"Είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που έχει φτάσει πλέον στο τέλος της καριέρας του να επαναστατεί και να αρνείται να αποδεχτεί μια κατάσταση που είχε προσπαθήσει κάποτε να επιβάλλει;"
[...] "Η υπομονή της αράχνης" είναι ένα παράξενο αστυνομικό μυθιστόρημα χωρίς "έγκλημα" και αίμα. Εκτός κι αν θεωρείται αιματηρό έγκλημα το να αναλώνονται ανθρώπινες ζωές μέσα στο μίσος. Περιμένοντας την κάθαρση που θα καθησυχάσει συνειδήσεις και θα ξαναβάλει τους παίκτες του παιχνιδιού στις σωστές τους θέσεις, συνοδευόμενη από την αλληλέγγυα και συγκαταβατική συμπόνια του Μονταλμπάνο, όταν πια η "θεατρική" δράση της "αράχνης", που ύφαινε υπομονετικά με μίσος τον ιστό της, ολοκληρώσει το έργο της "ψευτιάς" και παγιδεύσει στον ιστό της τον πραγματικό ένοχο. (Σαλβατόρε Σιλβάνο Νίγκρο)