Η Βέρα τον είχε καθηλώσει μέσα στην τιμονιέρα του Τζούνο. Εκεί, με τα πόδια στη διάταση και τα χέρια να κρατούν σφιχτά τον χειραγωγό καθρέφτη της γέφυρας, έδινε οδηγίες στον τιμονιέρη της βάρδιας πώς να τιμονεύει, για να αποφεύγουν τα πελώρια κύματα ώστε να μη βροντούν πάνω στη λαμαρίνα του ταλαιπωρημένου σκάφους.
Ο νους μπορούσε να τρέχει σε καλύτερες μέρες στο παρελθόν, που όμως έφεραν τα πράγματα σιγά-σιγά στην τωρινή δύσκολη ώρα. Τύχη και επιλογές τον είχαν φέρει ως εκεί. Ήταν η ώρα της κρίσεως.
Ο τυφώνας, αδυσώπητος, τους σφυροκοπούσε ανελέητα, σπρώχνοντάς τους προς τις ακτές της Κίνας ενώ το Kuro-Siwo κακόβουλα ανακάτευε περισσότερο τα νερά, φέρνοντας στον κόσμο κακοφτιαγμένα, ασυνεπή θεριοκύματα...