Στα δοκίμια του βιβλίου αυτού προσπαθώ να αναπτύξω την έννοια της αποξενώσεως μέσα από μια άμεση προσέγγιση και φαινομενολογική ερμηνεία, όπως αυτή παρουσιάζεται στα έργα κορυφαίων Ευρωπαίων λογοτεχνών, ψυχιάτρων και φιλοσόφων. Γι' αυτό ο αναγνώστης δεν θα βρει παρά ελάχιστες βιβλιογραφικές παραπομπές.

Βάσεις της ερμηνείας αυτής υπόκεινται προσωπικές εμπειρίες και βιώματα. Τέτοιες εμπειρίες και παρόμοια βιώματα έχει, πιστεύω, κάθε άνθρωπος που προβληματίζεται και νοιάζεται για να κατανοήσει τη θέση του στον κόσμο και στην κοινωνία και προσπαθεί να δει εαυτόν "ενώπιος ενωπίω".

Τα διάφορα δοκίμια αποτελούν μια οργανική ενότητα. Παρά ταύτα κάθε δοκίμιο είναι συγχρόνως τόσο αυτοτελές ώστε να μπορεί να διαβασθεί μόνο του ανεξάρτητα από τα άλλα. Για να κατανοήσει ο αναγνώστης τα δοκίμια δεν χρειάζεται ειδική φιλοσοφική προπαίδεια, εκτός ίσως στην περίπτωση του Εγέλου και του Σαρτρ στο Β΄ μέρος.
[...]
(από τον πρόλογο του βιβλίου)