Η συλλογή αποτελείται από ενενήντα τέσσερα (94) ποιήματα τα οποία περιλαμβάνονται σε τέσσερις (4) αυτοτελείς μεν, αλλά διαδραστικές ενότητες με τίτλους: "Αλισάχνες", "Συναμφότερα", "Προσωδίες", "Ζείδωρα".

Στις ενότητες αυτές, ερευνώνται εμπειρίες, πίσω απ' τα επιφαινόμενα της ζωής και της φύσης, σε μια προσπάθεια σύνθεσης του λόγου, της εικόνας και του ήχου. Με αμεσότητα ιστορούνται η μοιραία ροή των πάντων καθώς και η φυσική αγωνία της ανθρώπινης ύπαρξης, να εκπληρώσει και να εκφράσει τις πνευματικές της ανάγκες. Η δομή του λόγου, το μέτρο, ο ρυθμός, οι εύστοχες ρίμες, οι αμφισημίες και τα νοήματα, έξοχα αλιευμένα, καλά αλεσμένα και γονιμοποιημένα μέσα από τις χαρμολύπες του βίου, εξοικειώνουν κι ελευθερώνουν τον ανήσυχο πνευματικό οδοιπόρο, από τους προαιώνιους φόβους και τις απατηλές ελπίδες του ανθρώπου, ταξιδεύοντάς τον με ηρεμία στο απόκρυφο επέκεινα. Τα ποιήματα, πλαισιώνονται από καλαίσθητα σχέδια και αρμολογούνται υπέροχα σε μια αρμονική ενότητα, στη συλλογή αυτή, η οποία, έρχεται να ολοκληρώσει μια ιδιαίτερα αξιόλογη, τριλογία του ποιητή.