Εξιστορούνται αναλυτικά οι επιχειρήσεις της Στρατιάς Μικράς Ασίας κατά το θέρος του 1921, οι οποίες απέβλεπαν στη συντριβή του συγκεντρωμένου στην Κιουτάχεια Τουρκικού Στρατού. Των επιχειρήσεων αυτών προηγήθηκε η μεγάλη οργανωτική προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης για την ενίσχυση της Στρατιάς. Εκτίθενται οι λόγοι, για τους οποίους οι επιχειρήσεις αυτές είχαν σχετική και όχι απόλυτη επιτυχία, αφού ηττήθηκε τακτικώς ο Τουρκικός Στρατός, αλλά δεν συνετρίβη. Έτσι, και πάλι δεν επιτεύχθηκε η στρατιωτική λύση του μικρασιατικού προβλήματος. Η συγγραφή του τόμου βασίζεται στο αρχειακό υλικό της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού, σε μαρτυρίες επιζώντων στρατιωτικών της περιόδου 1919-1922, καθώς και σε ελληνική και ξένη βιβλιογραφία.