- Η κατανόηση του λόγου, απο τον Θαλή έως τον Πλωτίνο, ως της σταθερής νομοτέλειας που διέπει τον κόσμο, τόσο τον αισθητό, όσο και τον νοσταλγικά υπερβατικό.
Οι θέσεις των Θαλή, Πυθαγόρα, Ξενοφάνη, Ηράκλειτου, Παρμενίδη, Αναξαγόρα, Σωκράτη, Πλάτωνα, Γοργία, Αριστοτέλη, Επίκουρου, Στωικών, Επίκτητου, Πλωτίνου.
- Ο προσωποποιημένος Λόγος, ως εξάγγελος του θεού, κατα τις ελληνιστικές και ιουδαϊκές αντιλήψεις.
- Ο Ιησούς ως ο αποκαλυπτής Λόγος του θεού και το πρόβλημα των αντιφατικών πληροφοριών για τον δικό του αποκαλυπτικό λόγο.
- Το ερώτημα για την ουσία του θεού
Οι θέσεις των Γοργία, Ευριπίδη, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Στωικών, Φίλωνα, Επίκτητου, ιουδαϊκών Γραφών, Καινής Διαθήκης, Αντιοχείας Θεόφιλου, Ειρηναίου, Αυγουστίνου, Κλήμεντα, Αλεξανδρίας, Ωριγένη, Πλωτίνου, μεγ. Αθανασίου, Μασσαλιανών, Δίδυμου, Ιωάννη Χρυσοστόμου, [ψευδο-]Διονυσίου, Μάξιμου ομολογητή, Ιωάννη Δαμασκηνού, Συμενώνος νέου θεολόγου, Βαρλαάμ, Γρηγόριου Παλαμά, και των σύγχρονων Δυτικών, Ρώσων και Ελλήνων στοχαστών.
- Ο Λόγος στον προοιμιακό ύμνο του τέταρτου ευαγγελίου.
- Οι σύγχρονες προσπάθειες για την ισόρροπη απομύθευση του λόγου.