Όταν (πότε;) αποκτήσουμε μια αξιόπιστη κριτική μονογραφία για το ημερολογιακό είδος και στην Ελληνική Λογοτεχνία, το Ημερολόγιο του Ν.Β.Λ. θα λάβει, συγκριτικά, τη θέση που του αξίζει. Προσώρας, προέχει να το διαβάσουμε ολόκληρο, «αρχή και τέλος», όχι μονορούφι, αλλά σχεδόν γουλιά γουλιά, καθώς εγράφηκε. Έτσι, ο αναγνώστης -μακάρι πάντοτε ομήλικος του ποιητή- θα μπορέσει να εκτιμήσει πληρέστερα τούτη την εσκεμμένη αποθήκη νεανικών εμπειριών, σκέψεων και στίχων, ει δυνατόν βγάζοντας από το νου του πως εκείνος που έγραψε τούτες τις σελίδες επρόκειτο να αυτοκτονήσει πριν κλείσει τα 26 του χρόνια.