[{"id":227242,"title":"Το νεοελληνικό θέατρο στα χρόνια της καχεκτικής δημοκρατίας 1944-1967","subtitle":"Η πολιτική ρεπερτορίου των αθηναϊκών επαγγελματικών θιάσων πρόζας: 1944-1955","description":"Το βιβλίο αυτό αποτελεί τον πρώτο τόμο μιας συντομευμένης εκδοχής της διδακτορικής διατριβής \"Το νεοελληνικό θέατρο στα μεταπολεμικά χρόνια (1944-1967)\" στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ με επόπτη καθηγητή τον κύριο Ανδρέα Δημητριάδη. Λόγω του μεγάλου εύρους της εργασίας, θεωρήθηκε σκόπιμο να χωριστεί σε δύο τόμους. Ο πρώτος τόμος περιλαμβάνει τη θεατρική δραστηριότητα των επαγγελματικών αθηναϊκών θιάσων πρόζας από το 1944 έως το 1955, δηλαδή, Απελευθέρωση από τη γερμανική Κατοχή, Δεκεμβριανά, Συνθήκη της Βάρκιζας, Λευκή τρομοκρατία, Εμφύλιος πόλεμος, μετεμφυλιακό κράτος υπό Πλαστήρα και Παπάγο. Ο δεύτερος τόμος που θα εκδοθεί σύντομα, περιλαμβάνει αντίστοιχα την περίοδο της ηγεμονίας της Δεξιάς με επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, την απόπειρα εκδημοκρατισμού της Ενώσεως Κέντρου και τις κυβερνήσεις των αποστατών έως την κήρυξη της δικτατορίας των συνταγματαρχών στις 21/4/1967. Βασικός στόχος του βιβλίου αυτού είναι η όσο το δυνατό πληρέστερη καταγραφή των παραστάσεων των επαγγελματικών θιάσων πρόζας που δραστηριοποιούνται στην Αθήνα από το τέλος του Β' Παγκοσμίου πολέμου μέχρι και την κήρυξη του απριλιανού πραξικοπήματος και η εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την πολιτική ρεπερτορίου και κατά πόσο αυτή επηρεαζόταν (ή/και αντανακλούσε) από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες στη χώρα. Με λίγα λόγια, φιλοδοξία μας ήταν το βιβλίο αυτό να αποτελέσει μια θεατρική επισκόπηση της μεταπολεμικής περιόδου εστιασμένη σε ζητήματα πολιτικής ιδεολογίας και να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας μακροσκοπικής εικόνας του νεοελληνικού θεατρικού τοπίου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b230314.jpg","isbn":"978-960-9446-20-4","isbn13":"978-960-9446-20-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":360,"publication_year":2017,"publication_place":"Ιωάννινα","price":"19.0","price_updated_at":"2018-09-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1181,"extra":null,"biblionet_id":230314,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-neoellhniko-theatro-sta-xronia-ths-kaxektikhs-dhmokratias-19441967.json"},{"id":249553,"title":"Το 1821 και το θέατρο","subtitle":"Από τη μυθοποίηση στην απομυθοποίηση","description":"To βιβλίο του Βάλτερ Πούχνερ, \"Το 1821 και το θέατρο. Από τη μυθοποίηση στην απομυθοποίηση\", δίνει μια συνολική εικόνα της τύχης του ηρωικού έπους και των πρωταγωνιστών του στο ευρωπαϊκό και ελληνικό θέατρο, έως τις αρχές του 21ου αιώνα.\r\nΒασίζεται σε πολυετείς έρευνες σε ευρωπαϊκές και ελληνικές βιβλιοθήκες και αρχεία, καθώς και σε αρκετές προεργασίες. Χωρίζεται βασικά σε τρία μέρη:\r\n1) την εξιστόρηση της εμπλοκής του θεάτρου στην προπαρασκευαστική φάση του Αγώνα και τη συμμετοχή των ερασιτεχνών ηθοποιών των ελληνικών σκηνών στο Βουκουρέστι, το Ιάσιο και την Οδησσό,  ως μαχητών της ελευθερίας στις πρώτες φάσεις του Αγώνα στη Μολδαβίαˑ\r\n2) αναλύει παραδείγματα από την ευρωπαϊκή δραματουργία του Φιλελληνισμού κατά τη διάρκεια του Αγώνα και έπειταˑ\r\n3) περιγράφει την ελληνική δραματουργία με θέμα το ’21, από την αρχή του πατριωτικού δράματος (τον \"Νικήρατο\" της Ευανθίας Καΐρη το 1826) μέσω των ποιητικών τραγωδιών ενός Παν. Σούτσου και τη μαζική δραματογραφία των πανεπιστημιακών δραματικών αγώνων, έως τις πρώτες προσπάθειες απομυθοποίησης των γεγονότων του Αγώνα στον 20ό αιώνα.\r\nΟι αναλύσεις περιλαμβάνουν και προδρομικές μορφές,  όπως τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και τον Ρήγα Βελεστινλή, και σημαίνουσες προσωπικότητες μετά τον Αγώνα, όπως τον Καποδίστρια. Η θεματογραφία του ’21 παρακολουθείται και στις ηρωικές παραστάσεις του Καραγκιόζη και τις θεατρικές εκδηλώσεις στις σχολικές γιορτές της 25ης Μαρτίου.\r\nΗ ιστορική σκαπάνη ανακαλύπτει και σημαντικά ευρήματα, όπως την κρυφή παράσταση του \"Κωνσταντίνου Παλαιολόγου\" του Ζαμπέλιου στην ίδια την Κωνσταντινούπολη τον χειμώνα του 1820/21. Οι Τούρκοι ανακαλύπτουν την παράσταση, ηθοποιοί και θεατές κατορθώνουν να διαφύγουν, αλλά ο ιδιοκτήτης της αίθουσας, φαρμακοποιός από το Πέραν, αποκεφαλίζεται μπροστά από το μαγαζί του.","image":"https://biblionet.gr/wp-content/uploadsTitleImages/26/b250285.jpg","isbn":"978-618-84632-8-8","isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":530,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":"24.0","price_updated_at":"2020-09-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"","publisher_id":4202,"extra":null,"biblionet_id":250285,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-1821-kai-theatro.json"},{"id":53163,"title":"Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου 1794-1944","subtitle":"1794-1908","description":"Η Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου του Γιάννη Σιδέρη είναι η σημαντικότερη πηγή πληροφόρησης για την πορεία του νεοελληνικού θεάτρου. Ο πρώτος τόμος, που κυκλοφόρησε το 1951, καλύπτει την περίοδο 1794-1908 και αποτελεί την πιο υπεύθυνη καταγραφή των θεατρικών γεγονότων γι' αυτό το διάστημα. Επανεκδίδεται σήμερα στο πλαίσιο μιας προσπάθειας του Μουσείου και Κέντρου Μελέτης του Ελληνικού Θεάτρου, που πραγματοποιείται με την πολύτιμη συνεργασία των Εκδόσεων Καστανιώτη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ επανέκδοσή της κρίθηκε απαραίτητη, για να συμπληρωθεί το αρχικό κείμενο με διορθώσεις που έκανε ο ίδιος ο συγγραφέας, με προσθήκες και σημειώσεις που κρίθηκαν απαραίτητες, καθώς και με αναλυτικά ευρετήρια που καθιστούν ευχερέστερη τη μελέτη του έργου. Ο εμπλουτισμός της έκδοσης με σπάνιες φωτογραφίες, που προέρχονται από το αρχείο του Μουσείου και Κέντρου Μελέτης του Ελληνικού Θεάτρου, προσδίδει ένα επιπλέον στοιχείο ενδιαφέροντος. Θα ακολουθήσει η συνέχεια της ΙΣΤΟΡΙΑΣ -καλύπτει την περίοδο 1909-1944- που βασίζεται στα ανέκδοτα χειρόγραφα του Γιάννη Σιδέρη, τα οποία φυλάσσονται στο Μουσείο και Κέντρο Μελέτης του Ελληνικού Θεάτρου, πλούσια επίσης εικονογραφημένη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b54687.jpg","isbn":"960-03-2482-4","isbn13":"978-960-03-2482-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":335,"publication_year":1999,"publication_place":"Αθήνα","price":"32.0","price_updated_at":"2008-10-22","cover_type":null,"availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3,"extra":null,"biblionet_id":54687,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/istoria-tou-neou-ellhnikou-theatrou-17941944-78a92649-7155-47a8-b68d-3ab856a9a47d.json"},{"id":53165,"title":"Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου 1794-1944","subtitle":"Η ρουτίνα και οι διαμαρτυρίες: Φώτος Πολίτης","description":"Ο δεύτερος τόμος της \"Ιστορίας του νέου ελληνικού θεάτρου\" εκδίδεται σε τρία μέρη. Το δεύτερο μέρος παρακολουθεί την εξέλιξη της θεατρικής ζωής στην Ελλάδα κυρίως κατά την δεκαετία 1910-1920. Προστίθενται νέες και άγνωστες πληροφορίες για πρόσωπα και γεγονότα που έχουν αναφερθεί σε προηγούμενα τμήματα του έργου και, με επικέντρωση στην προσωπικότητα του Φώτου Πολίτη, εξετάζονται οι προσπάθειες για την ίδρυση του Εθνικού Θεάτρου. Παρουσιάζονται διεξοδικά τα πιο αξιόλογα ερασιτεχνικά θεατρικά σχήματα της δεκαετίας (από την Εταιρεία Διαλέξεων και τον Σύλλογο Ερασιτεχνών μέχρι το Θέατρον Ωδείου και την Εταιρεία Ελληνικού Θεάτρου, που υπερβαίνουν τον αρχικά ερασιτεχνικό τους χαρακτήρα για να αποτελέσουν δύο από τους πιο σημαντικούς θιάσους της εποχής), οι δραματικές σχολές, οι παραστάσεις των θιάσων των δύο πρωταγωνιστριών που κυριαρχούν, της Μαρίκας Κοτοπούλη και της Κυβέλης, και άλλων, λιγότερο γνωστών, θιάσων. Η συστηματική παρακολούθηση της θεατρικής δραστηριότητας συμπληρώνεται με την παράθεση στοιχείων για το μουσικό θέατρο, την οπερέτα, την επιθεώρηση, καθώς και τα πολεμικά δράματα που γνωρίζουν μεγάλη άνθηση κατά την περίοδο αυτή, ενώ σκιαγραφείται και η επίδραση σημαντικών πολιτικών και κοινωνικών γεγονότων τόσο στην ζωή των ηθοποιών όσο και στην λειτουργία των θιάσων, στις αντιδράσεις του κοινού και στην στάση του Τύπου.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b54689.jpg","isbn":"960-03-2671-1","isbn13":"978-960-03-2671-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":312,"publication_year":2000,"publication_place":"Αθήνα","price":"38.0","price_updated_at":"2008-10-22","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3,"extra":null,"biblionet_id":54689,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/istoria-tou-neou-ellhnikou-theatrou-17941944-ca5946c5-3959-422f-8ab4-d0b0d34f2f98.json"},{"id":136418,"title":"Η θεατρική κριτική στην Αθήνα του Μεσοπολέμου","subtitle":null,"description":"Η θεατρική κριτική συνιστά βασική συνιστώσα της επιστήμης του θεάτρου, παρά τον ισχυρό υποκειμενικό χαρακτήρα της. Από την ελληνική θεατρολογία απουσιάζουν oι συστηματικές μελέτες σχετικά με την ιστορία, καταγραφή και αξιολόγησης της κριτικής. Αν και η πρώτη μελέτη για την κριτική, όφειλε να εξετάσει τις απαρχές της, επιλέξαμε την μεσοπολεμική περίοδο ως την σημαντικότερη για την εδραίωσή της. Στόχος μας είναι όχι μόνο η παρουσίαση της δραστηριότητας της καθημερινής θεατρικής κριτικής που ασκείτο μέσω του ημερήσιου Τύπου, αλλά η απόδοση της γενικότερης εικόνας της λειτουργίας της κριτικής ως πνευματικού θεσμού ενταγμένου στην εποχή του και εξαρτώμενου άμεσα από τους υπόλοιπους θεατρικούς, πνευματικούς, οικονομικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Αρχικά, σε μια σύντομη αναδρομή από τις απαρχές της ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου, επιχειρούμε να καθορίσουμε τις εξελικτικές διαδικασίες, τα στάδια της κυοφορίας που προηγήθηκαν της μεσοπολεμικής άνθισης. Μια ολοκληρωμένη εργασία για την περίοδο αυτή κρίνεται αναγκαία εξαιτίας και του υλικού και του προδρομικού της ρόλου. Στο κύριο μέρος της μελέτης μας ασχολούμαστε διεξοδικά με την θέση της κριτικής απέναντι στην θεατρική πράξη, όπως αυτή παρουσιάζεται στο ρεπερτόριο των θιάσων. Αρχίζουμε με την εξέταση βραχύβιων αλλά σημαντικών θεατρικών σχημάτων, τα οποία εκπροσωπούν κατά κανόνα και τις πρωτοποριακές ιδεολογικές και αισθητικές αναζητήσεις της εποχής, επειδή στην ενασχόληση της κριτικής με τους θιάσους αυτούς γίνoνται εμφανείς οι επιλογές καθώς και oι δυνατότητές της. Στη συνέχεια -χωρίζοντας το ρεπερτόριο σε ελληνικό και ξένο- εξετάζουμε την δραστηριότητα των επαγγελματικών θιάσων και της κρατικής σκηνής. Τα θέματα που αφορούν την ελληνική δραματουργία απασχολούν κατά κόρον την κριτική, και συνιστούν σημαντικό δείκτη του επιπέδου της. Ειδικότερα, τα θεατρικά είδη και η συνύπαρξη παραδοσιακών και σύγχρονων τάσεων είναι τα κομβικά σημεία του κριτικού διαλόγου. Σε επόμενη ενότητα εξετάζουμε αναλυτικά το θέμα της πρόσληψης των ξένων δραματουργιών, ρευμάτων και θεατρικών σκηνικών κατακτήσεων αναφερόμενοι χωριστά στις διάφορες χώρες. Στην διαδικασία αυτή -εξαφετικά απαιτητική με ανεξάντλητο ερευνητικό πεδίο- έγινε ιδιαίτερα αισθητή η έλλειψη μονογραφιών και επί μέρους μελετών σχετικά με την πρόσληψη και των πιο σημαντικών συγγραφέων του διεθνούς ρεπερτορίου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ κριτικός διάλογος εκδηλώνεται και ενδυναμώνεται με αφορμή σημαντικά θέματα της επικαιρότητας, όπως η ίδρυση και λειτουργία κρατικής σκηνής, ο θεσμόςτων θεατρικών διαγωνισμών, το μουσικό θέατρο, η επίσκεψη ξένων θιάσων, το ιδεολόγημα της παρακμής. Ο καθορισμός του έργου της κριτικής ως πνευματικής λειτουργίας εντασσόμενης στο ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι του Μεσοπολέμου, συνιστά πιλοτικό στόχο μας. Συγκεκριμένα επιχειρούμε να καθορίσουμε το πεδίο των προσδοκιών των εκπροσώπων της, του κοινού και των υπόλοιπων θεατρικών παραγόντων και τους όρους υπό τους οποίους διεξαγόταν η διαδικασία αυτή. Οι αντιφάσεις και oι εντάσεις, τόσο στο λόγο όσο και στην κριτική πράξη, είναι φαινόμενo συχνό, που ωστόσο οριοθετούν έναν ευρύτατο χώρο εντός του οποίου αναπτύσσεται ο κριτικός διάλογος. Ιδιαίτερα γόνιμος την μεσοπολεμική περίοδο ο διάλογος αυτός, μας επιτρέπει να μιλάμε για θεωρία της θεατρικής κριτικής. Η αναπαράσταση του \"Κριτικού τοπίου\" ενταγμένου στο γενικότερο κοινωνικοπολιτικό και κυρίως πνευματικό γίγνεσθαι, επιχειρεί να μετρήσει την θερμοκρασία των ιδεών και να αποδώσει τις αποχρώσεις της. Ο Μεσοπόλεμος με την γοητεία της μετάβασης και των \"εκλεκτικών προσαρμογών\" μας οδηγεί κατευθείαν στο σημερινό θεατρικό τοπίο.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b139092.jpg","isbn":"978-960-322-360-3","isbn13":"978-960-322-360-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":20,"name":"Θέατρο","books_count":476,"tsearch_vector":"'theatro'","created_at":"2017-04-13T00:53:46.898+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:53:46.898+03:00"},"pages":414,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2010-02-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":232,"extra":null,"biblionet_id":139092,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-theatrikh-kritikh-sthn-athhna-tou-mesopolemou.json"},{"id":136650,"title":"Η άμμος του κειμένου","subtitle":"Αισθητικά και δραματολογικά θέματα στο ελληνικό θέατρο","description":"Η \"Άμμος του κειμένου\", γιατί κοιτώντας κανείς τα βιβλία που έχει διαβάσει, τα έργα στα οποία έχει βαδίσει και περιπλανηθεί πριν από αρκετά χρόνια, έχει την αίσθηση της άμμου στα χέρια, καθώς αυτή κυλάει γοργά και προδοτικά, για να χαθεί στον αέρα. Στην αρχή δεν καταλαβαίνεις τη φυγή αυτήν. Τα κείμενα, τα έργα, τα βιβλία βρίσκονται πάντα δίπλα σου συμπαγείς, απαιτητικοί, αυτονόητοι ενίοτε μάρτυρες της δικής σου πορείας. Προϊόντος του χρόνου όμως μένει αυτή η αίσθηση της άμμου, της άμμου των κειμένων, στα χέρια και στη μνήμη, ως το ελάχιστο ίχνος από ένα πάθος ανάγνωσης, γραφής και έκφρασης. Στη δική μας περίπτωση, πάθος για θέματα όπως το επτανησιακό θέατρο, η μετανάστευση, η νύχτα και πρόσωπα όπως ο Καβάφης, ο Ξενόπουλος, ο Μουρσελάς, ο Μέντης κ.ά.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b139325.jpg","isbn":"978-960-02-2278-4","isbn13":"978-960-02-2278-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":524,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"34.0","price_updated_at":"2012-02-23","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":139325,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-ammos-tou-keimenou.json"},{"id":164922,"title":"\"Με των Μουσών τον έρωτα...\"","subtitle":"Ο Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής και το νεοελληνικό θέατρο","description":"Ο αναγνώστης που θα αποπειραθεί να παρακολουθήσει τους σταθμούς των περιπλανήσεων του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή [1809-1892] σε γεωγραφικούς τόπους [Φανάρι, Βουκουρέστι, Οδησσός, Μόναχο, Αθήνα, Κωνσταντινούπολη, Ουάσιγκτον, Παρίσι, Βερολίνο και πάλι Αθήνα], στα γράμματα, την πολιτική, την ιδεολογία και τις τέχνες, δεν γοητεύεται απλά από τις περιπέτειες ενός ακούραστου ταξιδευτή που ξόδεψε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του για «των Μουσών των έρωτα...»· συνομιλεί και με μια φωνή η οποία επιτρέπει να ανδυθούν σημαίνουσες μαρτυρίες από ποικίλες πηγές μιας γενέθλιας για τον νεότερο ελληνισμό εποχής: από την περίοδο των προεπαναστατικών ζυμώσεων μέχρι το τέλος σχεδόν του 19ου αιώνα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Ραγκαβής συμβάλλει σε μια σειρά δραστηριοτήτων που συνέχουν τις πολιτισμικές καταβολές της γενέτειεας Ανατολής με τις αρχαιολατρικές, και ρομαντικές ταυτόχρονα, ευρωπαϊκές επιδράσεις: δραματουργία, θεωρητικές αναζητήσεις, μεταφράσεις αρχαίων και ευρωπαϊκών δραμάτων, οργανωτική μέριμνα μέσα από τις επιτροπές θέατρου. Παράλληλα, οραματίζεται τη σύνδεση των αρχαίων θεατρικών οικοδομημάτων με την αναβίωση των παραστάσεων αρχαίου δράματος, πριν από το τέλος ακόμα της δεκαετίας του 1850.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ μελέτη στο πρώτο μέρος εξετάζει αναλυτικά τους τομείς του ραγκαβικού έργου που άπτονται άμεσα της ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου, ενώ στο δεύτερο παρουσιάζει το παραπάνω υλικό, τοποθετημένο στο ευρύτερο πλαίσιο της συνολικής πορείας του συγγραφέα. Μέσα από το σχήμα των τριών περιόδων της σταδιοδρομίας του [νεαρός Φαναριώτης, σπουδαστής του Μονάχου κι έπειτα κάτοικος του νεοσύστατου κράτους, 1825-1843· καθηγητής της Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο, 1844-1867· και τέλος διπλωμάτης και γέροντας πολίτης της Αθήνας, 1867-1892·], ο Ραγκαβής προβάλλει ως ένας από τους πρωτεργάτες της εδραίωσης της εγχώριας θεατρικής τέχνης του 19ου αιώνα, ως μια κυρίαρχη μορφή η οποία συγκεφαλαιώνει τα μεγαλόπνοα σχέδια, τις ιδεολογικές ανάγκες, τις αδυναμίες και τα διλήμματα της εποχής και του τόπου του.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b167966.jpg","isbn":"978-960-524-331-9","isbn13":"978-960-524-331-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":598,"publication_year":2011,"publication_place":"Ηράκλειο Κρήτης","price":"30.0","price_updated_at":"2014-05-14","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":141,"extra":null,"biblionet_id":167966,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/me-twn-mouswn-ton-erwta.json"},{"id":173509,"title":"Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου","subtitle":null,"description":"Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ιδρύθηκε το 1930, συγχρόνως με το Εθνικό Θέατρο και αφού είχαν προηγηθεί πολύχρονες, αποσπασματικές και συνήθως αναποτελεσματικές προσπάθειες εκπαίδευσης των ηθοποιών, κυρίως από ιδιώτες. Ως παράρτημα του Θεάτρου συνδέθηκε -και συνδέεται- στενά με την ιστορία της πόλης, δεδομένου ότι αντικατόπτριζε τις αξίες της τοπικής κοινωνίας και του αστικού πολιτισμού. Από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας της η σχολή συμπεριέλαβε στο διδακτικό προσωπικό της σημαντικούς ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης, οι οποίοι άφησαν πολύτιμο έργο στα θεατρικά δρώμενα του τόπου. Άλλωστε, πολλοί από τους αποφοίτους της υπήρξαν οι κατοπινοί πρωταγωνιστές του Εθνικού αλλά και του ελεύθερου θεάτρου, σκηνοθέτες, θεατρικοί κριτικοί, ενδυματολόγοι, σκηνογράφοι, ηθοποιοί του κινηματογράφου και, αργότερα, της τηλεόρασης. Η εφαρμογή των προγραμμάτων διδασκαλίας της σχολής, σε συνάρτηση με τις στεγαστικές ανάγκες της, αντιμετωπίστηκε κατά περιόδους με διάφορους και συχνά περιπετειώδεις τρόπους. Μέσα από την ενδελεχή μελέτη των ανέκδοτων πρακτικών των συνεδριάσεων του συλλόγου καθηγητών της σχολής και άλλων πηγών καταγράφεται η εξελικτική πορεία της, διερευνώνται συστηματικά οι μηχανισμοί υλοποίησης της θεατρικής εκπαίδευσης τα τελευταία 80 χρόνια και αποδεικνύεται η διαχρονικότητα των ευρύτερων προβληματισμών σχετικά με την εκπαίδευση των ηθοποιών. Η έρευνα επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε μια σειρά ερωτήματα σχετικά με τη διδακτική προσέγγιση της δραματικής τέχνης. Εφάρμοσε η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου δικές της μεθόδους; Ποιο δόγμα έδινε πνοή στη διδασκαλία; Οι μαθητές ενδιαφέρονταν με τη φοίτηση να αποκτήσουν απλώς τυπικά προσόντα για κοινωνική και επαγγελματική ανέλιξη ή να γίνουν \"επαναστάτες της θεατρικής τέχνης\"; Κατά πόσο το τρίπτυχο, στο οποίο αναφέρθηκε το 1924 ο Σπύρος Μελάς, \"καινούργιο πνεύμα, καινούργια πίστη και καινούργια αντίληψη\" επικράτησε διαχρονικά στη Δραματική Σχολή του Εθνικού; Ποια ήταν δηλαδή η κατεύθυνση της σχολής και ποια η συμβολή της στην επίτευξη των στόχων του Εθνικού Θεάτρου; Τι είδους δραματικές μορφές πίστευαν ότι θα έπρεπε να ενσαρκώσει ο σπουδαστής για να προσεγγίσει αυτόν το σκοπό και ποια έννοια έπρεπε να δοθεί στον δραματικό χαρακτήρα για να επιτευχθεί καλύτερα η ενσάρκωση αυτών των μορφών; Πώς και τι δίδαξε η σχολή, σε ποιο θέατρο επιδίωξε να οδηγήσει, πώς συγκρότησε και κατηύθυνε το ανθρώπινο υλικό και πώς διαχειρίστηκε το άψυχο, δηλαδή την υλικοτεχνική υποδομή; ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b176606.jpg","isbn":"978-960-250-483-3","isbn13":"978-960-250-483-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4021,"name":"Θεατρική Βιβλιοθήκη","books_count":44,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'theatrikh' 'theatriki' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00"},"pages":539,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2012-03-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":176606,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-dramatikh-sxolh-tou-ethnikou-theatrou.json"},{"id":173511,"title":"Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου","subtitle":null,"description":"Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ιδρύθηκε το 1930, συγχρόνως με το Εθνικό Θέατρο και αφού είχαν προηγηθεί πολύχρονες, αποσπασματικές και συνήθως αναποτελεσματικές προσπάθειες εκπαίδευσης των ηθοποιών, κυρίως από ιδιώτες. Ως παράρτημα του Θεάτρου συνδέθηκε -και συνδέεται- στενά με την ιστορία της πόλης, δεδομένου ότι αντικατόπτριζε τις αξίες της τοπικής κοινωνίας και του αστικού πολιτισμού. Από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας της η σχολή συμπεριέλαβε στο διδακτικό προσωπικό της σημαντικούς ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης, οι οποίοι άφησαν πολύτιμο έργο στα θεατρικά δρώμενα του τόπου. Άλλωστε, πολλοί από τους αποφοίτους της υπήρξαν οι κατοπινοί πρωταγωνιστές του Εθνικού αλλά και του ελεύθερου θεάτρου, σκηνοθέτες, θεατρικοί κριτικοί, ενδυματολόγοι, σκηνογράφοι, ηθοποιοί του κινηματογράφου και, αργότερα, της τηλεόρασης. Η εφαρμογή των προγραμμάτων διδασκαλίας της σχολής, σε συνάρτηση με τις στεγαστικές ανάγκες της, αντιμετωπίστηκε κατά περιόδους με διάφορους και συχνά περιπετειώδεις τρόπους. Μέσα από την ενδελεχή μελέτη των ανέκδοτων πρακτικών των συνεδριάσεων του συλλόγου καθηγητών της σχολής και άλλων πηγών καταγράφεται η εξελικτική πορεία της, διερευνώνται συστηματικά οι μηχανισμοί υλοποίησης της θεατρικής εκπαίδευσης τα τελευταία 80 χρόνια και αποδεικνύεται η διαχρονικότητα των ευρύτερων προβληματισμών σχετικά με την εκπαίδευση των ηθοποιών. Η έρευνα επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε μια σειρά ερωτήματα σχετικά με τη διδακτική προσέγγιση της δραματικής τέχνης. Εφάρμοσε η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου δικές της μεθόδους; Ποιο δόγμα έδινε πνοή στη διδασκαλία; Οι μαθητές ενδιαφέρονταν με τη φοίτηση να αποκτήσουν απλώς τυπικά προσόντα για κοινωνική και επαγγελματική ανέλιξη ή να γίνουν \"επαναστάτες της θεατρικής τέχνης\"; Κατά πόσο το τρίπτυχο, στο οποίο αναφέρθηκε το 1924 ο Σπύρος Μελάς, \"καινούργιο πνεύμα, καινούργια πίστη και καινούργια αντίληψη\" επικράτησε διαχρονικά στη Δραματική Σχολή του Εθνικού; Ποια ήταν δηλαδή η κατεύθυνση της σχολής και ποια η συμβολή της στην επίτευξη των στόχων του Εθνικού Θεάτρου; Τι είδους δραματικές μορφές πίστευαν ότι θα έπρεπε να ενσαρκώσει ο σπουδαστής για να προσεγγίσει αυτόν το σκοπό και ποια έννοια έπρεπε να δοθεί στον δραματικό χαρακτήρα για να επιτευχθεί καλύτερα η ενσάρκωση αυτών των μορφών; Πώς και τι δίδαξε η σχολή, σε ποιο θέατρο επιδίωξε να οδηγήσει, πώς συγκρότησε και κατηύθυνε το ανθρώπινο υλικό και πώς διαχειρίστηκε το άψυχο, δηλαδή την υλικοτεχνική υποδομή; ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b176608.jpg","isbn":"978-960-250-484-0","isbn13":"978-960-250-484-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":539,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":176608,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-dramatikh-sxolh-tou-ethnikou-theatrou-668923b2-d82b-4c71-8888-78b20ba5f60c.json"},{"id":182251,"title":"Λεξικό του αρχαίου θεάτρου","subtitle":"Όροι, έννοιες, πρόσωπα","description":"Το \"Λεξικό του Αρχαίου Θεάτρου: όροι - έννοιες - πρόσωπα\" ασχολείται αποκλειστικά με το θέατρο της αρχαιότητας και περιλαμβάνει υπό μορφή λημμάτων βασικούς όρους, έννοιες και πρόσωπα του αρχαίου ελληνικού και ρωμαϊκού θεάτρου. Παράλληλα με τις βιογραφίες και τα έργα των γνωστότερων δραματικών ποιητών κάθε εποχής, όπως λ.χ. του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη, του Αριστοφάνη, του Μενάνδρου, του Πλαύτου, του Τερέντιου, του Σενέκα, περιλαμβάνονται και πολλοί άλλοι, οι οποίοι είναι γνωστοί κυρίως μέσω της αρχαίας λογοτεχνίας και γραμματολογίας. Γίνεται κατά το δυνατόν λεπτομερής αναφορά στις διονυσιακές γιορτές στο πλαίσιο των οποίων διεξάγονταν δραματικοί αγώνες, στους συντελεστές των δραματικών παραστάσεων, στη θεατρική αρχιτεκτονική, στη σκηνογραφία, στους υποκριτές (στα πρόσωπα, στην τέχνη, στην ενδυμασία τους, στην οργάνωση των \"θιάσων\" και τον \"συνδικαλισμό\" τους), καθώς και στα χαρακτηριστικά στοιχεία των παραστάσεων (π.χ. άσμα, όρχηση), των δραματικών τύπων (π.χ. μίμος, παντόμιμος), των θεατρικών οικοδομημάτων και των αρχιτεκτονικών μελών τους, τόσο του ελληνικού θεάτρου της κλασικής, υστεροκλασικής και ελληνιστικής εποχής όσο και του ρωμαϊκού της δημοκρατικής και αυτοκρατορικής εποχής. Εξετάζονται επίσης όροι, όπως π.χ. η τραγωδία και η κωμωδία, στην ελληνική και τη ρωμαϊκή εκδοχή τους και στην εξέλιξή τους διαχρονικά, και έννοιες, όπως π.χ. η όψις και η υποκριτική. Η μεθοδολογία βασίστηκε στις αρχαίες πηγές και σε θεμελιώδεις μελέτες για έκαστο θέμα-λήμμα, οι οποίες αναφέρονται μέσα στο καθένα ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τον ενδιαφερόμενο αναγνώστη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b185380.jpg","isbn":"978-960-464-362-2","isbn13":"978-960-464-362-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":588,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"65.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":580,"extra":null,"biblionet_id":185380,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/leksiko-tou-arxaiou-theatrou.json"},{"id":222184,"title":"Ξένοι συγγραφείς στο ελληνικό θέατρο (1945-1967)","subtitle":"Από τη μεριά της δραματουργίας","description":"Η παρούσα έκδοση αποτελεί το δεύτερο μέρος της γενικότερης επισκόπησης του ξένου ρεπερτορίου στην ελληνική σκηνή κατά το πρώτο μεταπολεμικό διάστημα (1945-1967), αλλά και - από ερευνητική άποψη και καταπώς φιλοδοξεί η ίδια - μια αυτόνομη ανάλυση του εν λόγω αντικειμένου. Το πρώτο μέρος της έκδοσης επέμεινε στην οπτική της πρόσληψης του ξένου ρεπερτορίου την ίδια περίοδο, έχοντας ως άξονα τη λειτουργία και την προσφορά των θιάσων: αντιμετώπισε επομένως τον κάθε θεατρικό οργανισμό, θίασο ή την όποια θεατρική σύμπραξη της εποχής ως την αναγκαία βάση ανάλυσης του θεατρικού γίγνεσθαι για να προχωρήσει στις υποθέσεις και στα συμπεράσματά της. Παρά την επιστημονική αξία αυτής της πρώτης οπτικής (και την αδιαμφισβήτητη πραγματιστική σημασία της), είναι γεγονός ότι δεν υπήρξε ο επίσημος τρόπος με τον οποίο το ελληνικό θέατρο παραδοσιακά αντιμετώπισε το ξένο έργο ή υποδέχτηκε τους συγγραφείς του. Αντίθετα, η πρόσληψη ενός εκάστοτε έργου διαμορφώθηκε και αντιμετωπίστηκε από τους μεταφραστές, τους καλλιτέχνες και τους κριτικούς σχεδόν πάντα με βάση την καταγωγή του συγγραφέα του, αλλά και ως μέρος μιας ευρύτερης δραματουργίας και ενός γενικότερου ορίζοντα προσδοκιών, οι οποίοι συγκροτήθηκαν ιστορικά γύρω από την έννοια της εθνικής δραματουργίας. Όπως πράγματι γίνεται φανερό από τη μελέτη των πηγών της εποχής, το ξένο δραματολόγιο διακρίνεται από τον τύπο και τους κριτικούς σε αγγλικό, αμερικανικό, γαλλικό θέατρο, κ.ο.κ.","image":null,"isbn":"978-960-485-195-9","isbn13":"978-960-485-195-9","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":13005,"name":"Theatrologica","books_count":4,"tsearch_vector":"'theatrologica'","created_at":"2018-02-22T06:00:40.665+02:00","updated_at":"2018-02-22T06:00:40.665+02:00"},"pages":364,"publication_year":2018,"publication_place":"Αθήνα","price":"42.0","price_updated_at":"2018-02-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":799,"extra":null,"biblionet_id":225243,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/ksenoi-syggrafeis-sto-ellhniko-theatro-19451967.json"}]