεων του ανατολικού και δυτικού τμήματος του ευρωπαϊκού χώρου.

Από τις αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες καταγραφές των ιστορικών μαρτυριών, από τις διαφοροποιήσεις των δημοσιευμένων κειμένων και από την εκ διαμέτρου αντίθετη στάση των δύο μερών έναντι των αποφασισθέντων, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα, η απάντηση των οποίων τοποθετεί σε ένα διαφορετικό πλαίσιο τη Σύνοδο Φερράρας - Φλωρεντίας. Η προβληματική αυτή αποτέλεσε το αντικείμενο αυτής της εργασίας, με στόχο την ανάδειξη από ιστορικής πλευράς των γεγονότων που δυσχέραιναν και τελικά ακύρωσαν την τελευταία εκκλησιαστική συνάντηση Ανατολής και Δύσεως.