Οι σημερινές πόλεις κατά ευφημισμό λέγεται ότι είναι ελεύθερες και ότι αυτοδιοικούνται, μας λέει ο συγγραφέας. Στην πραγματικότητα αποτελούν λάφυρο μιας συγκεντρωτικής και ολιγαρχικής εξουσίας, η οποία ελέγχει και λεηλατεί τους κάτοικους της και ό,τι προϊόντα και αγαθά υπάρχουν στα όριά της, κάνοντας τους κατοίκους της ευρύτερης περιφέρειας δουλοπάροικους, για να φυλάνε τα κοπάδια τους, να οργώνουν τα χωράφια τους, να νοικιάζουν τα υποστατικά τους, να κατασκευάζουν τα εργαλεία τους, τα καθημερινά σκεύη τους και να τους υπηρετούν στις καθημερινές ανάγκες τους.
Οι Συμμορίες της πόλης- της Νερογεννημένης πόλης, όπως την αποκαλεί ο συγγραφέας-, στο διάβα των αιώνων έχει αλλάξει πολλές φορές το όνομά της και τη λυμαίνονται συμμορίες από τα χρόνια του Αλή Πασά που προσάρτησε τη νεροχαϊδεμένη πόλη στο πασαλίκι του.
Από τότε ξεσπούν φοβερές φονικές μάχες μεταξύ των συμμοριών και των αδούλωτων πολιτών και δουλοπάροικων οι οποίοι λειτουργούν σε δυο επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο αγωνίζονται μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες να ανακτήσουν τα δικαιώματα τους και στο δεύτερο επίπεδο όταν τους αφαιρούν δικτατορικά τα δικαιώματά τους μάχονται με τα ένοπλα Αρματολίκια τους να επανακτήσουν τις ελευθερίες και τα χαμένα προνόμιά τους.
Ένα πεδίο συγκρούσεων σε δυο επίπεδα μας παραθέτει ο συγγραφέας μέσα από 50 ιστορίες διαδοχικών εισβολών, κατακτητών, δολοπλοκιών, συνομωσιών, λεηλασιών, εξεγέρσεων, επαναστάσεων και αιματηρών συγκρούσεων που καταλήγουν πολλές φορές στην αιματοβαμμένη κεντρική πλατεία της πόλης για διακόσια περίπου χρόνια μέχρι το 20... αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα όπου στην Αλογοτρόφα πόλη, όπως την αποκαλεί ο Όμηρος στο έπος του, εισβάλλουν οι Αστερόκρανοι του Βορρά και...