Στον τόμο αυτό συγκεντρώνονται είκοσι δύο κείμενα, στην πλειονότητα τους γραμμένα τα τέσσερα τελευταία χρόνια και δημοσιευμένα στον ελληνικό και ξένο Τύπο. Στα κείμενα αυτά ο συγγραφέας επιχειρεί ένα σχολιασμό των πολιτικών και οικονομικών εξελίξεων, με κύρια έμφαση στο θέμα της προσαρμογής της Ελλάδας στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Διευκρινίζει ότι με τον όρο προσαρμογή αναφέρεται κυρίως στη συμμετοχή της χώρας στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, και επισημαίνει ότι η προσαρμογή παραμένει ακόμη και σήμερα ένας στόχος ο οποίος συνεχώς μετακινείται προς το μέλλον. Η εμπειρία των τελευταίων χρόνων, κατά τον συγγραφέα, "μας έχει ίσως διδάξει κάτι απλό αλλά και πολύ σημαντικό. Αν δεν θέλουμε να ανακαλύψουμε καινούριους πάτους στο βαρέλι της δημόσιας ζωής του τόπου, θα πρέπει να αντιστεκόμαστε έγκαιρα, δυναμικά και όσο το δυνατόν συλλογικά στη μεγάλη δημαγωγία και το λαϊκισμό που παράγει ακόμη δυστυχώς το πολιτικό μας σύστημα. Όσοι τουλάχιστον δεν ονειρευόμαστε ηρωικές στιγμές εθνικής απομόνωσης και όσοι πιστεύουμε ότι ο εκσυγχρονισμός δεν είναι μία ακόμη κούφια λέξη. Υπάρχει και η άλλη Ελλάδα, που είναι καιρός πλέον να προβάλει τη δική της αντίσταση".