Λέγομαι Όρντο Τουπίκος και γεννήθηκα στο Νορθ Φλατ του Ουαϊόμινγκ στις 9 Νοεμβρίου του 1936. Ο πατέρας μου ήταν εν μέρει Έλληνας, εν μέρει Σουηδός και εν μέρει Αμερικανός Ινδιάνος, ενώ η μητέρα μου ήταν κατά το ήμισυ Ιρλανδή και κατά το άλλο ήμισυ Ιταλίδα. Και οι δύο γεννήθηκαν σε αυτή τη χώρα, οπότε εγώ είμαι εκατό τοις εκατό Αμερικανός. [...]
Κάποτε, πριν από πολύ καιρό, ήμουν παντρεμένος με την Εστέλ Άνλικ. Ποτέ δεν ήμουν παντρεμένος με την Ντων Ντεβέυν. [...]
Για να δημιουργήσεις ένα καινούργιο πρόσωπο, πρέπει να μισήσεις το προηγούμενο τόσο ώστε να θες να το σκοτώσεις. Η Εστέλ είχε γίνει η Ντων, και η Ντων ήταν ευτυχισμένη. Είχε αντιμετωπίσει την ξαφνική επανεμφάνισή μου αναγκάζοντάς με να αποδεχτώ την Ντων Ντεβέυν, να τοποθετήσω στη μνήμη μου το καινούργιο πρόσωπό της στη θέση της Εστέλ, ώστε ακόμα μία φορά η Εστέλ να πάψει να υπάρχει. Ήξερα τώρα την απάντηση στην ερώτηση που με έφερε εδώ.

Ο Όρντο, κελευστής στο αμερικανικό πολεμικό ναυτικό, ζει μια ζωή χωρίς περιπέτειες. Από τα νιάτα μου, μια μοναδική ανάμνηση, μισοξεχασμένη: κάποτε ερωτευμένος με μια δεκαεξάχρονη κοπέλα -τότε εκείνος ήταν είκοσι-, την έκλεψε και παντρεύτηκαν. Λίγες εβδομάδες αργότερα, η μητέρα ξαναβρήκε την κόρη της και ακύρωσε το γάμο της ανήλικης.

Το σύντομο αυτό μυθιστόρημα μετέφρασε στα γαλλικά ο ανανεωτής του γαλλικού αστυνομικού μυθιστορήματος JEAN-PATRICK MANCHETTE, μέγας θαυμαστής του Ντόναλντ Ουέστλεηκ.