Οι Έλληνες ήσαν ποιητές... Ήσαν ταξιδευτές...
Μία σειρά από πιστά αντίγραφα των διαφόρων εποχών βρίσκονται αποθηκευμένα στο βιβλίο "Επίτομη Ελληνική Ιστορία".
Είναι η Ιστορία των Ελλήνων από τα παλιά χρόνια ως τα σήμερα. Από τη Βαβυλώνα, από το Αφγανιστάν, από τη Μικρά Ασία, από τον Πόντο, από τη σημερινή Ρουμανία, από την Ιταλία, μέχρι τη Μασσαλία, την Ισπανία, έδωσαν το παρόν. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την Αλεξάνδρεια στην Αίγυπτο, την εκεί "καμένη βιβλιοθήκη", την Κωνσταντινούπολη, την Αντιόχεια και στην κορυφή, που πιο πάνω δεν υπάρχει την αρχαία Αθήνα, με τη Δημοκρατία και την Πνύκα, με το Θουκυδίδη να υμνεί το δημοκρατικό πολίτευμα στον "Επιτάφιο", με τον Περικλή, με τον Παύλο Μελά, με τον Παλαμά που υμνεί την Ελλάδα και τους Έλληνες.
Κ. Παλαμάς:
"Γνώμες, καρδιές, όσοι Έλληνες, /ό,τι είστε, μην ξεχνάτε,
/δεν είστε από τα χέρια σας /μονάχα, όχι. Χρωστάτε /και σε όσους ήρθαν, πέρασαν, /θα 'ρθούνε, θα περάσουν Κριτές, θα μας δικάσουν /οι αγέννητοι, οι νεκροί".
Αιώνες ήσαν μόνοι οι Έλληνες μέσα στο χρόνο. Αλλά και μόνοι επιβάλλεται να μείνουν, έστω και αν ανήκουν στην Ενωμένη Ευρώπη, για να διδάσκουν. Αυτή είναι η ιδιαιτερότητά τους, σε σχέση με όλους τους άλλους λαούς του κόσμου. Σκληρή η Μοίρα τους, αλλά και βαριά η αποστολή τους.