[{"id":138820,"title":"Σταύρος Ξαρχάκος: Συρανό \u0026 Ρωξάνη","subtitle":"Ποιητικό κείμενο","description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b141500.jpg","isbn":"978-960-98753-0-1","isbn13":"978-960-98753-0-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":126,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-04-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2188,"extra":null,"biblionet_id":141500,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/stauros-ksarxakos-syrano-rwksanh.json"},{"id":140677,"title":"Βόλφγκανγκ Αμάντε Μότσαρτ: Η τιμωρία του ακόλαστου ή ο Ντον Τζοβάννι","subtitle":"Παιγνιώδες δράμα σε δύο πράξεις: Ποιητικό κείμενο","description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b143369.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":{"id":8336,"name":"Εθνική Λυρική Σκηνή","books_count":19,"tsearch_vector":"'ethnikh' 'ethniki' 'lirikh' 'lurikh' 'lyrikh' 'skhnh' 'skhni' 'skinh'","created_at":"2017-04-13T02:05:45.618+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:05:45.618+03:00"},"pages":266,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-04-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2188,"extra":null,"biblionet_id":143369,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/bolfgkangk-amante-motsart-h-timwria-tou-akolastou-o-nton-tzobanni.json"},{"id":141890,"title":"Βιντσέντσο Μπελλίνι: Οι πουριτανοί","subtitle":null,"description":"Ο συνθέτης Βιντσέντσο Μπελλίνι γεννήθηκε στην Κατάνια της Σικελίας στις 3 Νοεμβρίου 1801 και μεγάλωσε σε οικογένεια μουσικών. Σπούδασε στο Ωδείο της Νάπολης κοντά στον Νικόλα Τσινγκαρέλλι. Η επιτυχία ήρθε γρήγορα: Η πρώτη, μαθητική του όπερα απέφερε παραγγελία από το περίφημο Θέατρο Σαν Κάρλο της Νάπολης και κατόπιν παραγγελία από τη Σκάλα του Μιλάνου. \u003cbr\u003eΕκεί ο Μπελλίνι γνώρισε τον ποιητή Φελίτσε Ρομάνι και τον τενόρο Τζοβάννι Μπαττίστα Ρουμπίνι, με τους οποίους συνεργάστηκε στα σημαντικότερα έργα του. Την επιτυχία του \"Πειρατή\" (1827) ακολούθησαν οι όπερες \"Οι Καπουλέτοι και οι Μοντέκκοι\" (1830), \"Η υπνοβάτις\" (1831) και \"Νόρμα\" (1831). Η αποτυχία της \"Μπεατρίτσε ντι Τέντα\" (1833) επέφερε ρήξη με τον Ρομάνι και οδήγησε τον Μπελλίνι στο Παρίσι, όπου παρουσιάστηκαν με μεγάλη επιτυχία οι \"Πουριτανοί\" το 1835. Ο συνθέτης πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους στο Πυτώ, προάστιο της γαλλικής πρωτεύουσας. \u003cbr\u003eΟι όπερές του επανήλθαν στο προσκήνιο μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν διάσημες τραγουδίστριες, όπως η Μαρία Κάλλας και η Τζόαν Σάδερλαντ, ανανέωσαν το ενδιαφέρον του κοινού για τα έργα του Μπελλίνι. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Οι Πουριτανοί\" είναι η τελευταία όπερα του Βιντσέντσο Μπελλίνι. Το ποιητικό κείμενο του Κάρλο Πέπολι βασίζεται στο θεατρικό \"Στρογγυλοκέφαλοι και ιππότες\" (1833) του Ζακ-Αρσέν-Πολυκάρπ-Φρανσουά Ανσελό και του ζοζέφ-Ξαβιέ Μπονιφάς, του επονομαζόμενου Σαιντίν. \u003cbr\u003eΣύμφωνα με τη σύνοψη του πρωτοτύπου, η όπερα διαδραματίζεται στο Πλύμουθ το 17ο αιώνα, κατά τη διάρκεια του Αγγλικού Εμφυλίου μεταξύ του Όλιβερ Κρόμγουελ και των Στιούαρτ. Η Ελβίρα, κόρη του πουριτανού γενικού κυβερνήτη Βάλτον, είναι ερωτευμένη με τον Αρτούρο, ο οποίος ανήκει στους υποστηρικτές των Στιούαρτ. Ο πατέρας της αποδέχεται το γάμο τους, ο οποίος όμως ακυρώνεται επειδή την τελευταία στιγμή ο Αρτούρο εξαφανίζεται, συνοδεύοντας μία άγνωστη γυναίκα. Η Ελβίρα εκλαμβάνει τη φυγή του ως προδοσία και χάνει τα λογικά της. Ο Αρτούρο καταδικάζεται σε θάνατο, καθώς αποδεικνύεται ότι η άγνωστη γυναίκα ήταν η βασίλισσα Ενρικέττα -Εριέττα Μαρία της Γαλλίας-, χήρα του αποκεφαλισμένου βασιλιά Καρόλου Α΄. Ο Αρτούρο επιστρέφει στην Ελβίρα, η οποία συνέρχεται από την ταραχή μόλις πληροφορείται τη θανατική του καταδίκη. Την ύστατη στιγμή δίνεται αμνηστία στον Αρτούρο, κι έτσι το ζευγάρι μπορεί να ζήσει ευτυχισμένο. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b144594.jpg","isbn":"978-960-98753-1-8","isbn13":"978-960-98753-1-8","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":8336,"name":"Εθνική Λυρική Σκηνή","books_count":19,"tsearch_vector":"'ethnikh' 'ethniki' 'lirikh' 'lurikh' 'lyrikh' 'skhnh' 'skhni' 'skinh'","created_at":"2017-04-13T02:05:45.618+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:05:45.618+03:00"},"pages":125,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2012-04-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2188,"extra":null,"biblionet_id":144594,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/bintsentso-mpellini-oi-pouritanoi.json"},{"id":142432,"title":"Τζουζέππε Βέρντι: Αΐντα","subtitle":null,"description":"Ο συνθέτης Ο Τζουζέππε Βέρντι, ο διασημότερος συνθέτης του ιταλικού Ρομαντισμού, γεννήθηκε στο Λε Ρόνκολε της βόρειας Ιταλίας το 1813 και πέθανε στο Μιλάνο το 1901. Σπούδασε μουσική στο επαρχιακό Μπουσσέτο και στη συνέχεια στο Μιλάνο. Τα πρώτα έργα του γράφτηκαν μέσα στο επαναστατικό κλίμα της εποχής, απηχώντας ιδεολογικά τον αγώνα για την απελευθέρωση των ιταλικών κρατιδίων από τους Αυστριακούς και την ενοποίησή τους σε κυρίαρχη χώρα. \u003cbr\u003eΗ ενασχόληση του συνθέτη με την πολιτική τον ανέδειξε σε εθνικό σύμβολο -ως ακροστιχίδα το σύνθημα \"Viva, Verdi\" σήμαινε \"ζήτω ο Βίκτωρ Εμμανουήλ, βασιλιάς της Ιταλίας\", \"Viva, Vittorio Emanuele, Re d'Italia\"- και το 1861 σε μέλος του πρώτου ιταλικού κοινοβουλίου. \u003cbr\u003eΣημαντικότερες όπερές του είναι: \"Ναμπούκκο\" (1842), \"Ερνάνης\" (1844), \"Ριγολέττος\" (1851), \"Ο τροβαδούρος\" (1853), \"Η παραστρατημένη\" (La traviata, 1853), \"Η δύναμη του πεπρωμένου\" (1862), \"Ντον Κάρλος\" (1867, 1884), \"Αΐντα\" (1871), \"Οθέλλος\" (1887) και \"Φάλσταφ\" (1893). \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε τη μουσική του ο Βέρντι εξέφρασε σε αισθητικό επίπεδο το πνεύμα του ώριμου ρομαντισμού και σε πολιτικό επίπεδο την επιθυμία των συμπατριωτών του να δουν την Ιταλία ελεύθερη και ενωμένη. Είχε την ευτυχία να αγαπηθεί από ένα ιδιαίτερα πλατύ κοινό και να κερδίσει εξαρχής δημοτικότητα, που παραμένει αμείωτη έως σήμερα. Στις ιστορικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες του 19ου αιώνα ο Βέρντι υπήρξε ο συνθέτης που συνέβαλε στη δημιουργία εκείνης της μοναδικής στιγμής στην ιστορία της μουσικής κατά την οποία η υψηλή τέχνη έγινε ταυτόχρονα λαϊκή. \u003cbr\u003eΤο έργο \" Αΐντα\", όπερα σε τέσσερις πράξεις, είναι σε ποιητικό κείμενο του Αντόνιο Γκισλαντσόνι βασισμένο σε σενάριο του Ωγκύστ Μαριέτ. Η δράση εκτυλίσσεται στη Μέμφιδα και στις Θήβες την εποχή ισχύος των φαραώ. Η Αΐντα, κόρη του βασιλιά της Αιθιοπίας, είναι σκλάβα της Αμνέριδας, κόρης του Βασιλιά της Αιγύπτου. Και οι δύο γυναίκες αγαπούν τον Ρανταμές, αρχιστράτηγο των Αιγυπτίων, ο οποίος επιστρέφει νικητής από τον πόλεμο κατά των Αιθιόπων. Υποκύπτοντας στις πιέσεις του πατέρα της, η Αΐντα εκμαιεύει από τον ερωτευμένο Ρανταμές ένα στρατιωτικό \u003cbr\u003eμυστικό. Εξοργισμένη, η Άμνερις τον κατηγορεί για προδοσία. Στη συνέχεια προσπαθεί να τον σώσει, αλλά μάταια· ο Ρανταμές καταδικάζεται από το ιερατείο να ταφεί ζωντανός σε μία υπόγεια κρύπτη. Εκεί έχει κρυφτεί η Αΐντα, επιθυμώντας να πεθάνει στο πλευρό του αγαπημένου της. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b145328.jpg","isbn":"978-960-98753-3-2","isbn13":"978-960-98753-3-2","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":8336,"name":"Εθνική Λυρική Σκηνή","books_count":19,"tsearch_vector":"'ethnikh' 'ethniki' 'lirikh' 'lurikh' 'lyrikh' 'skhnh' 'skhni' 'skinh'","created_at":"2017-04-13T02:05:45.618+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:05:45.618+03:00"},"pages":117,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2012-04-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2188,"extra":null,"biblionet_id":145328,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/tzouzeppe-bernti-ainta.json"},{"id":174771,"title":"Σαρλ Γκουνό: Φάουστ","subtitle":"Όπερα σε πέντε πράξεις με μπαλέτο","description":"Το έργο: Όπερα σε πέντε πράξεις με μπαλέτο, ο \"Φάουστ\" -στηρίζεται σε ποιητικό κείμενο των Ζυλ Μπαρμπιέ και Μισέλ Καρρέ, οι οποίοι άντλησαν το υλικό τους από το θεατρικό έργο Φάουστ και Μαργαρίτα του Καρρέ (1850), όπως επίσης από το Α΄ Μέρος του \"Φάουστ\", του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε (1808) στη γαλλική του μετάφραση από τον Ζεράρ ντε Νερβάλ (1828). Τυπικό δείγμα γαλλικής μεγαλόπρεπης όπερας -grand opera- και η πρώτη του είδους που σημείωσε τόσο μεγάλη επιτυχία παγκοσμίως, ο Φάουστ παρέμεινε το δημοφιλέστερο λυρικό έργο μέχρι περίπου τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ξεκίνησε ως opera comique με πεζούς διάλογους και μετασχηματίστηκε σταδιακά, στη διάρκεια μίας δεκαετίας, ώστε να ταιριάξει στα γούστα του παγκόσμιου κοινού. Ο όρος opera comique -κωμική όπερα- δεν υπαινίσσεται κωμικά στοιχεία, αλλά αφορά σε χαρακτηριστικά δομής και αισθητικής, ένα από τα οποία είναι οι διάλογοι πρόζας. Από τον Γκαίτε ο Φάουστ κρατά μονάχα την αφήγηση και παρακάμπτει το φιλοσοφικό υπόβαθρο: ο ηλικιωμένος επιστήμονας Φάουστ πουλά τη ψυχή του στον Μεφιστοφελή, με αντάλλαγμα τη νιότη και τον έρωτα. Στο επίκεντρο της όπερας δεν βρίσκεται τόσο ο ίδιος Φάουστ, όσο η Μαργαρίτα, που μεταμορφώνεται χάρη στο έρωτα και τελικά πληρώνει σκληρά τις επιλογές της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠρεμιέρες: Ως κωμική όπερα, με πεζούς διάλογους, ο \"Φάουστ\" πρωτοπαρουσιάστηκε στο Λυρικό Θέατρο του Παρισιού στις 19 Μαρτίου 1859. Στη μεγαλόπρεπη εκδοχή του, με μελοποιημένους διάλογους και μπαλέτο, δόθηκε από την παρισινή Όπερα στις 3 Μαρτίου 1869. Το έργο εγκαινίασε τη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης στις 22 Οκτωβρίου 1883.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό την Εθνική Λυρική Σκηνή, που ξεκίνησε να λειτουργεί το 1939/40 ως μέρος του Εθνικού -τότε Βασιλικού- Θεάτρου, ο Φάουστ πρωτοπαρουσιάστηκε στις 12 Νοεμβρίου 1959 με πρωταγωνιστές τον Νίκο Χατζηνικολάου (Φάουστ), την Ζωή Βλαχοπούλου (Μαργαρίτα) και τον Νίκο Μοσχονά (Μεφιστοφελή). Την ορχήστρα και τη χορωδία διηύθυνε ο Αντίοχος Ευαγγελάτος, ενώ η σκηνοθεσία ήταν του Λέο Νεντομάνσκι.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b177871.jpg","isbn":"978-960-9432-26-9","isbn13":"978-960-9432-26-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":104,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-04-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2188,"extra":null,"biblionet_id":177871,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/sarl-gkouno-faoust.json"},{"id":174748,"title":"Τζουζέππε Βέρντι: Ένας χορός μεταμφιεσμένων","subtitle":"Όπερα σε τρεις πράξεις","description":"Το έργο: Όπερα σε τρεις πράξεις ο \"Χορός μεταμφιεσμένων\" βασίζεται σε ποιητικό κείμενο του Αντόνιο Σόμμα, που με τη σειρά του στηρίχτηκε σε προγενέστερο του Εζέν Σκριμπ για την όπερα \"Γουσταύος Γ΄\" ή \"Ο χορός των μεταμφιεσμένων\" του Ντανιέλ Ωμπέρ. Η γαλλική όπερα είχε παρουσιαστεί με μεγάλη επιτυχία στο Παρίσι το 1833. Η υπόθεση στηρίζεται σε πραγματικό γεγονός, τη δολοφονία του Γουσταύου Γ', βασιλιά της Σουηδίας, κατά τη διάρκεια ενός χορού μεταμφιεσμένων το 1792. Οι λογοκριτικές αρχές προκάλεσαν πολλά προβλήματα στον Βέρντι καθώς η σκηνική παρουσίαση της δολοφονίας ευρωπαίου μονάρχη δεν ήταν ανεκτή. Έτσι, τόπος και δράση της υπόθεσης μεταφέρθηκαν στη Βοστόνη στα τέλη του 17ου αιώνα και ο βασιλιάς Γουσταύος Γ' έγινε κυβερνήτης με το όνομα Ριχάρδος / Ρικκάρντο. Πρόσωπα όπως η μάντισσα Ουλρίκα Άρβιντσον υπήρχαν στο περιβάλλον του μονάρχη, ωστόσο η αισθηματική πλοκή είναι τελείως φανταστική. Στη νέα παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ο σκηνοθέτης επέλεξε να αποκαταστήσει τα ιστορικά πρόσωπα και τον τόπο της δράσης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠρεμιέρες: Η όπερα \"Ένας χορός μεταμφιεσμένων\" παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Απόλλων της Ρώμης στις 17 Φεβρουαρίου 1859. Στην Ελλάδα αναφέρονται παραστάσεις στη Σύρο (1866/7), στην Πάτρα, όπου με τη συγκεκριμένη όπερα εγκαινιάστηκε το θέατρο Απόλλων στις 10 Οκτωβρίου 1872, στην Κέρκυρα (1877), στον Βόλο (1880). Το τρίτο Ελληνικό Μελόδραμα περιέλαβε το έργο στο ρεπερτόριο του κατά την εναρκτήρια καλλιτεχνική περίοδο του πρώτου θεάτρου Ολύμπια (1916/7), ενώ από την Εθνική Λυρική Σκηνή η όπερα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 7 Δεκεμβρίου 1949 σε μουσική διεύθυνση Λεωνίδα Ζώρα και σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b177848.jpg","isbn":"978-960-9432-23-8","isbn13":"978-960-9432-23-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":112,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-04-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2188,"extra":null,"biblionet_id":177848,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/tzouzeppe-bernti-enas-xoros-metamfiesmenwn.json"}]