Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης (1749-1809) είναι γνωστός απ' τα πολλά και ογκώδη συγγράμματά του. Το Άγιον Όρος καυχάται για το γνήσιο τέκνο του, γιατί υπήρξε σοφός διδάσκαλος σε μια δύσκολη εποχή, όταν η πατρίδα μας βρισκόταν υπό την οθωμανική αυτοκρατορία και οι πνευματικοί κίνδυνοι που διέτρεχε ο ορθόδοξος ελληνικός λαός ήταν πολλοί και μεγάλοι. Ο άγιος Νικόδημος εργάστηκε συστηματικά για να τροφοδοτήσει την ψυχή του πάσχοντος και αγνοούντος λαού με το λόγο του Θεού και την πατερική διδασκαλία.
Σήμερα όλοι δέχονται τον όσιο Νικόδημο ως μεγάλο συγγραφέα, ελάχιστοι όμως μπορούν να εντρυφήσουν μ' ευκολία στον απέραντο λειμώνα των βιβλίων του και αυτό οφείλεται σε δύο λόγους: α΄. Οι σύγχρονοι χριστιανοί, παρόλη την καλή διάθεση, δεν αντέχουν να διαβάσουν ογκώδη βιβλία και μάλιστα γραμμένα στη γλώσσα του 18ου αιώνα. Και β΄ ο τρόπος ζωής και οι συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις, τους περιορίζουν πολύ τον ελεύθερο χρόνο. Δεν προλαβαίνουν να διαβάσουν. Γι' αυτό και διστάζουν ν' αγοράσουν και να μελετήσουν βιβλία με εκατοντάδες σελίδες. Προτιμούν τα ολιγοσέλιδα και περιεκτικά. Διατηρούν όμως το ενδιαφέρον να μάθουν τι λέγανε οι Άγιοι για διάφορα πνευματικά θέματα που τους απασχολούν.
Σε τούτη την προσπάθεια προσφέρω στους καταπονημένους αδελφούς μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα απ' τα βιβλία του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, τα οποία περιέχουν λύσεις σε προβληματισμούς τους και προκαλούν ερεθίσματα για μια πιο συνειδητή και συνετή πορεία, για έναν αγώνα που αφήνει γλυκύτατη γεύση κι εξασφαλίζει την μακαριότητα του παραδείσου.

(Πρεσβύτερος Διονύσιος Τάτσης)