Σε χρόνια μακρινά, σε χρόνια περασμένα,
σε κάτι πράσινα παλάτια κι ανθισμένα,
τέσσερις άρχοντες, τέσσερις βασιλιάδες ζούσαν.
Τα ονόματά τους κάποτε, όλοι μπορεί ν' ακούσαν.

Τι συνέβη όμως, όταν ένας απ' τους βασιλιάδες, το ξένοιαστο και άτακτο Καλοκαίρι, αποφάσισε να κυβερνήσει μόνο του τον κόσμο και να μη δώσει τα ηνία στο Φθινόπωρο;

Και ποιο ρόλο έπαιξε ο Άνθρωπος σ' αυτή την ξαφνική και ανήκουστη επανάσταση; Θα τους συγχωρήσουν οι άλλες εποχές όταν συνειδητοποιήσουν τις συνέπειες της απληστίας και της απερισκεψίας τους;

Με μια υπέροχη εικονογράφηση και μια φρέσκια ματιά σ' ένα πολύ επίκαιρο ζήτημα, αυτή είναι μια ιστορία για την απληστία των ανθρώπων, την ανάγκη για την αύξηση της παραγωγής και του κέρδους, αλλά και ένα σχόλιο για την αφέλεια και την απερισκεψία των σύγχρονων κοινωνιών που μπορεί να μας στοιχίσει κάτι περισσότερο από μια κλιματική αλλαγή: έναν άδειο, ακατοίκητο πλανήτη.