Στο βιβλίο αυτό, θελήσαμε να αποτυπώσουμε την πρόσφατη πορεία ατόμων με προσφυγικό υπόβαθρο στο ελληνικό εκπαιδευτικό και κοινωνικό περιβάλλον, διερευνώντας, παράλληλα, τις προοπτικές εξέλιξής της και τις προϋποθέσεις θετικής της έκβασης. Σημεία της διαδρομής αυτής επιχειρεί να αποτυπώσει ο τίτλος. "Το κοντέινερ" αποτελεί εξέλιξη της σκηνής και σηματοδοτεί τη μετάβαση από την προσωρινότητα και την ανέχεια σε αξιοπρεπέστερες συνθήκες διαβίωσης και συστηματικής εκπαίδευσης: "μετά το κοντέινερ". Ωστόσο, ο βηματισμός προς το επόμενο στάδιο παραμένει μετέωρος· συνεχίζουν να υπάρχουν πρόσφυγες σε σκηνές και σε κοντέινερ, παιδιά εκτός σχολείου, προσκόμματα σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο που καθηλώνουν τον πληθυσμό αυτό σε προηγούμενα στάδια: "με το κοντέινερ".
Το περιεχόμενο της "εκπαίδευσης προσφύγων" δεν παραπέμπει μόνο στους πρόσφυγες, αλλά επίσης σε δομικά ζητήματα και ζητούμενα του ελληνικού σχολείου που αναδύονται επιτακτικά. Με αυτό το δεδομένο, επιχειρήσαμε μία σύνθεση επιστημονικών παραδοχών, μεθοδολογικών κατευθύνσεων και εκπαιδευτικών εφαρμογών, προκειμένου να σκιαγραφηθεί το τοπίο της εκπαίδευσης μαθητών και μαθητριών με προσφυγική/μεταναστευτική εμπειρία. Οι προκλήσεις που αναδεικνύονται στο τοπίο αυτό συνιστούν, πιστεύουμε, μια πολύτιμη ευκαιρία επανασχεδιασμού και μετασχηματισμού της ευρύτερης εκπαιδευτικής πρακτικής προς μία ουσιαστικά διαπολιτισμική-συμπεριληπτική κατεύθυνση.