Χαμένος άλλοτε μέσα στη φύση, που την κατέχει καλά, κι άλλοτε στη γνώση, που η ζωή και η φύση, πάλι δίνει, κινείται σ' αυτά τα γεμάτα νύχτα ποιήματα. Ο έρωτας είναι το άλλο δυνατό θέμα του όπου κι εδώ αναζητεί την αλήθεια. Ο κόσμος, του Παναγιώτη Ηλιόπουλου, είναι το τοπίο της ψυχής μέσα σ' αυτό των θεών. Νερά, θάλασσες, ποτάμια που κυλούν, φυτά και ζώα δένουν αρμονικά τον αέρα που σηκώθηκε και απλώνεται στον κάμπο. Στο φανταστικό δάσος των ψυχών. Λεπτομέρειες και πόνος πάνω από τα χαλάσματα που μες στην πανσέληνο φαντάζουν σκηνικό. Άλλοτε ταξιδεύει σε συγκεκριμένα τοπία κι άλλοτε σιωπά. Ένας καθρέφτης του δείχνει το πρόσωπο κι αυτός το περιγράφει σαν ζωγράφος που διχάζεται ανάμεσα σ' αυτό που είναι και σ' αυτό που φαίνεται. Μαέστρος της σιωπής -που απαιτεί το ποίημα- κινείται μέσα στο πλήθος χωρίς κανείς να τον αντιλαμβάνεται.
Όλα πια, είναι μπροστά του.

Γιώργος Χρονάς