[{"id":113418,"title":"Διαμαντής Διαμαντόπουλος","subtitle":null,"description":"Ένας μύθος της νεοελληνικής ζωγραφικής που κληροδοτήθηκε από τον 20ο αιώνα στους νεότερους, απαντά στο όνομα Διαμαντής Διαμαντόπουλος. Οι περισσότεροι ερευνητές και ιστορικοί της τέχνης που έχουν ασχοληθεί με αυτόν μέχρι σήμερα, τον αντιμετωπίζουν σαν μια ξεχωριστή \"περίπτωση\", σαν έναν διάττοντα αστέρα με πολλές ελλειπτικές τροχιές στον χώρο της νεοελληνικής τέχνης. Τροχιές που σημάδεψαν και την ελληνική τέχνη και τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Ο Διαμαντόπουλος είναι μια ξεχωριστή περίπτωση στον χώρο της ζωγραφικής, ένα πρόωρο ταλέντο, που δημιούργησε έργο καθαρά ελληνικό, έστω και αν αφετηρία του ήταν η δυτικοευρωπαϊκή μοντέρνα τέχνη. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Πέγκυ Κουνενάκη, από το κείμενο του βιβλίου)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜακροχρόνιες απουσίες και δυναμικές επανεμφανίσεις χαρακτηρίζουν τη ζωή και την τέχνη του Διαμαντή Διαμαντόπουλου (1914-1995), ενός μύθου της νεοελληνικής ζωγραφικής. Η \"περίπτωσή\" του, από τη δεκαετία του 1960 και μετά πήρε μυθικές διαστάσεις, γιατί εμπεριείχε μυστήριο, συγκρούσεις με ομοτέχνους -με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ένταση στις σχέσεις του με τον Γιάννη Τσαρούχη- καλλιτεχνική ίντριγκα με πολλές πολιτικές πινελιές, εσωστρέφεια, υπόνοιες έως και βεβαιότητες για ψυχικές αποκλίσεις.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ μύθος της ζωής του καλλιτέχνη θα ανταγωνίζεται πάντα ένα μεγάλο όγκο ιδιόμορφης δουλειάς, γεμάτης αναζήτηση και χρωματική ένταση. Διαλεγόταν με τα ευρωπαϊκά ρεύματα της εποχής του, τα οποία επεδίωκε να υπερβεί. Διέθετε ένα πλούσιο θεωρητικό υπόβαθρο, γι' αυτό και ασχολήθηκε θεωρητικά και πρακτικά με το \"Έργο ζωγραφικής\", που του απέδιδε πάντα κοινωνικό χαρακτήρα.\u003cbr\u003eΟ Διαμαντόπουλος κατόρθωσε να δημιουργήσει προσωπικό έργο που αν και εμπεριέχει στοιχεία φωβ, σουρεαλιστικά, εξπρεσιονιστικά και νεοπαραστατικά, δεν κατατάσσεται σε κανένα από τα συγκεκριμένα ρεύματα. Καλλιτεχνικά και θεωρητικά ανήκε στην περίφημη \"Γενιά του '30\", αν και διαφοροποίησε τη δουλειά του από τις επιταγές της. Δεν παρασύρθηκε από συρμούς της εποχής, δεν ενέταξε στο έργο του αναφομοίωτα στοιχεία της παράδοσης, δεν υπήρξε περιγραφικός ή γραφικός. Επεδίωκε, κυρίως, να δώσει προσωπικές καλλιτεχνικές λύσεις στην αντιφατική έννοια της \"ελληνικότητας\"...","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b116003.jpg","isbn":"978-960-8380-88-2","isbn13":"978-960-8380-88-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":144,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-02-12","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":116003,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/diamanths-diamantopoulos.json"},{"id":113706,"title":"Γιάννης Μιγάδης","subtitle":null,"description":"Πενήντα χρόνια καλλιτεχνικής παρουσίας συμπλήρωσε ο Γιάννης Μιγάδης με την πρόσφατη αναδρομική έκθεσή του το 2003, αφού η πρώτη ατομική του είχε γίνει το 1953. Σε αυτό το διάστημα η ελληνική τέχνη άλλαξε όσο δεν είχε αλλάξει ποτέ στο παρελθόν. Διαμόρφωσε τη νέα της φυσιογνωμία, εκσυγχρονίστηκε, όπως συνηθίζουμε να λέμε. Μισόν αιώνα τώρα, δεν προλαβαίνουμε να μετράμε εξελικτικές φάσεις, να θαυμάζουμε τις θεαματικές επιδόσεις των Ελλήνων καλλιτεχνών στον αγώνα τους για μια θέση στο σύγχρονο εικαστικό γίγνεσθαι. Όλα αυτά τα χρόνια, στο μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής καλλιτεχνικής πραγματικότητας κυριαρχούσαν η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών αισθητικών προτύπων και η ανεπιφύλακτη πριμοδότηση των καινοτομιών. Μέσα σ' αυτό το κυρίαρχο ιστορικό πλαίσιο ακούγονταν κατά καιρούς μερικές φωνές διαφορετικές, που έμοιαζαν εκτός κλίμακας ή, τουλάχιστον, εκτός συρμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Μάρθα - Έλλη Χριστοφόγλου, από το κείμενο του βιβλίου)\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b116291.jpg","isbn":"978-960-8380-89-9","isbn13":"978-960-8380-89-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-02-16","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":116291,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/giannhs-migadhs-bed67894-c0a1-4d13-8025-84d0b9b00f8c.json"},{"id":116357,"title":"Γιάννης Λασηθιωτάκης","subtitle":null,"description":"Η τέχνη του είναι μια περιπετειώδης διαδρομή συνεχούς εκφραστικής αναζήτησης. Από την αρχή της δημόσιας παρουσίας του στον εικαστικό χώρο επιδιώκει την οργάνωση μιας προσωπικής γλώσσας, συνδεδεμένης άρρηκτα με τη δική του πραγματικότητα και της δικές του αλήθειες. Ο Γιάννης Λασηθιωτάκης εμφανίστηκε στην εικαστική σκηνή τη δεκαετία του '80 και συγκαταλέγεται στους καλλιτέχνες που αντιμετωπίζουν τη ζωγραφική ως προσωπική έκφραση ζωής, σ' αυτούς που κτίζουν την εικόνα ξεκινώντας από τα χρώματα και τις φόρμες, σ' εκείνους που η τέχνη είναι η απαραίτητη καθημερινή αναγκαιότητα για να αισθάνονται ολοκληρωμένοι και δημιουργικοί. Εννοεί τη ζωγραφική μόνο ως έρευνα σε βάθος, ως μια αέναη αναζήτηση στοιχείων, πληροφοριών και συμβόλων από το χθες και το σήμερα, από τις αιώνιες πηγές που την τροφοδότησαν και την τροφοδοτούν ακόμη. Η ζωγραφική δεν είναι γι' αυτόν μια άσκηση τεχνικής. \"Είναι ψυχή, έκφραση, ζωή, χωρίς αυτά δεν είναι τίποτα\". Καθώς δεν είναι κοινωνικός, ούτε επικοινωνιακός, η εικόνα είναι αυτή που τον κινητοποιεί, του ανοίγει δρόμους για να επικοινωνήσει με τους άλλους. Είναι γι' αυτόν η χαρά της ζωής. Ο κόσμος γύρω του, γεμάτος εικόνες και ερεθίσματα, η σύγχρονη τεχνολογία και το Internet πλουτίζουν τις γνώσεις του, λειτουργούν ως πηγή έμπνευσης, ερωτημάτων και φυσικά δημιουργίας. Γι' αυτό άλλωστε τηρουμένων πάντα των αναλογιών -συμφωνεί με τον Πικάσο, που έλεγε: \"Δεν ψάχνω. βρίσκω\". [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠέγκυ Κουνενάκη","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b118948.jpg","isbn":"978-960-8380-96-7","isbn13":"978-960-8380-96-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":144,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-03-23","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":118948,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/giannhs-lashthiwtakhs.json"},{"id":116921,"title":"Κωνσταντίνος Βυζάντιος","subtitle":null,"description":"'Εργα του υπάρχουν σε μεγάλα μουσεία του κόσμου. Οι Γάλλοι τον αντιμετωπίζουν ως \"δικό\" τους ζωγράφο, τον έχουν τιμήσει με ύψιστες διακρίσεις και συχνά τον θεωρούν απόγονο του Μανέ. Ο Ντίνος Βυζάντιος, ένας 'Ελληνας ζωγράφος, γνήσιος εκπρόσωπος της περίφημης Σχολής του Παρισιού (ανήκαν σ' αυτή σημαντικοί ξένοι καλλιτέχνες, που έζησαν και δημιούργησαν στη γαλλική πρωτεύουσα από το Μεσοπόλεμο και μετά) θεωρείται ότι, μαζί με τον Εντουάρντο Αρόγιο, είναι οι τελευταίοι μεγάλοι εν ζωή καλλιτέχνες αυτής της ευρείας καλλιτεχνικής ομάδας. Γοητευτικός και κοσμοπολίτης, λάτρης της φιλοσοφίας, της ιστορίας των νεώτερων χρόνων, του θεάτρου και της ποίησης, υπήρξε φίλος και συνομιλητής μεγάλων ονομάτων της γαλλικής διανόησης και της τέχνης. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ασχολήθηκαν με το έργο του ή ήταν και είναι στενοί του φίλοι: Αλμπέρτο Τζακομέτι, Ευγένιος Ιονέσκο, Μισέλ Φουκό, Ζαν Πολ Αρόν, ο χαράκτης Δημήτρης Γαλάνης, ο Κριστιάν Ζερβός, ο ιστορικός και φιλόσοφος Κώστας Παπαϊωάννου και ο Νίκος Παπατάκης. Ανάμεσά τους ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Jean Daniel ιδρυτής και διευθυντής του εξαιρετικού γαλλικού περιοδικού NouveI Observateur. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(απόσπασμα από το κείμενο)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b119513.jpg","isbn":"978-960-8380-95-0","isbn13":"978-960-8380-95-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":144,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-04-04","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":119513,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/kwnstantinos-byzantios.json"},{"id":109236,"title":"Νικόλαος Γύζης","subtitle":null,"description":"Ο Νικόλαος Γύζης (1842-1901) θεωρείται, μαζί με τον ομότεχνο φίλο του Νικηφόρο Λύτρα (1832-1904), από τους βασικότερους εκπροσώπους της λεγόμενης Σχολής του Μονάχου. Το 1876, την εποχή δηλαδή που τα ακαδημαϊκά ήθη στο Παρίσι τάραζε η δεύτερη ομαδική έκθεση των Ιμπρεσιονιστών, εκείνος βρισκόταν εκεί. Ωστόσο, ακριβώς όπως κι ο Λύτρας, γύρισε την πλάτη στον ιμπρεσιονισμό και επέστρεψε στο Μόναχο προκειμένου να αναζητήσει το πολύ προσωπικό του αισθητικό όραμα.\u003cbr\u003eΗ ηθογραφική του παραγωγή, συγγενής εν πολλοίς με εκείνη του Λύτρα, διαφέρει από αυτήν στον αφηγηματικό παλμό, αλλά επίσης μακράν διαφέρει από τον γενικότερο συρμό της εποχής. Η δική του ηθογραφία γίνεται φανερό ότι είναι προϊόν μιας βασανιστικής πνευματικής διαδικασίας: ο Γύζης, με το αθωότερο των βλεμμάτων, ανακαλύπτει τον κόσμο από την αρχή. Συγκεντρώνεται με πρωτοφανή ζεστασιά στις λεπτομέρειες των πραγμάτων και αφηγείται το θέμα του με παραδειγματική ευαισθησία -θα τολμούσε κανείς να πει: σχεδόν με πόνο. Επειδή προσεγγίζει το ανέγγιχτο του θαύματος της ζωής με φιλοσοφικό θαυμασμό και απορία. Δι' αυτής της διαδικασίας η ηθογραφία του αποκτά, τόσο στις επιμέρους λεπτομέρειες των πινάκων του όσο και στα σύνολα, μια ακριβή συμβολική αξία που υπερβαίνει τη σύγχρονή του συγκυρία.\u003cbr\u003eΑπό εδώ ο Γύζης πέρασε, υπό την επίδραση του ευρωπαϊκού Συμβολισμού -και δη της γερμανικής εκδοχής του γραφιστικού Jugendstil-, στο δικό του προσωπικό, ονειρικό κόσμο των αλληγοριών και του ιδεαλισμού. Δεν είναι τυχαίο. Η ματιά του στον κόσμο στην ουσία υπήρξε πάντοτε η ίδια. Μια ματιά καλλιεργημένη από την ιδέα της ωραιοποιημένης ελληνικότητας που προωθούσε ο γερμανικός ρομαντισμός και έτρεφε σταθερά η νοσταλγία του ίδιου για την πατρίδα. Στα ιδεαλιστικά έργα του, κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες του αιώνα του, ο ώριμος Γύζης παραπέμπει σε ένα σύμπαν που δεν είναι του κόσμου τούτου: το κατοικούν μυστηριώδεις γυναικείες μορφές, το κατοικεί η αχλύ μιας ενόρασης κάποτε αγγελικής κάποτε δαιμονικής.\u003cbr\u003eΑυτός ο μεγάλος καλλιτέχνης που δοκίμασε όλα τα ζωγραφικά θέματα, που γνώρισε φήμη και θεσμικές απολαβές στη Γερμανία -αποτελεί συστατικό κομμάτι της καλλιτεχνικής της παραγωγής τον 19ο αιώνα- υπήρξε το πρότυπο για πολλούς έλληνες ζωγράφους του 20ού αιώνα, με πρώτον και καλύτερον τον Παρθένη.\u003cbr\u003eΣήμερα, που είμαστε σε θέση να ξαναδιαβάσουμε το σημαντικότατο έργο του δίχως τις ιδεολογικές πιέσεις του παρελθόντος, μπορούμε να απολαύσουμε τα στοιχεία εκείνα που παραμένουν ανεξάντλητα στο χρόνο -όπως για παράδειγμα το αγγελικό και δαιμονικό του φως...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του Άρη Μαραγκόπουλου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b111816.jpg","isbn":"960-442-542-0","isbn13":"978-960-442-542-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":111816,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/nikolaos-gyzhs-1291e38c-897f-44aa-8cc0-7f717a01ad9b.json"},{"id":109340,"title":"Κωνσταντίνος Βολανάκης","subtitle":null,"description":"Ο Κωνσταντίνος Βολανάκης (1837-1907), ο πατέρας της ελληνικής θαλασσογραφίας, απέκτησε την πρώτη του εγκύκλιο παιδεία, όσον αφορά το χρώμα και το σχέδιο, στην Ακαδημία Τεχνών του Μονάχου και συγκεκριμένα στο εργαστήριο του Karl von Piloty, όπως και οι σπουδαίοι συνάδελφοι του, Γύζης και Λύτρας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Βολανάκης ξεκίνησε με την τοπιογραφία, όπου οι γερμανικές επιδράσεις με το λυρικό, ατμοσφαιρικό ύφος, είναι φανερές. Κατάφερε ωστόσο να αποσπαστεί πολύ νωρίς από τη γερμανική αφετηρία των σπουδών του και να αποκτήσει γόνιμη επαφή με άλλα ευρωπαϊκά κέντρα. Ο πίνακάς του \"Το τσίρκο\" θεωρείται ο πρώτος ιμπρεσιονιστικός πίνακας από Έλληνα ζωγράφο. Η κριτική έχει επισημάνει την επίδραση στο τοπιογραφικό του έργο, της Σχολής της Μπαρμπιζόν, του έργου του Κλόντ Λορέν, του Κορό, του Κόνσταμπλ, και σε -μικρότερο βαθμό- του γαλλικού ιμπρεσιονισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ επιστροφή του στην Ελλάδα (1883), με την ιδιότητα του καθηγητή στο \"Σχολείον των Τεχνών\", σηματοδοτεί την απόπειρα να συνδυάσει με επιτυχία τα δάνεια από το εξωτερικό με την ελληνική πραγματικότητα της εποχή τους, δηλαδή με το ελληνικό φως και το ελληνικό δράμα. Κυρίαρχη συμβολή του Βολανάκη στην ελληνική ζωγραφική θεωρείται αναμφισβήτητα η θαλασσογραφία. Γεννήθηκε στην Κρήτη, μεγάλωσε στη Σύρο, εργάστηκε στην Τεργέστη. Ήταν επόμενο. Ζωγράφισε καράβια και καΐκια όλων των τύπων -πραγματικά \"πορτρέτα\" των καραβιών- και αφοσιώθηκε στην πληθωρική απεικόνιση σκηνών με θέμα τη θάλασσα όσο κανείς άλλος ζωγράφος. Ανέλυσε τον κόσμο του καραβιού και της θάλασσας με έκδηλη αγάπη, εξαιρετική ακρίβεια και διαπιστωμένη δεξιοτεχνία.\u003cbr\u003eΟι πίνακές του άλλοτε δίνουν έμφαση στο σκάφος, άλλοτε στο λιμάνι, άλλοτε στη ναυτική σύγκρουση -συνήθως μια ιστορική ναυμαχία. Το ενδιαφέρον σ' αυτές τις γλαφυρές απεικονίσεις, των οποίων η έμπνευση -αλλά κυρίως η τεχνική τους- ανάγεται στην ολλανδική τοπιογραφία του 17ου αιώνα, δεν έγκειται στη ρομαντική απεικόνιση των θεμάτων ούτε στην εντυπωσιακή παράθεση λεπτομερειών από τον κόσμο της θάλασσας. Έγκειται κυρίως στην ανάδειξη ενός δυναμικού διαλόγου ανάμεσα στα διαφορετικά πλαστικά στοιχεία της εικόνας, ενός διαλόγου τον οποίο ανασυνθέτει ο οιονεί ρεμβάζων στο πέλαγος παρατηρητής, της εποχής του αλλά και της δικής μας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b111920.jpg","isbn":"960-442-543-9","isbn13":"978-960-442-543-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":133,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-09-28","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":111920,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/kwnstantinos-bolanakhs-e072e419-862c-47d1-9314-d1f20b8f25d9.json"},{"id":109410,"title":"Θεόφιλος","subtitle":null,"description":"Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ (1870;-1934) γεννημένος στη Βαρειά της Λέσβου και μεγαλωμένος στη Σμύρνη, έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του ζωγραφίζοντας για ένα κομμάτι ψωμί στο Βόλο και στα χωριά του Πηλίου κι αργότερα (από το 1927 και εξής) ξανά στην πατρίδα του. Ζωγράφισε τοίχους σε σπίτια και αρχοντικά της εποχής, σε καφενεία, μπακάλικα και μύλους, πάνω σε τενεκέδες, σε ξύλα και πανιά, σε δίσκους, σε κάρα, ακόμα και πάνω σε ναυτικούς σάκους. Απεικόνισε σκηνές από την ελληνική ιστορία, τον Ερωτόκριτο, από το βίο των λαϊκών ηρώων, εξωτικά κυνήγια και τόπους, καθημερινές σκηνές, πορτρέτα, κ.λπ.\u003cbr\u003eΗ μυθολογία γύρω από το βίο του είναι μεγάλη, ωστόσο η ίδια η ζωγραφική του μας επιτρέπει να καταλάβουμε ότι είχε άριστη γνώση της βυζαντινής τέχνης (ο παππούς του από τη μεριά της μητέρας του ήταν αγιογράφος), καθώς και της λαϊκής παράδοσης που είχε αναπτυχθεί στη διάρκεια της τουρκοκρατίας. Ως φαίνεται όμως ο Θεόφιλος είχε και τη συνείδηση του τρόπου που έβλεπε τα πράγματα η ακαδημαϊκή ζωγραφική της εποχής του. Δεν είναι τυχαίο ότι στο περίφημο κασελάκι με τα σύνεργά του διέθετε αναπαραγωγές έργων (σε φωτογραφίες και χρωματιστές κάρτες) που του επέτρεπαν να δουλεύει πάνω σε ιστορικά ή άλλα θέματα.\u003cbr\u003eΤο σημαντικό μ' αυτόν τον σπάνιο ζωγράφο είναι ότι δεν αρκέστηκε στη βυζαντινή και τη λαϊκή παράδοση και οπωσδήποτε δεν ενθουσιάστηκε με τη δυτική ζωγραφική. Από αυτή την παιδεία -η οποία εν πολλοίς υπήρξε συστατική του έμφυτου ταλέντου του να βλέπει ως γνήσιος καλλιτέχνης τα πράγματα, που σημαίνει: να τα αντικρύζει κάθε φορά με φρέσκια ματιά- κράτησε τις τεχνικές: την αίσθηση του χώρου, την απόδοση του χρώματος, το ρυθμό, τη συμμετρία, την εναλλαγή της ατμόσφαιρας στο ίδιο έργο κ.λπ.\u003cbr\u003eΩστόσο επέλεξε νέα θέματα, που αντανακλούσαν τις νέες, υπαρκτές ανάγκες του καθημερινού βίου της μεταιχμιακής εποχής του, και πέτυχε να τα αποδώσει με ελευθερία ισάξια με εκείνη που έπαιρναν στην εποχή του οι πιο προχωρημένοι δημιουργοί του μοντερνισμού.\u003cbr\u003eΔικαίως σήμερα ο Θεόφιλος αναγνωρίζεται όχι απλώς ως λαϊκός ζωγράφος αλλά ως ένας από τους σημαντικότερους έλληνες ζωγράφους που αναδείχθηκαν στην εποχή του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b111990.jpg","isbn":"960-442-545-5","isbn13":"978-960-442-545-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-09-29","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":111990,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/theofilos-efadf8fc-faee-4a12-86f7-6a11f493fea2.json"},{"id":110111,"title":"Κωνσταντίνος Παρθένης","subtitle":null,"description":"Ο Κωνσταντίνος Παρθένης (1878-1967) υπήρξε η δεσπόζουσα μορφή στην ελληνική τέχνη σε όλο το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα. Η επίδρασή του είναι αναμφισβήτητη σε ομοτέχνους αλλά και σε γλύπτες και χαράκτες -ιδίως μετά το 1929 όταν αρχίζει να διδάσκει στη Σχολή Καλών Τεχνών.\u003cbr\u003eΕίναι στην ουσία ο πρώτος \"μοντέρνος\" στην Ελλάδα της εποχής. Ένας ζωγράφος που ανδρώνεται μέσα στην ατμόσφαιρα της βιεννέζικης πρωτοπορίας και που, στη συνέχεια, εμπνέεται από τον γαλλικό Συμβολισμό καθώς και από την σεζανική μεταϊμπρεσιονιστική οπτική. Ο μοντερνισμός του διαπιστώνεται, πέρα από τα εμφανή αποτελέσματα στο έργο του, από την ευκολία με την οποία πειραματίζεται στις διαφορετικές τεχνοτροπίες της εποχής του: πουαντιγισμός, φωβισμός, εξπρεσιονισμός, κυβισμός.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ δικός του μοντερνισμός είναι πολύ κοντά στον ελληνοκεντρικό εκείνον της Γενιάς του Τριάντα, σ' αυτόν δηλαδή του Σεφέρη, του Ελύτη, του Εγγονόπουλου και των άλλων ποιητών και διανοούμενων της εποχής. Με την έννοια ότι συνδυάζει ή, πιο σωστά, αγωνιά στην προσπάθεια να συνδυάσει τα στοιχεία της ελληνικής παράδοσης με τις νέες εικαστικές φόρμες που δοκιμάζονται στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα στην Ευρώπη. Έτσι, στα συμβολικά του έργα διακρίνουμε μοτίβα της αττικής αγγειογραφίας, στα θρησκευτικά του, τον επίπεδο χαρακτήρα της βυζαντινής αγιογραφίας (αλλά και τον τρόμο του κενού που χαρακτηρίζει τη λαϊκή τέχνη), στις μεγάλες αλληγορικές ή ιστορικές συνθέσεις του μια διάταξη σε μορφή αρχαίας ζωοφόρου που αναπτύσσεται πάνω σε μια υπερκόσμια \"οθόνη\" κ.λπ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑκόμα κι όταν το έργο του τείνει προς τις κυβιστικές φόρμες, μέσα από την επίμονη ιδεαλιστική, αντιρεαλιστική του ενατένιση του κόσμου, απογυμνώνεται από την ουσία της λογικής του κυβισμού: διατηρεί απλώς μια αυστηρή γεωμετρικότητα ως αισθητικό μοτίβο που αποδίδει αποκλειστικά σχεδόν την αρχαϊκότητα του κόσμου και όχι τον κατακερματισμό του σε νέες ριζοσπαστικές μορφές σύνθεσης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Κωνσταντίνος Παρθένης, από τους πρωτοπόρους του ελληνοκεντρικού μοντερνισμού, παρουσιάζεται σ' αυτόν τον τόμο μέσα από την ματιά ενός από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς τεχνοκριτικούς, του Αλέξανδρου Γ. Ξύδη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b112692.jpg","isbn":"960-442-559-5","isbn13":"978-960-442-559-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":142,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-10-20","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":112692,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/kwnstantinos-parthenhs.json"},{"id":111399,"title":"Φώτης Κόντογλου","subtitle":null,"description":"Ο Φώτης Κόντογλου (κατά κόσμον Φώτης Αποστολέλης -1896-1965) υπήρξε μια σύνθετη προσωπικότητα της νεοελληνικής τέχνης και των γραμμάτων μας. Ορθόδοξος χριστιανός, με την πρωτοχριστιανική έννοια του όρου, αγιογράφος με ιδιόμορφο λαϊκό ιδίωμα (που επηρέασε μεγέθη του είδους του Τσαρούχη και του Εγγονόπουλου), συναξαριστής μιας ελληνικότητας που στα περίτεχνα γραπτά του περιλαμβάνει ως ενιαίο όλον την αρχαιότητα, το Βυζάντιο και την \"καθ' ημάς Ανατολή\", ο Κόντογλου αποτελεί εξαιρετική περίπτωση στοχαστικού καλλιτέχνη που παλεύει σε όλο το μάκρος του βίου για την Πίστη του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ ζωγράφος διάλεγε τα θέματά του από την ελληνική μυθολογία, την ελληνορθόδοξη παράδοση, την ελληνική φύση. Δεν τον ενδιέφερε η κοσμική στάση στη ζωγραφική, δηλαδή η δυτική τέχνη από την Αναγέννηση και μετά, παρόλο που την ήξερε και την είχε δουλέψει στα νεανικά του χρόνια. Σπούδασε την ακαδημαϊκή τεχνοτροπία στη Σχολή Καλών Τεχνών κοντά στους δασκάλους της Σχολής του Μονάχου, και τα σύγχρονα ρεύματα της τέχνης τα έζησε στη διαμονή του στο Παρίσι. Η επίσκεψή του στο Άγιο Όρος, η γνωριμία του με την Κρητική Σχολή στην αγιογραφία και γενικότερα τη μεταβυζαντινή ζωγραφική επέδρασε καταλυτικά στο έργο του. Στην πορεία ενδιαφέρεται για το έργο των λαϊκών εικονογράφων της τουρκοκρατίας που μελετά στις εκκλησίες και στα μοναστήρια.\u003cbr\u003eΌπως επανειλημμένα τόνιζε ο ίδιος, τον ενδιέφερε περισσότερο να είναι \"μάστορας\": αποζητούσε μια χειροτεχνική γνησιότητα που θα περιόριζε την επιτήδευση της σύγχρονή του τέχνης. Από τη βυζαντινή τέχνη δανείστηκε τη μορφολογία και την πνευματικότητά της. Από τους λαϊκούς ζωγράφους, όπως τον Θεόφιλο και τους ανώνυμους, διδάχθηκε τον δροσερό, φρέσκο τρόπο με τον οποίο απεικόνιζαν την πραγματικότητα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Κόντογλου είναι ένας πολύ ιδιόμορφος ζωγράφος. Δεν κατατάσσεται στις κατηγορίες της δυτικής ιστορίας της τέχνης. Δεν είναι ούτε ρεαλιστής ούτε μοντέρνος. Είναι παραστατικός δίχως να είναι λαϊκιστής. Είναι λαϊκός δίχως να είναι αφελής. Είναι ο αγιογράφος του πνευματικού βίου δίχως να είναι στερεότυπος. Τέλος, υπήρξε πρωτοποριακός το βαθμό που απογύμνωσε την ανθρώπινη μορφή και τον περίγυρό της στα απολύτως απαραίτητα στοιχεία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113980.jpg","isbn":"960-442-707-5","isbn13":"978-960-442-707-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-11-22","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":113980,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/fwths-kontoglou-56b12d67-bf76-48f4-b882-26c477a8836a.json"},{"id":111828,"title":"Γιώργος Γουναρόπουλος","subtitle":null,"description":"Ο Γιώργος Γουναρόπουλος (1890-1977), γεννημένος στη Σωζόπολη, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, τελειώνει τη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, το 1912. Μεταξύ των ετών 1919-1931 διαμένει στο Παρίσι όπου και παίρνει ενεργό μέρος στην καλλιτεχνική κίνηση της εποχής. Πολύ νωρίς απελευθερώνεται από την παράδοση των δασκάλων του και αποκρυσταλλώνει ένα πολύ προσωπικό εικαστικό ύφος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Γουναρόπουλος είναι από τους ζωγράφους εκείνους που παρέμειναν αταλάντευτοι, καθ' όλη τη διάρκεια του βίου τους, σε ένα πολύ συγκεκριμένο, πολύ προσωπικό όραμα, καταφέρνοντας, ωστόσο, να το αναδείξουν σε συστατική ψηφίδα της εποχής τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο όραμά του εκφέρεται με μια, εκ πρώτης όψεως, \"θολή\" εικόνα που αυτομάτως δημιουργεί στον θεατή την αίσθηση ενός ρέοντος, υγρού κόσμου. Σ' αυτό το ρέον σύμπαν που εμφανώς κινείται ανάμεσα στο εξωπραγματικό και το ονειρικό, τα σώματα και οι ελάχιστες άλλες μορφές, κάποια σπίτια, λουλούδια και οι σκιές ενός ασαφούς περιβάλλοντος, αποκτούν την υποτυπώδη υπόστασή τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ προσεκτική ανάγνωση αυτού του κόσμου μεταδίδει πειστικά στον θεατή τον υπαρξιακό/ερωτικό συμβολισμό του: αυτά τα γυναικεία σώματα κι αυτή η διαρκής περιδίνηση περιέχουν κάτι από την υγρή κατάσταση της ερωτικής πάλης. Οι μορφές εισχωρούν ανεμπόδιστα η μία στην άλλη: είναι διαφανείς όγκοι σε έναν διαφανή κόσμο δίχως όρια. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο εικαστικό ενδιαφέρον από αυτή την αέναη διάχυση των μορφών είναι ότι δεν ακυρώνουν η μία την άλλη, αλλά αντιθέτως, όλες μαζί, δημιουργούν συνολικά μια δυναμική εντύπωση.\u003cbr\u003eΟπότε το τελικό αποτέλεσμα καταλήγει ως εξής: όποτε ο θεατής αφήνεται στη θυελλώδη κίνηση της γραμμής του Γουναρόπουλου και στον ανεμοστρόβιλο του σχεδίου του παρακολουθεί μία γοητευτική μελωδία που δημιουργεί την αίσθηση της διαρκούς ταραχής. Όποτε, πάλι, επιλέγει να σταθεροποιήσει το βλέμμα του σε κάποιο σημείο του πίνακα, τη θύελλα διαδέχεται, όπως σ' ένα καρέ φιξ στον κινηματογράφο, μια παράξενη γαλήνη που πάλλεται με προκλητική αταραξία στο μεταίχμιο της προηγηθείσης και της επερχόμενης ταραχής...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114410.jpg","isbn":"960-442-716-4","isbn13":"978-960-442-716-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":141,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-12-06","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":114410,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/giwrgos-gounaropoulos.json"},{"id":112474,"title":"Γιάννης Σπυρόπουλος","subtitle":null,"description":"Ο Γιάννης Σπυρόπουλος (1912-1990) υπήρξε ένας μοναχικός καλλιτέχνης. Με την έννοια ότι δια των επί μία πεντηκονταετία εικαστικών του αναζητήσεων διαμόρφωσε στην Ελλάδα ένα προσωπικό σύμπαν αφαιρετικής τέχνης που ήταν εκ των πραγμάτων αδύνατον να δημιουργήσει άμεσους μιμητές στη χώρα. Αδύνατον, διότι ο ίδιος με το έργο του εγκαθίδρυσε εν Ελλάδι τα αγεωγράφητα όρια της αφαιρετικότητας ή, πιο σωστά: τα όρια της όποιας μετάβασης από το αληθοφανές στο αφαιρετικό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Γιάννης Σπυρόπουλος σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1930-1936), με δασκάλους τους: Αργυρό Βικάτο και Θωμόπουλο. Συνέχισε σπουδές στο Παρίσι (στην Ecole de Beaux-Arts και σε ελεύθερα εργαστήρια). Το 1939 επιστρέφει στην Ελλάδα. Η αφετηρία του υπήρξε νατουραλιστική. Στα πορτρέτα, τις νεκρές φύσεις και τα τοπία που φιλοτέχνησε στη δεκαετία μετά τις σπουδές του (περίοδος της \"γκρίζας πινελιάς\", περίοδος της \"κάθετης πινελιάς\", κ.λπ.), η αφομοιωμένη επίδραση του Σεζάν είναι εμφανής. Γύρω στα 1950 και μέχρι το 1955 επιμένει στο ελληνικό τοπίο, το οποίο, όμως ως προς την αληθοφανή του αναπαράσταση, \"διαβάζει\" με μια συνειδητώς \"απλουστευτική\" ματιά. Από εδώ και μετά ο Σπυρόπουλος εξελίσσεται προς την αφαίρεση. Καταργεί τη συμβατική προοπτική, ελαχιστοποιεί τον ορίζοντα, \"βλέπει\" τα πράγματα από απόσταση που δικαιολογεί την κάποια αφαιρετικότητα στην απόδοση των θεμάτων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠρος το τέλος της δεκαετίας του πενήντα, ο καλλιτέχνης βαθμιαία αδιαφορεί για τις σαφείς αναφορές στο πραγματικό και αντιθέτως, προσδίδει όλο και μεγαλύτερη αυτονομία στις χρωματικές του επιφάνειες. Στο στάδιο αυτό, η χειρονομία της πινελιάς του αποκτά εμφανή ένταση και γίνεται καθοριστικό πλαστικό στοιχείο του πίνακα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο 1960 βραβεύεται στην Μπιενάλε της Βενετίας, γεγονός που τον καταξιώνει διεθνώς και του επιτρέπει να ερευνήσει με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση τις προοπτικές της ανεικονικής αναπαράστασης. Από την εποχή αυτή και μετά, ο Σπυρόπουλος με πραγματικό πάθος δημιουργεί τη ζωγραφική με την οποία κατοχυρώνεται δια παντός στη συνείδηση της εικαστικής κοινότητας ως ο κατεξοχήν αφαιρετικός Έλληνας ζωγράφος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔημιουργεί έργα που διαβάζονται όχι ως άμεσες αναπαραστάσεις του πραγματικού, αλλά ως αναπαραστάσεις της εικαστικής δημιουργίας, ως μνήμες ή συνειδήσεις μιας ιδέας, μιας ενόρασης, μιας ανάφλεξης του νου...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115059.jpg","isbn":"960-442-719-9","isbn13":"978-960-442-719-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":140,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-01-04","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":115059,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/giannhs-spyropoulos.json"},{"id":112742,"title":"Γιάννης Μόραλης","subtitle":null,"description":"Βασικός εκπρόσωπος της Γενιάς του '30 ο Γιάννης Μόραλης, διατρέχει με την τέχνη του, μέσα από μια συνεχώς εξελισσόμενη πορεία, περισσότερο από μισόν αιώνα. Η ζωγραφική του, διατηρώντας πάντα τον ανθρωποκεντρικό της χαρακτήρα, αναπτύσσεται με συνέπεια και συνοχή, προβάλλει την \"κλασική\" της ταυτότητα, προσεγγίζει το κρίσιμο θέμα της ελληνικότητας με ένα απόλυτα αναγνωρίσιμο και προσωπικό ύφος. Από τις πρώτες προσπάθειές του τη δεκαετία του 1930 έως τις μετά το 1970 γεωμετρικές του συνθέσεις, το γυναικείο σώμα, η σχέση άνδρα-γυναίκας, το δίπολο Έρωτας-Θάνατος, αποτελούν τη σταθερή θεματική επιλογή του.\u003cbr\u003eΗ διδασκαλία του στην ΑΣΚΤ, η ενασχόλησή του με τη χαρακτική, την εικονογράφηση, τη σκηνογραφία, τις αρχιτεκτονικές εφαρμογές, αλλά και τη γλυπτική, ολοκληρώνουν την εικόνα ενός πολύπλευρου δημιουργού, ο οποίος αντιμετωπίζει την τέχνη ως στάση και φιλοσοφία ζωής. Οι εικόνες του επηρεάζουν τη μεταπολεμική αισθητική, άμεσα και καθοριστικά, διεκδικούν μια ξεχωριστή θέση στο σώμα της ελληνικής ζωγραφικής, ενώ η προσφορά του εκτείνεται και ξεπερνά κατά πολύ τα όρια των εικαστικών του καταθέσεων. Ο Μόραλης αποτελεί ίσως μια από τις μοναδικές εκείνες περιπτώσεις Ελλήνων καλλιτεχνών, των οποίων το έργο έχει κατορθώσει να κερδίσει την καθολική αποδοχή και να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς. Η τέχνη του συνθέτει μια από τις πιο ολοκληρωμένες και γόνιμες εκφράσεις της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115327.jpg","isbn":"978-960-8380-85-1","isbn13":"978-960-8380-85-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":144,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-01-17","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":115327,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/giannhs-moralhs-2c999ade-2643-44ca-8db5-9a45b3768dd8.json"},{"id":112827,"title":"Κώστας Τσόκλης","subtitle":null,"description":"[...] Τα έργα του Τσόκλη, ως σταθερά και επίμονα ερωτήματα σχετικά με τη ροή και τη ρευστότητα της φαινομενικής πραγματικότητας, της συνεχώς μεταβαλλόμενης και διφορούμενης, μετατρέπουν τη βαθύτερη ουσία της σε εικαστικές μορφές που ως γοητευτικές σφίγγες αναρτούν μπροστά στα μάτια μας του πίνακες-γρίφους που καλούμαστε να λύσουμε. Πράγματι, η τέχνη του, που δεν είναι καθόλου διακοσμητική, έχει μια εμβληματική βάση και είναι διαποτισμένη από αγωνία και μια πειραματική διάθεση που έχει τελικό σκοπό τη γνώση, οδηγώντας έτσι τον Τσόκλη σε συνεχώς καινούριες και ευμετάβλητες πλαστικές διατυπώσεις.\u003cbr\u003eΣτο βάθος τους οι διάφοροι κύκλοι εμπειριών που συχνά ολοκληρώνονται στο διάστημα κάποιων ετών, αντί να επινοήσουν ή να καταλήξουν σε βεβαιότητες και λύσεις, φαίνεται να θέτουν με μεγαλύτερη ενάργεια καινούργιες απορίες και απορίες και ακόμα πιο ριζοσπαστικά ερωτήματα. \"Αυτός είναι ο λόγος -υποστηρίζει ο Τσόκλης- για τον οποίο προσπαθώ να κρατήσω ζωντανή την αμφισβήτηση. Αναζητώ ακατάπαυστα μια εικόνα που να συμπίπτει με την εκάστοτε πραγματικότητα. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Bruno Cora, απόσπασμα από το κείμενο)\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115412.jpg","isbn":"978-960-8380-91-2","isbn13":"978-960-8380-91-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":141,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-01-22","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ιταλικά","original_title":"C. Tsoclis","publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":115412,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/kwstas-tsoklhs.json"},{"id":113240,"title":"Όπυ Ζούνη","subtitle":null,"description":"Μια από τις πιο πρωτότυπες και ενδιαφέρουσες προτάσεις στην ελληνική τέχνη των τελευταίων σαράντα χρόνων αποτελεί το έργο της Όπυς Ζούνη. Έργο, που διεκδικεί με αξιώσεις τη δική του ξεχωριστή θέση και στις διεθνείς τάσεις της μεταπολεμικής αφαίρεσης. Η συνεχής διάθεση υπέρβασης και πειραματισμού καθορίζουν την προσωπική διαδρομή της δημιουργού στο χώρο των εικαστικών τεχνών, διαδρομή που τη διέπει η εσωτερική συνοχή και η δυναμική των αναζητήσεων. Η τέχνη της δεν χαρακτηρίζεται από αιφνίδιες ρήξεις και αλλαγές, αλλά ακολουθεί μια συνεπή εξελικτική πορεία. Υπακούει, μέσω της επίμονης, συστηματικής και εξαντλητικής έρευνας σε μία ενοποιητική συνέχεια που ορίζεται από τη μελέτη του φωτός και του χρώματος, του χώρου και της επιφάνειας, της τεχνικής και της κατασκευής, της ψευδαίσθησης και της οφθαλμαπάτης, της φύσης και του σύγχρονου, χαοτικού αστικού τοπίου. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Γιάννης Μπόλης, από το κείμενο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b115825.jpg","isbn":"978-960-8380-87-5","isbn13":"978-960-8380-87-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-02-05","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":115825,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/opy-zounh-f8812bd9-8c35-4bc3-9156-9d10f931ab21.json"}]