[...] Έτσι, μετά από πολύχρονες προσπάθειες συγκέντρωσε ένα μεγάλο αριθμό μοναδικών μαρτυριών και συγκρότησε τη "Νεοελληνική Ιστορική Συλλογή", όπως ο ίδιος την ονόμασε, ένα πολύτιμο θησαυρό από όπου αντλούνται μοναδικές πληροφορίες τόσο για την ιστορία και τη φυσιογνωμία του τόπου, όσο και για την ιστορία της ελληνικής φωτογραφίας.

Είναι φανερό από τον τίτλο της συλλογής, αλλά και από τη δομή της, ότι αξιολογούσε τη φωτογραφία κατεξοχήν ως ιστορικό τεκμήριο ή, κατά τον Σπύρο Ασδραχά, ως πηγή ιστορίας που καθορίζει μια δίοδο προς τον χαμένο χρόνο. Με κριτήριο, λοιπόν, την άντληση πληροφοριών από τα απεικονιζόμενα θέματα, συγκέντρωνε οπτικό υλικό που χρονικά εκτείνεται από τα μέσα του 19ου αιώνα έως το 1955, προερχόμενο από γνωστούς ή ανώνυμους φωτογράφους, δεξιοτέχνες ή μέτριους χειριστές του φακού. Στη συγκομιδή του, τα πρώιμα φωτογραφικά δείγματα των επαγγελματιών φωτογράφων διαδέχονται οι λήψεις των πρώτων ερασιτεχνών στις αρχές του 20ού αιώνα, ακολουθεί το φωτορεπορτάζ του Μεσοπολέμου και των μεταπολεμικών χρόνων, αλλά και δικές του λήψεις, προκειμένου να καλυφθούν πληρέστερα οι θεματικές ενότητες που τεκμηρίωνε. Για τον ίδιο λόγο συνδύαζε τις φωτογραφίες με επιστολικά δελτάρια ή με έντυπες αναπαραγωγές φωτογραφικών εικόνων, ενώ συχνά δίπλα στο οπτικό υλικό ενσωμάτωνε και άρθρα από εφημερίδες ή περιοδικά, αλλά και δικές του σημειώσεις, ώστε ο γραπτός λόγος να συμπληρώνει τις πληροφορίες που προέκυπταν από την ανάγνωση των εικόνων.

Τις περισσότερες φωτογραφίες συνέλεξε ανασκαλεύοντας την πραγματεία παλαιοπωλών. Είχε καθιερώσει για 50 χρόνια τον "κυριακάτικο περίπατο" στο Μοναστηράκι, σύμφωνα με τη μαρτυρία της κόρης του Κλειώς Τρίπου-Μποσταντζόγλου. Η ενασχόληση αυτή άρχισε γύρω στα 1920, όπως συμπεραίνεται από επιστολή του σταλμένη στις 22 Απριλίου 1953 προς τον συντάκτη του περιοδικού Νational Geographic, όπου σημειώνει: "Είναι παραπάνω από 30 χρόνια από τότε που ξεκίνησα να δημιουργώ τη συλλογή ...". Ασφαλώς θα ήταν ο μόνος που αναζητούσε συστηματικά και συγκέντρωνε εικόνες του φακού, συλλεκτική κατηγορία άγνωστη έως τότε. [...]

Φανή Κωνσταντίνου, σύμβουλος Φωτογραφικού Αρχείου Μουσείου Μπενάκη