Η διαχείριση των προστατευόµενων φυσικών περιοχών στη χώρα µας έχει εισέλθει σε µια νέα φάση. Η δηµιουργία των 27 φορέων διαχείρισης όπως επίσης και το πρόγραµµα του ΥΠΕΧ..Ε «Διαχείριση
προστατευόµενων περιοχών» παρέχουν τη δυνατότητα συγκρότησης ενός ολοκληρωµένου δικτύου που απλώνεται σε όλη την επικράτεια και καλύπτει τις σηµαντικότερες από τις προστατευόµενες περιοχές της χώρας µας.
Τόσο η διεθνής όσο και η, οµολογουµένως µικρή, Ελληνική εµπειρία δείχνουν ότι αποτελεσµατική προστασία των περιοχών αυτών δεν µπορεί να επιτευχθεί ερήµην των τοπικών πληθυσµών. Αντίθετα οι σύγχρονες αντιλήψεις για ενεργό προστασία επιβάλλουν την ταυτόχρονη εξασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος µε τη διατήρηση των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων ήπιας µορφής που προωθούν τη βιώσιµη ανάπτυξη της περιοχής.
O τουρισµός και ειδικά ο οικοτουρισµός αποτελεί µια από τις δραστηριότητες που µπορούν να παίξουν σηµαντικό ρόλο όχι µόνο στην ανάδειξη αλλά και στην οικονοµική αναζωογόνηση των προστατευόµενων περιοχών. Υπολογίζεται ότι ένα ποσοστό που κυµαίνεται από 40%-60% του συνολικού διεθνούς τουρισµού έχει ως αντικείµενο περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται εάν οι οικο-προορισµοί συνδυαστούν µε ιστορικά ή πολιτιστικά µνηµεία.
Ο οικοτουρισµός για την Ελλάδα είναι µια «νέα» πρόκληση. Όχι µόνο γιατί µπορεί να αναδιανείµει το τουριστικό προϊόν της χώρας και σε περιοχές που µέχρι σήµερα δεν αποτελούν τουριστικούς προορισµούς, αλλά κυρίως γιατί µπορεί να προ(σ)καλέσει νέας ποιότητας τουριστικό ρεύµα στη χώρα.
[...]
(από τον πρόλογο του βιβλίου)