Ο Νικόλας από τα νεανικά του χρόνια βρέθηκε στην υπηρεσία του άρχοντα Αυξεντίου, γόνου μιας αριστοκρατικής βενετσιάνικης μεσαιωνικής οικογένειας. Η Μαριάννα, θυγατέρα του Αυξεντίου και συμμαθήτρια του Νικόλα, σπουδάζει στη σχολή καλογραιών. Την ημέρα της αποβίβασης των Άγγλων στην Κύπρο το 1878, μαζί με την οικογένειά της και τον Νικόλα, παρακολουθούν συγκινημένοι την αποβίβαση των Άγγλων στρατιωτών στο λιμάνι της Λάρνακας και την τελετή που παραλαμβάνουν την εξουσία του νησιού από τους Τούρκους. Φουντώνουν μέσα τους οι ελπίδες για ελευθερία.
Η Μαριάννα παντρεύεται τον Νικόλα, διακόπτοντας τις σπουδές της στη Λωζάνη. Κάνουν οκτώ παιδιά και ζούνε ευτυχισμένα, αλλά σε κατάσταση αναμονής, περιμένοντας την «Ένωση» με την Ελλάδα, όπως υποσχέθηκαν οι Άγγλοι. Όλων οι ελπίδες για «Ένωση» είναι ζωντανές πάντοτε. Έτσι, όταν οι Άγγλοι στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, υπόσχονται στους Κυπρίους την Ένωση, αν εθελοντικά καταταγούν στον Αγγλικό στρατό, ο Αυξέντης -που σπουδάζει νομικά στο Παρίσι- τρέχει και κατατάσσεται. Σε λίγο και η Μαριάννα κατατάσσεται εθελόντρια στον Ερυθρό Σταυρό της Αγγλίας.
Ο Αυξέντης χάνεται στις μάχες του ποταμού Σομμ και η Μαριάννα, με μια επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού, μεταβαίνει στο μέτωπο να τον αναζητήσει. Τον βρίσκουν τραυματισμένο, αιχμάλωτο σε στρατόπεδο των Γερμανών. Η επιτροπή διαπραγματεύεται την ανταλλαγή του και πετυχαίνει την απελευθέρωσή του. Η Μαριάννα δεν προλαβαίνει να χαρεί την ελευθερία του γιου της, γιατί το ίδιο εκείνο βραδύ μια οβίδα πέφτει στο σπίτι όπου έμενε η Επιτροπή. Η έκρηξη σκότωσε πολλούς, ανάμεσά τους και τη Μαριάννα.
Ο Αυξέντης επιστρέφει στην Κύπρο παρασημοφορημένος. Κατάλαβε όμως γρήγορα, ότι οι Άγγλοι δεν θα κρατούσαν την υπόσχεσή τους και νοιώθοντας ότι εξαπατήθηκαν εκείνος και η μητέρα του, παίρνει την απόφαση με την πρώτη ευκαιρία να τους πολεμήσει για να πάρει με τη βία αυτό που τους υποσχέθηκαν.
Έτσι, τον Οκτώβριο του 1931, βρέθηκε από τους πρώτους στην ομάδα που έριξαν τη φωτιά στο κυβερνείο της Λευκωσίας...