Η "Μαρμαρωμένη σκέψη" μυθιστορία της Φιλένης Καλού, εκφέρει στοχαστικό λόγο.
Η Δοχίλη παιδιόθεν αντιμετωπίζει οικογενειακά προβλήματα. Ως έφηβη είναι οργισμένη με τους πάντες και τα πάντα. Κυρίως όμως με τον εαυτό της, σε σημείο να τον κακοποιεί οικτρά, με ολέθριες παρέες, ναρκωτικά και άλλα. Οργισμένη με το οικογενειακό της περιβάλλον. Οργισμένη τη την "ξύλινη γλώσσα" των πολιτικών. Οργισμένη με μερίδα ιεραρχών.
Σε κάποιο ταξίδι αναψυχής, νότια της Ικαρίας, αντίκρισε ξαφνικά το άγαλμα της Σκέψεως. Η ένταση όμως της οργής δεν επέτρεπαν κανένα συναίσθημα επικοινωνίας.
Τη φορά αυτή, ωστόσο επέμεινε και επέμεινε πεισματικά και διαφορετικά. Διαπίστωσε τελικά ότι σμιλεύτηκε για να βάζει εμάς τους θνητούς σε κάθετες και οριζόντιες σκέψεις. Αρχίζει να αναρωτιέται: Υπάρχει στ' αλήθεια "μαρμαρωμένη σκέψη"; Τι ρόλο παίζει εις την ανθρώπινη μοίρα; Θέτει συνεχώς ερωτήσεις, με την δική της τέχνη του λόγου, που τις εμπλουτίζει, με καινούργιες απόψεις και αποχρώσεις, μέσα σ' ένα παιχνίδι διαλόγων με τη θεά Αθηνά, από πρόζα και ποίηση, νέα και αρχαία παιδεία.
Η "Μαρμαρωμένη σκέψη" είναι ένα έργο με δύο πρόσωπα: το ένα της γλυκιάς μελαγχολίας της τέχνης και το άλλο της "ναρκωμένης" ματιάς κυρίως των νέων, που επιβάλλουν τα περίεργα συστήματα του 21ου αιώνα...
Οραματίζεται την ξύπνια ματιά, την ματιά των ανθρώπων, έξω από τον "ύπνο"!...