"...Διαφορετική τύχη όμως περιμένει τον συγγραφέα που τολμάει ν' αναταράξει τον βούρκο της χυδαιότητας, όπου βουλιάζει η ψυχή μας, να βουτήξει στην άβυσσο των ψυχρών και τιποτένιων όντων και να βγάλει στο άπλετο φως αυτό που τα μάτια μας αρνούνται να ιδούν! Ο συγγραφέας αυτός δε θα γνωρίσει ποτέ τα χειροκροτήματα του κόσμου, τα δάκρυα της ευγνωμοσύνης, την παραφορά ενός ομόθυμου ενθουσιασμού· δε θα συγκλονίσει με κανένα ηρωικό πάθος τις δεκαεξάχρονες καρδιές, και τελικά δε θ' αποφύγει την κατακραυγή των υποκριτών κι αναίσθητων συγχρόνων του, που θα χαρακτηρίσουν τις δημιουργίες του σαν εξωφρενικά και αξιοκαταφρόνητα γραψίματα, που θα του αποδώσουν τα ελαττώματα των ηρώων του, που θα διαλαλήσουν πως δεν έχει ούτε καρδιά ούτε ψυχή, ούτε την ιερή φλόγα του ταλέντου..."