Το έργο παρουσιάστηκε πρώτη φορά στη Φλόριντα (1956) αλλά γνώρισε τεράστια επιτυχία στη Νέα Υόρκη (1959) σε σκηνοθεσία Ελία Καζάν και με πρωταγωνιστές τη Τζέραλντιν Πέητζ (Αλεξάνδρα Ντελ Λάγκο) και τον Πωλ Νιούμαν (Τσανς Γουέην).

Είναι η εξιστόρηση της αδιέξοδης ερωτικής σχέσης μεταξύ μιας ώριμης σταρ του θεάτρου και ενός νεαρού που ξεκίνησε με όνειρα και κατέληξε συνοδός πλουσίων κυριών.

Οι δύο καταλήγουν σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο στη γενέτειρα του Τσανς. Μετά από έντονους διαλόγους, που καταδεικνύουν την ψυχική παρακμή των ηρώων, οι δύο χωρίζουν και η μεν Αλεξάνδρα συνεχίζει μόνη της το δύσκολο δρόμο στα φώτα της δημοσιότητας, ο δε Τσανς τιμωρείται αμείλικτα από τους συμπολίτες και τέως φίλους του για παλαιά του αμαρτήματα.