"(...) Ο Ανέστης κρατάει τα χαλινάρια, κεντάει το άλογο με τα σπιρούνια στην κοιλιά... Η Μαρίτσα κρατιέται γερά απ' τον Ανέστη. Έχει κλειδώσει τη μέση του μέσα στα χέρια της. Τ’ άλογο προχωρεί καμαρωτά με γοργό περπάτημα. Έχει καιρό να καλπάσει. Ο Ανέστης το συγκρατεί. Η νύχτα είναι μικρή. Μα θα φτάσουν στα ριζά του βουνού προτού φέξει. Μπροστά τους φαίνεται επιβλητικός ο όγκος των Αγράφων.
Ο κάμπος ανασαίνει. Στο βάλτο βαθιά ακούγεται η συναυλία των βατράχων.
Πάνω απ' τα κεφάλια τους κάνουν βουτιές οι νυχτερίδες. Οι γρύλοι τραγουδούν ασταμάτητα. Μεγαλόπρεπη μαγεμένη νύχτα!
Ψηλά στο βουνό φαίνεται μια φωτιά. Στο χωριό τα σκυλιά γαβγίζουν.
Ένα κοπάδι πρόβατα βόσκουν. Ακούνε τα κουδούνια. Και τα σφυρίγματα του τσοπάνη. Είναι ο Μήτρος. Δε μιλούν. Σφίγγει αυτή τη μέση του πιο πολύ. Κι εκείνος φέρνει πότε πότε το χέρι
του πάνω απ' τους ώμους της και την αγκαλιάζει..."

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Το βιβλίο "Με κομμένη ανάσα", μας μεταφέρει στα ελασίτικα βουνά. Περιγράφει ένα επεισόδιο του
αγώνα, την ανατίναξη της γαλαρίας στο Κούρνοβο.
Πρόκειται για έναν ύμνο της λευτεριάς. Για μια νουβέλα, όπου περιγράφεται η ζωή μόνο μερικών
ημερών ενός λόχου. Ζούμε από πολύ κοντά την προσωπική ιστορία του κάθε αγωνιστή. Πώς ξεκίνησε
δισταχτικά ή με παράφορη ορμή για να ταχτεί στο μεγάλο αγώνα. Οι εμπειρίες, οι δυσκολίες, για να φτάσει στον τελικό σκοπό, την αναμέτρηση με τον εχθρό, κορυφώνει το ενδιαφέρον του αναγνώστη προς το τέλος του βιβλίου.

Μέσα στο λόχο ξεχωρίζει η ζωή μιας αντάρτισσας, της Μαρίτσας και το ειδύλλιό της με έναν αντάρτη, τον Ανέστη. Μια απλή κοπέλα του λαού ήταν.
Συνεπαρμένη κι αυτή από το πνεύμα της αντίστασης, μπαίνει στον αγώνα με όλο το νεανικό της πάθος και τελικά, κυνηγημένη από τους Γερμανούς ανεβαίνει στο βουνό, κατατάσσεται στα τμήματα, παίρνει μέρος και διακρίνεται για τον ηρωισμό της. Ο πατέρας της, κομμουνιστής, ένας από τους 106 που εκτελέστηκαν σε αντίποινα για την ανατίναξη της γαλαρίας.