Το Τουκ - Τουκ, το τρίκυκλο μεταφορικό μέσο της Μπανγκόκ, με τους επιδέξιους χειρισμούς του οδηγού του, κατάπινε την απόσταση που το χώριζε από το ξενοδοχείο San-gri-lla.

Το λεωφορείο για την Ayutthaya, την παλαιά πρωτεύουσα της Ταϋλάνδης, έφευγε από το San-gri-lla στις 7:30, και η ώρα ήταν ήδη 7.25. Αν και ήταν ακόμη πρωί, η υγρή τροπική ζέστη, ανακατεμένη με το πηχτό καυσαέριο, σου έκοβε την ανάσα, καθώς το Τουκ-Τουκ έτρεχε σαν τρελό στους δρόμους της Μπανγκόγκ, κυνηγώντας τον χρόνο, που κυριολεκτικά πετούσε...

Τι τόπος κι αυτός... Σκεπτόμουν καθώς τα μάτια μου ταξίδευαν στα κτίρια της άχαρης πόλης. Εντυπωσιακά, παράξενα, διαφορετικός από την Ελλάδα μου, αλλά και από όλα τα άλλα κράτη, που είχα επισκεφθεί παλαιότερα. [...]

(από το κείμενο του βιβλίου)