[{"id":132864,"title":"Η αυτοκρατορία του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού 1143-1180","subtitle":null,"description":"Το βιβλίο αυτό προσεγγίζει και ερμηνεύει, μέσω της μελέτης ενός σημαντικού πολιτικού προσώπου του 12ου αιώνα, το βυζαντινό κράτος σε μια φάση της ιστορίας του καθοριστική για τη μεσαιωνική κυοφορία του Νέου Ελληνισμού. Η εποχή των Κομνηνών ήταν κρίσιμη για τη μετάβαση του Βυζαντίου από την οικουμενική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία της ύστερης αρχαιότητας στα βυζαντινά ή παραβυζαντινά κρατίδια της υστερομεσαιωνικής Ρωμανίας και κατόπιν στην υπόδουλη Ρωμιοσύνη της Τουρκοκρατίας. Επί της δυναστείας των Κομνηνών, το Βυζάντιο ξεχώρισε οριστικά από τη δυτική Ευρώπη για την ελληνική παιδεία και την ορθόδοξη θρησκεία του. Συγχρόνως όμως, με την κίνηση των Σταυροφόρων και των Ιταλών εμπόρων στην ανατολική Μεσόγειο, υπέστη πολιτικά και οικονομικά την επεκτατική δύναμη της Δύσης, η οποία αποτελούσε απειλή αλλά και ευκαιρία για την ανάκτηση των εδαφών που είχαν καταλάβει οι Τούρκοι, με τους οποίους ωστόσο η συμβίωση γινόταν όλο και στενότερη. Αυτές τις ποικίλες και συχνά αντίθετες τάσεις, οι οποίες δεν έμειναν χωρίς απήχηση στη νεοελληνική πραγματικότητα, τις εκπροσωπούσε η εντυπωσιακή μορφή του κορυφαίου αυτοκράτορα της δυναστείας των Κομνηνών, του Μανουήλ Α΄. Η πολύτροπη πολιτική και η μεγαλοπρεπής αυλή του Μανουήλ, όπως μας τις παραδίδουν με διάφορους τρόπους οι συγγραφείς που τις έζησαν, αναδεικνύουν ένα Βυζάντιο έτοιμο για αλλαγές, όπου κυριαρχούσε, μαζί με τον έντονο γενικό σεβασμό για την ορθόδοξη παράδοση, ένας πολιτισμικός ατομισμός τροφοδοτούμενος από αρχαίες ελληνικές, δυτικές και τουρκοπερσικές επιρροές. Ένας όλο και μεγαλύτερος ορθολογισμός χαρακτηρίζει τις δομές της αυτοκρατορικής γραφειοκρατίας και της αριστοκρατίας, ενώ η εξουσία και οι οικονομικοί πόροι συγκεντρώνονται όλο και περισσότερο στα χέρια του αυτοκρατορικού κατεστημένου, και ιδίως της αυτοκρατορικής οικογένειας, στην Κωνσταντινούπολη. Παράλληλα, η αστική κοινωνία εκτός της αυτοκρατορικής οικογένειας γίνεται όλο και πιο σύνθετη και εκλεπτυσμένη, η Εκκλησία αποκτά όλο και πιο έντονα το χαρακτήρα επαγγελματικού οργανισμού και η εγγράμματη ελίτ επιβάλλει όλο και περισσότερο τη δική της ρητορική παιδεία ως βάση της εθνικής Ορθοδοξίας. Μέσα σε αυτό το κλίμα πρέπει να διαβαστεί η τεράστια παραγωγή ρητορικών κειμένων που υμνούν τον Μανουήλ, τα οποία τροφοδότησαν όλες τις μεταγενέστερες αντιλήψεις για τη βασιλεία του. \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b135515.jpg","isbn":"978-960-250-397-3","isbn13":"978-960-250-397-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":871,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"45.0","price_updated_at":"2011-01-18","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"The Empire of Manuel I Komnenos, 1143-1180","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":135515,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-autokratoria-tou-manouhl-a-komnhnou-11431180.json"},{"id":133765,"title":"Living Small Book","subtitle":null,"description":"Ως δυναμικός φορέας του ελληνικού πεδίου παραγωγής πολιτισμού, ο οποίος διαρκώς επιδιώκει τη διεύρυνση των δραστηριοτήτων του, το Μουσείο Μπενάκη έχει προσθέσει στις προτεραιότητες του έναν ακόμα στόχο: να συμμετάσχει ενεργά στον χώρο της σύγχρονης τέχνης δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες, διαθέτοντας τους χώρους του και δίνοντας τα ερεθίσματα για την παραγωγή της και την παρουσίαση της στο ευρύ κοινό. Για τον λόγο αυτόν, παρουσιάζει πλέον τακτικά σύγχρονα έργα, θεματικές εκθέσεις και εικαστικές εγκαταστάσεις καλλιτεχνών, οι οποίοι βρίσκονται στην αιχμή της δημιουργίας τους- έργα τα οποία επενδύουν σε μια δυναμική σχέση του καλλιτέχνη με τον θεατή, μέσα σε ένα ζωντανό περιβάλλον ανταλλαγών και διαλόγου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣε αυτό το πνεύμα, το φθινόπωρο του 2008, το Μουσείο Μπενάκη φιλοξενεί στο αίθριο του κτηρίου της οδού Πειραιώς, το έργο \"Living Small\" της Μαρίας Λοϊζίδου, στο οποίο η καλλιτέχνης πραγματεύεται την παραγωγή έργων τέχνης ως διαδικασία σε παραλληλισμό με την αγροτική καλλιέργεια και την φυτολογία αλλά και με την ίδια την έννοια του μουσείου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤέτοιου είδους προτάσεις και η υλοποίηση τους άλλωστε, ανταποκρίνονται στα μελλοντικά σχέδια του Μουσείου για μια πιο συστηματική και ουσιαστική επαφή με τον κόσμο της σύγχρονης τέχνης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Πολύνα Κοσμαδάκη, Σοφία Χάνδακα - Μουσείο Μπενάκη)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b136428.jpg","isbn":"978-960-476-005-3","isbn13":"978-960-476-005-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":68,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2008-11-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":136428,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/living-small-book.json"},{"id":135343,"title":"Γιάννης Μόραλης. Σχέδια 1934-1994","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης σε συνεργασία με την γκαλερί Ζουμπουλάκη και έγινε στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (16 Δεκεμβρίου 2008 έως 15 Φεβρουαρίου 2009). Στην έκθεση αυτή παρουσιάζεται αυτόνομα μια σειρά από 225 σχέδια του Γιάννη Μόραλη, που φιλοτεχνήθηκαν στο διάστημα 1934-1994. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ν.Π. Παΐσιος στο εισαγωγικό του σημείωμα: \"Το ύφος των σχεδίων ακολουθεί ή προαγγέλλει, σε γενικές γραμμές που επιτρέπουν πάμπολλες εξαιρέσεις, τις περιόδους της ζωγραφικής του. Σε ό,τι αφορά όμως τη λειτουργία τους, μπορούμε να χωρίσουμε τα σχέδια σε δύο μόνο περιόδους με ορόσημο τη δεκαετία του 1970. Πριν από το ορόσημο αυτό, το σχέδιο απολαμβάνει σχετική αυτονομία σε σχέση με τη ζωγραφική· μετά, χάνει την ελευθερία αυτή αλλά κερδίζει την πειθαρχία της βασιλικής οδού που οδηγεί στη ζωγραφική. Επιβεβαιώνεται ακόμα η εντύπωση ότι ο Μόραλης είναι ο Έλληνας ζωγράφος με τα περισσότερα προσχέδια / μελέτες πριν καταλήξει στο τελικό έργο. Τέλος, γίνεται ξεκάθαρη η σημασία της τεράστιας οπτικής μνήμης του Μόραλη. Από τη δημιουργία ενός αρχικού θέματος πάνω στο χαρτί μέχρι την πλήρη οργάνωσή του πάνω στο μουσαμά, μπορεί να μεσολαβήσουν μήνες, χρόνια ή και δεκαετίες. Μοιάζουν δηλαδή τα σχέδιά του με σπόρους μουσικών μοτίβων που χρειάζονται καιρό μέσα του για να βλαστήσουν, να οργανωθούν και να αναπτυχθούν σε τραγούδι ή σε ολόκληρη συμφωνία. Πολλές φορές μάλιστα τα μοτίβα αυτά επαναλαμβάνονται από έργο σε έργο ή από δεκαετία σε δεκαετία. Η οπτική μνήμη του Μόραλη αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστούμε ότι, σύμφωνα με την ομολογία του ίδιου του ζωγράφου, δεν έχει μπροστά του, προ οφθαλμών, τα σχέδια ή τις σπουδές του όταν ζωγραφίζει, δεν του χρειάζονται άμεσα, γιατί μέσα του υπάρχει το απόσταγμα του γητεύματός τους. Στο Dictionnaire des idees recues της ιστορίας της τέχνης ο Πικάσσο έχει καταγραφεί (λανθασμένα) ως εξαιρετικός σχεδιαστής που υστερεί στο χρώμα, ενώ ο Ματίς (πάλι λανθασμένα) έχει καταγραφεί ως ζωγράφος εξαιρετικός στα χρώματά του, που υστερεί όμως στο σχέδιο. Ευτυχώς, στο ανάλογο λεξικό της μικρής ιστορίας της νεοελληνικής τέχνης, ο Μόραλης δεν μπορεί να κλειστεί σε τέτοια (λανθασμένα) καλούπια: ισορροπεί με ακρίβεια και χάρη δεινού χορευτή πάνω στο τεντωμένο σχοινί που (νομίζουμε ότι) χωρίζει το σχέδιο από το χρώμα. Στο κλασικό ερώτημα: \"Το σχέδιον ή το Χρώμα;\" του Εγγονόπουλου, ο Μόραλης απαντά χωρίς δισταγμό: και το σχέδιο και το χρώμα, ή τόσο το σχέδιο όσο και το χρώμα.\"\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b138011.jpg","isbn":"978-960-250-406-2","isbn13":"978-960-250-406-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":307,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"76.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":138011,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/giannhs-moralhs-sxedia-19341994.json"},{"id":136506,"title":"Βιογραφικόν σχεδίασμα μικρού τινος παιδίου","subtitle":null,"description":"Το 2009 αποτελεί τριπλό γενέθλιο της Εξελικτικής (προτιμώ να αποκαλώ έτσι τη \"Θεωρία της Εξελίξεως\", σύμφωνα άλλωστε και με την \"Ατομική Φυσική\" που αντικατέστησε την \"Ατομική Θεωρία\" και στις δύο περιπτώσσεις τα δεδομένα καθιστούν τους επιστημονικούς αυτούς κλάδους τόσο λίγο θεωρίες όσο είναι και οι άλλοι κλάδοι των θετικών επιστημών). Συμπληρώνονται 150 χρόνια από την πρώτη δημοσίευση της \"Καταγωγής των ειδών\" του Καρόλου Δαρβίνου, αλλά και 200 χρόνια από τη γέννησή του και από την πρώτη δημοσίευση του έργου του Λαμάρκ \"Φιλοσοφική Ζωολογία\". Το ΜΙΕΤ, συμμετέχοντας στον εορτασμό, αναδημοσιεύει εδώ το πρώτο μεταφρασμένο στα ελληνικά κείμενο του Δαρβίνου, το \"Βιογραφικόν σχεδίασμα μικρού τινος παιδίου\", από τον Σπυρίδωνα Μηλιαράκη το 1877, δημοσιευμένο στην \"Εστία\" (τόμος Δ΄, τχ. 104, σελ. 817-824).\u003cbr\u003e[...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το εισαγωγικό σημείωμα του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b139180.jpg","isbn":"978-960-250-407-9","isbn13":"978-960-250-407-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":39,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"A Biographical Sketch of an Infant","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":139180,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/biografikon-sxediasma-mikrou-tinos-paidiou.json"},{"id":140317,"title":"Οι πρώιμες Κυκλάδες","subtitle":"Μια ανάλυση στο πλαίσιο της νησιωτικής αρχαιολογίας","description":"Τα οκτώ χρόνια που μεσολάβησαν από την πρώτη έκδοση αυτού του βιβλίου με τον τίτλο \"An Island Archaeology of the Early Cyclades\" αποτελούν ήδη μακρό διάστημα στην ιστορία της αιγαιακής αρχαιολογίας. Στόχος μου τότε ήταν η δημιουργία ενός πειστικού ερμηνευτικού πλαισίου για την κατανόηση τόσο των αρχαιολογικών ευρημάτων από τη Νεολιθική και την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού στις Κυκλάδες όσο και της κοινωνικής ζωής των ανθρώπων που βρίσκονταν πίσω από αυτά. Πρότεινα την αναζήτηση αυτού του πλαισίου στις ιδέες που συνδέονται με το πεδίο της νησιωτικής αρχαιολογίας, όπως αυτό ορίζεται παγκοσμίως, μιας νησιωτικής αρχαιολογίας, όμως, που θα ήταν βαθιά ριζωμένη στην εμπειρία από το Αιγαίο και την ευρύτερη Μεσόγειο, ώστε ο συνδυασμός αυτών των δύο να οδηγούσε ίσως και σε νέες προσεγγίσεις της νησιωτικής ζωής στο παρελθόν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο μεταξύ, οι εξελίξεις τόσο στο πεδίο της κυκλαδικής όσο και της νησιωτικής αρχαιολογίας γενικότερα υπήρξαν θεαματικές. Ενώ γράφω αυτό το κείμενο, νέες έρευνες στο Δασκαλιό-Κάβο, στην Κέρο, υπόσχονται να διευρύνουν σημαντικά τη γνώση μας γι' αυτή την κεντρική θέση της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού. Στην Ίο, οι ανασκαφές στον Σκάρκο εξακολουθούν να αποκαλύπτουν εκπληκτικής διατήρησης τμήματα ενός ακόμη σημαντικού οικισμού. Νέες προοπτικές ανοίγονται με την ανακάλυψη των βραχογραφιών στον Στρόφιλα της Άνδρου για την έρευνα της Νεολιθικής και των απαρχών της νησιωτικής ιδεολογίας και του συμβολισμού, ενώ συνεχίζεται η αναζήτηση των πολυπόθητων ενδείξεων για θαλασσοπλόους ήδη από το τέλος της περιόδου των παγετώνων. Στο χώρο της νησιωτικής αρχαιολογίας, αν και ίσως όχι τόσο εμφανώς στην περίπτωση των Κυκλάδων, οι πρόσφατες εξελίξεις οδηγούν είτε στην ευρύτερη, σε σχέση με το παρόν βιβλίο, αποδοχή της άποψης που βλέπει τη νησιωτική ταυτότητα ως καθαρά πολιτισμικό κατασκεύασμα, είτε στο να τονιστούν οι πραγματικές προκλήσεις που παρουσιάζουν τα φυσικά στοιχεία της θάλασσας και της στεριάς και ο ουσιαστικός τους ρόλος στη διαμόρφωση των νησιωτικών κοινωνιών. Σε ποιο βαθμό οι ιδέες που περιέχονται σ' αυτό το βιβλίο έχουν αντέξει, ξεπεραστεί ή επιβεβαιωθεί ύστερα από όλες αυτές τις εξελίξεις, μόνον οι αναγνώστες μπορούν να το κρίνουν. Κατά τη γνώμη μου, η βασική ιδέα της κυκλαδικής αρχαιολογίας ως νησιωτικής αρχαιολογίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, παραμένει και σήμερα βάσιμη. Πάνω από όλα, το βιβλίο αυτό είχε στόχο να προωθήσει νέους τρόπους σκέψης στο πλαίσιο της αιγαιακής αρχαιολογίας αλλά και πέρα απ' αυτό, και θέλω να πιστεύω ότι το έχει επιτύχει, έστω και με την απώλεια μέρους των αρχικών θέσεών του. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του συγγραφέα στην ελληνική έκδοση)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b143009.jpg","isbn":"978-960-250-400-0","isbn13":"978-960-250-400-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":652,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"37.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"An Island Archaeology of the Early Cyclades","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":143009,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/oi-prwimes-kyklades.json"},{"id":144621,"title":"Το αρχαίο ελληνικό δράμα ως παράσταση","subtitle":"Μια εισαγωγή","description":"Το αρχαίο ελληνικό θέατρο δεν γινόταν αντιληπτό ως «τέχνη» όπως την εννοεί η σύγχρονη ορολογία. Δεν μπορούμε επομένως να το κατανοήσουμε αν το απομονώσουμε από άλλες δραστηριότητες πολιτικής και τελετουργικής φύσης. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Ουάιλς, οι μοναδικές ιδιότητες της ελληνικής δραματικής γραφής συνδέονται άρρηκτα με τη μοναδικότητα του ελληνικού πολιτικού εγχειρήματος, το οποίο απαιτούσε από το κοινό να συμμετέχει ενεργά σε όλες τις εκδηλώσεις του δημόσιου βίου και να μη μένει απλός θεατής. Το αρχαιοελληνικό θέατρο ήταν αδιαχώριστο από τον δημοκρατικό τρόπο ζωής και επομένως ήταν κατ’ ανάγκην «πολιτικό»: αντικείμενό του ήταν η ευημερία της πόλης-κράτους και η επιτέλεσή του ήταν μέρος της διαδικασίας που μετέτρεπε ένα σύνολο ανδρών σε πόλη. Ο Ουάιλς αποδίδει κεντρική θέση στην έννοια της «επιτέλεσης» και αναλύει το αρχαίο ελληνικό δράμα ως εκδήλωση ενός αξιοθαύμαστου πολιτισμού που καλλιέργησε πολλά είδη επιτέλεσης. Τα πρώτα τέσσερα κεφάλαια του βιβλίου του πραγματεύονται τους τρόπους επιτέλεσης στην κλασική Αθήνα: την αφήγηση των μύθων, τις θρησκευτικές τελετουργίες, τους ρητορικούς λόγους που αποσκοπούσαν να πείσουν μια συνέλευση πολιτών για τις απόψεις του ομιλητή και την επιτέλεση του φύλου. Στη συνέχεια, και επειδή το θέατρο είναι μια σχέση μεταξύ ηθοποιών και θεατών σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ο συγγραφέας στέκεται στην έννοια του χώρου και εξετάζει τις υλικές παραμέτρους αυτής της σχέσης – τότε, στα κλασικά χρόνια, αλλά και τώρα, στις διάφορες σκηνές του σύγχρονου θεάτρου. Καίρια θέση στη μελέτη κατέχει το κεφάλαιο για τον τελεστή, αφού η παρουσία του είναι αυτό που διαχωρίζει το θέατρο και το χορό από άλλα καλλιτεχνικά μέσα, δίνοντας έμφαση στο σώμα το προσωπείο, την κίνηση και το τραγούδι. Όσο για τον «συγγραφέα», η ματιά του Ουάιλς καθορίζεται από την άποψη ότι το γραπτό κείμενο δεν κατέχει την πρωτοκαθεδρία στο θέατρο. Στο τελευταίο κεφάλαιο εξετάζονται ορισμένοι σταθμοί στην προσπάθεια των σύγχρονων τελεστών να κατανοήσουν το αρχαίο θέατρο: η πρώτη παρουσίαση αρχαίου δράματος στα νεότερα χρόνια (Βιτσέντσα 1585), η πρώτη παρουσίασή του σε αρχαίο θέατρο από την Εύα Πάλμερ-Σικελιανού (Δελφοί 1927) και οι τρεις εκδοχές της Ηλέκτρας του Αντουάν Βιτέζ (Παρίσι 1966, 1971, 1986). Το κεφάλαιο ολοκληρώνεται με μια αναλυτική παρουσίαση διαφόρων μεταφραστικών προσεγγίσεων του αρχαίου δράματος στη Βρετανία. Στη διεπιστημονική αυτή προσέγγιση συχνές είναι οι αναφορές σε όλα τα μεγάλα ρεύματα σκέψης που επηρέασαν την ιστορία του δυτικού θεάτρου: μαρξισμό, φεμινισμό, ψυχανάλυση, δομισμό, καθώς και στους σημαντικότερους θεωρητικούς και επαγγελματίες του θεάτρου. Το βιβλίο απευθύνεται σε όσους ασχολούνται με τις θεατρικές σπουδές αλλά και σε όσους αγαπούν το θέατρο και επιζητούν κάποια εργαλεία για την κατανόηση των σημερινών παραστάσεων αρχαίου δράματος.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b147526.jpg","isbn":"978-960-250-422-2","isbn13":"978-960-250-422-2","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4021,"name":"Θεατρική Βιβλιοθήκη","books_count":44,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'theatrikh' 'theatriki' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00"},"pages":402,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2009-10-20","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Greek Theatre Performance: An Introduction","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":147526,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-arxaio-ellhniko-drama-ws-parastash-e4ac58ad-0292-4f05-a397-dd7a9f5ddee6.json"},{"id":144615,"title":"Το αρχαίο ελληνικό δράμα ως παράσταση","subtitle":"Μια εισαγωγή","description":"Το αρχαίο ελληνικό θέατρο δεν γινόταν αντιληπτό ως «τέχνη» όπως την εννοεί η σύγχρονη ορολογία. Δεν μπορούμε επομένως να το κατανοήσουμε αν το απομονώσουμε από άλλες δραστηριότητες πολιτικής και τελετουργικής φύσης. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Ουάιλς, οι μοναδικές ιδιότητες της ελληνικής δραματικής γραφής συνδέονται άρρηκτα με τη μοναδικότητα του ελληνικού πολιτικού εγχειρήματος, το οποίο απαιτούσε από το κοινό να συμμετέχει ενεργά σε όλες τις εκδηλώσεις του δημόσιου βίου και να μη μένει απλός θεατής. Το αρχαιοελληνικό θέατρο ήταν αδιαχώριστο από τον δημοκρατικό τρόπο ζωής και επομένως ήταν κατ’ ανάγκην «πολιτικό»: αντικείμενό του ήταν η ευημερία της πόλης-κράτους και η επιτέλεσή του ήταν μέρος της διαδικασίας που μετέτρεπε ένα σύνολο ανδρών σε πόλη. Ο Ουάιλς αποδίδει κεντρική θέση στην έννοια της «επιτέλεσης» και αναλύει το αρχαίο ελληνικό δράμα ως εκδήλωση ενός αξιοθαύμαστου πολιτισμού που καλλιέργησε πολλά είδη επιτέλεσης. Τα πρώτα τέσσερα κεφάλαια του βιβλίου του πραγματεύονται τους τρόπους επιτέλεσης στην κλασική Αθήνα: την αφήγηση των μύθων, τις θρησκευτικές τελετουργίες, τους ρητορικούς λόγους που αποσκοπούσαν να πείσουν μια συνέλευση πολιτών για τις απόψεις του ομιλητή και την επιτέλεση του φύλου. Στη συνέχεια, και επειδή το θέατρο είναι μια σχέση μεταξύ ηθοποιών και θεατών σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ο συγγραφέας στέκεται στην έννοια του χώρου και εξετάζει τις υλικές παραμέτρους αυτής της σχέσης – τότε, στα κλασικά χρόνια, αλλά και τώρα, στις διάφορες σκηνές του σύγχρονου θεάτρου. Καίρια θέση στη μελέτη κατέχει το κεφάλαιο για τον τελεστή, αφού η παρουσία του είναι αυτό που διαχωρίζει το θέατρο και το χορό από άλλα καλλιτεχνικά μέσα, δίνοντας έμφαση στο σώμα το προσωπείο, την κίνηση και το τραγούδι. Όσο για τον «συγγραφέα», η ματιά του Ουάιλς καθορίζεται από την άποψη ότι το γραπτό κείμενο δεν κατέχει την πρωτοκαθεδρία στο θέατρο. Στο τελευταίο κεφάλαιο εξετάζονται ορισμένοι σταθμοί στην προσπάθεια των σύγχρονων τελεστών να κατανοήσουν το αρχαίο θέατρο: η πρώτη παρουσίαση αρχαίου δράματος στα νεότερα χρόνια (Βιτσέντσα 1585), η πρώτη παρουσίασή του σε αρχαίο θέατρο από την Εύα Πάλμερ-Σικελιανού (Δελφοί 1927) και οι τρεις εκδοχές της Ηλέκτρας του Αντουάν Βιτέζ (Παρίσι 1966, 1971, 1986). Το κεφάλαιο ολοκληρώνεται με μια αναλυτική παρουσίαση διαφόρων μεταφραστικών προσεγγίσεων του αρχαίου δράματος στη Βρετανία. Στη διεπιστημονική αυτή προσέγγιση συχνές είναι οι αναφορές σε όλα τα μεγάλα ρεύματα σκέψης που επηρέασαν την ιστορία του δυτικού θεάτρου: μαρξισμό, φεμινισμό, ψυχανάλυση, δομισμό, καθώς και στους σημαντικότερους θεωρητικούς και επαγγελματίες του θεάτρου. Το βιβλίο απευθύνεται σε όσους ασχολούνται με τις θεατρικές σπουδές αλλά και σε όσους αγαπούν το θέατρο και επιζητούν κάποια εργαλεία για την κατανόηση των σημερινών παραστάσεων αρχαίου δράματος.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b147520.jpg","isbn":"978-960-250-421-5","isbn13":"978-960-250-421-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":4021,"name":"Θεατρική Βιβλιοθήκη","books_count":44,"tsearch_vector":"'bibliothhkh' 'bivliothhkh' 'theatrikh' 'theatriki' 'vibliothhkh'","created_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:25:17.444+03:00"},"pages":402,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Greek Theatre Performance: An Introduction","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":147520,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/to-arxaio-ellhniko-drama-ws-parastash.json"},{"id":148494,"title":"Καλλιτέχνες και λογοτέχνες στα αναγνωστικά 1860-1960","subtitle":null,"description":"Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης, που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης με τη συνεργασία της Εταιρείας Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας ( Ιδρυτής: Σχολή Μωραΐτη ) και με επιστημονικό σύμβουλο τον Αλέξη Δημαρά, στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (13 Ιανουαρίου έως 14 Μαρτίου 2010).\u003cbr\u003eΗ έκθεση και ο κατάλογος επικεντρώνονται σε σχολικά βιβλία (αλφαβητάρια, αναγνωστικά, Νεοελληνικά Αναγνώσματα) γραμμένα και εικονογραφημένα από γνωστούς λογοτέχνες και καλλιτέχνες. Παρουσιάζεται η συμβολή δέκα λογοτεχνών (Γ. Δροσίνης, Γ. Καζαντζάκη, \u003cbr\u003eΖ. Παπαντωνίου, Α. Καρκαβίτσας, Ι. Πολέμης, Γ. Ξενόπουλος, Π. Νιρβάνας, Ε. Ουράνη, Σ. Μυριβήλης, Μυρτιώτισσα ) και δεκαπέντε καλλιτεχνών ( Ι. Πλατύς, Κ. Μαλέας, Π. Ρούμπος, Φ. Δημητριάδης, \u003cbr\u003eΦ. Κόντογλου, Α. Βώττης, Γ. Κεφαλληνός, Γ. Στέρης, Π. Βυζάντιος, Β. Γερμενής, Σ. Βασιλείου, Α. Αλεβίζος, Κ. Γραμματόπουλος, Λ. Μοντεσάντου, Α. Αστεριάδης).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ επιλογή έγινε από τα σχολικά βιβλία της λεγόμενης «γενικής εκπαίδευσης» (πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας), που χρησιμοποιήθηκαν μέσα στα διοικητικά όρια του ελληνικού κράτους και η χρήση τους ήταν υποχρεωτική. Σε χωριστή ενότητα παρουσιάζονται τα βιβλία «του βουνού και της υπερορίας», που συντάχθηκαν και τυπώθηκαν στη διάρκεια του εμφυλίου και στη μετεμφυλιακή περίοδο για τις ανάγκες εκπαίδευσης των προσφυγόπουλων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα σχολικά βιβλία αποτελούν σημαντικά γραπτά τεκμήρια της εποχής τους. Τα κείμενα και οι εικόνες τους παρέχουν ενδείξεις για τις παιδαγωγικές και ευρύτερες αντιλήψεις που επικρατούσαν κατά το χρόνο της σύνταξής τους. Εξάλλου, τα βιβλία αυτά γράφτηκαν και κυκλοφόρησαν σε περιόδους γλωσσικών αγώνων και εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων. Οι συγγραφείς και οι καλλιτέχνες που συνέβαλαν στη σύνταξή τους ενεπλάκησαν με τη θέλησή τους σε μια περιπέτεια, που δεν μοιάζει πολύ με την κανονική λογοτεχνική ή καλλιτεχνική δημιουργία, η οποία κατά τεκμήριο γίνεται ελεύθερα και με καλλιτεχνική, αποκλειστικά, πρόθεση. Η συγγραφή σχολικών βιβλίων υπακούει σε προδιαγραφές, σε κανόνες, υφίσταται διορθώσεις ή ακόμα και ένα είδος λογοκρισίας. Τα βιβλία αυτά είναι ένα μείγμα λογοτεχνικών και παιδαγωγικών προθέσεων (τα περισσότερα εξάλλου γράφονται σε συνεργασία με παιδαγωγούς), οι δόσεις του οποίου μεταβάλλονται ανάλογα με την εποχή και τη γενικότερη εκπαιδευτική συνθήκη. Ωστόσο, το γεγονός ότι κάποιοι σημαντικοί συγγραφείς και καλλιτέχνες ασχολήθηκαν με τη συγγραφή και την εικονογράφηση σχολικών βιβλίων οδήγησε σε ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ή και αναπάντεχα λογοτεχνικά, παιδαγωγικά και καλλιτεχνικά αποτελέσματα. \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b151422.jpg","isbn":"978-960-250-430-7","isbn13":"978-960-250-430-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":229,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":151422,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/kallitexnes-kai-logotexnes-sta-anagnwstika-18601960-1e033a1a-6425-441c-b286-bb6489aa839b.json"},{"id":148498,"title":"Ο Παύλος Καλλιγάς (1814-1896) και η ίδρυση του ελληνικού κράτους","subtitle":null,"description":"Ποιος ήταν ο Παύλος Καλλιγάς; Δικηγόρος και καθηγητής του Δικαίου, πολιτικός και οικονομολόγος, διοικητής Τράπεζας και συγγραφέας, που έγραψε έργα νομικά, ιστορικά, οικονομικά, αλλά και ένα μυθιστόρημα, τον Θάνο Βλέκα, ο άνθρωπος αυτός έχει συνδεθεί με την ελληνική ιστορία, όχι μόνο εξαιτίας των δραστηριοτήτων και των υψηλών καθηκόντων του αλλά και με το συγγραφικό του έργο, που κατά κάποιον τρόπο εμπνέεται από την επικαιρότητα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΙχνηλατώντας επομένως τον βίο και το έργο αυτής της πολυσχιδούς φυσιογνωμίας, η Μαρί-Πώλ Μασσόν-Βενκούρ διατρέχει παράλληλα μια σημαντική φάση της ιστορίας της Ελλάδας. Ο ελληνικός 19ος αιώνας ανέτειλε δύσκολος και οδυνηρός, αλλά γεμάτος υποσχέσεις. Για την Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα έχει σημάνει το τέλος της οθωμανικής κυριαρχίας, το πρόβλημα όμως των Ελλήνων που βρίσκονται εκτός των συνόρων του νέου ελληνικού κράτους παραμένει ζωτικό και άλυτο. Η Ελλάδα πρέπει να αποκτήσει τώρα τα θεμέλια του πολιτικού της συστήματος, τη νομοθετική κατοχύρωση του κράτους της, την κοινωνική συνοχή της, την οικονομική της ανάπτυξη. Ο ελληνικός λαός ξαναγεννιέται, και ανακύπτει τούτη τη στιγμή, επείγουσα και επιβεβλημένη, η ανάγκη να ακούσει την αφήγηση της ιστορίας του: γνωρίζοντας από πού έρχεται, θα μάθει προς τα πού κατευθύνεται. Ο Παύλος Καλλιγάς (1814-1896) διασχίζει τον αιώνα της ανάστασης του ελληνικού έθνους απ' άκρη σ' άκρη. Γεννημένος τη χρονιά της ίδρυσης της Φιλικής Εταιρείας, η οποία έμελλε να ενορχηστρώσει την εξέγερση κατά των Οθωμανών, μάρτυρας της εποχής του με έντονη πολιτική και πνευματική δράση στα κρίσιμα χρόνια λίγο πριν ολοκληρωθεί το μεγάλο έργο της Διώρυγας της Κορίνθου, συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική ανάπτυξη και τον εξευρωπαϊσμό της Ελλάδας διαδραματίζοντας κεντρικό ρόλο στην ίδρυση του νεοπαγούς κράτους: Σύνταγμα, Αστικός Κώδικας, Άρειος Πάγος, Εθνική Τράπεζα, Πανεπιστήμιο, ό,τι έμελλε να αποτελέσει το κρηπίδωμα της ελληνικής κοινωνίας έφερε τη σφραγίδα του Παύλου Καλλιγά. Άνδρας στοχαστικός, με καταγωγή από την ελληνική διασπορά της Τεργέστης και της Σμύρνης, με γαλλική παιδεία αποκτημένη σε καλβινιστικό περιβάλλον, διαμορφωμένος στα γερμανικά πανεπιστήμια, ο Π. Καλλιγάς συμμετέχει ευρύτατα, χάρη στο πλούσιο συγγραφικό του έργο και την εμπνευσμένη πολιτική του στράτευση, στη διάδοση των ιδεών του φιλελευθερισμού στην Ελλάδα. Από τη στιγμή που φτάνει στην Ελλάδα, το 1837, όλες οι προσπάθειές του θα τείνουν προς έναν και μοναδικό σκοπό: να μελετήσει την ιδιοπροσωπία του ελληνισμού, να αγωνιστεί με τα γραπτά του για να βοηθήσει τους Έλληνες να συνειδητοποιήσουν την ταυτότητά τους και τα στοιχεία που τους ενώνουν και να συμβάλει στο να γίνει η Ελλάδα χώρα με ευρωπαϊκό προσανατολισμό. \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b151426.jpg","isbn":"978-960-250-424-6","isbn13":"978-960-250-424-6","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":1029,"name":"Νεοελληνική Προσωπογραφία","books_count":17,"tsearch_vector":"'neoellhnikh' 'neoellhniki' 'neoellinikh' 'prosopografia' 'prosvpografia' 'proswpografia'","created_at":"2017-04-13T00:58:09.944+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:58:09.944+03:00"},"pages":835,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"40.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Paul Calligas (1814-1896) et la fondation de l'État grec","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":151426,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-paulos-kalligas-18141896-kai-h-idrysh-tou-ellhnikou-kratous.json"},{"id":148523,"title":"Η κάθοδός μου στον Άδη","subtitle":"Ημερολογιακή καταγραφή 22 Ιουνίου - 2 Ιουλίου 2002","description":"Τα ξημερώματα της 27ης Οκτωβρίου 2009 έφυγε από τη ζωή, έσβησε, έκλεισε τα μάτια της για πάντα η Έλλη Παππά. Οι ευφημισμοί του αναπότρεπτου θανάτου είναι πολλοί στη γλώσσα μας, όπως σε όλες, υποθέτω, τις γλώσσες· όλοι όμως θα ήταν ξένοι προς τη συνείδηση, το ήθος και τη βιοτροπία της αξιοθαύμαστης αυτής γυναίκας. Η ίδια θα προτιμούσε σε κάθε περίπτωση την αφτιασίδωτη κυριολεξία, όπως με ασυμβίβαστη σαφήνεια μαρτυρεί και το ανά χείρας κείμενο: η αφήγηση ενός ονείρου και της ερμηνείας του, ή αλλιώς μια ιδιότυπη μελέτη θανάτου υπό μορφή ημερολογίου.\u003cbr\u003eΗ καταγραφή, ανέκδοτη ως τώρα, προέρχεται άπο το Αρχείο της Έλλης Παππά, το οποίο, μετά από δωρεά της συγγραφέως το 2002, απόκειται πλέον στο ΕΛΙΑ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕντυπωσιάζει πράγματι η παρρησία με την οποία η Έλλη Παππά τοποθετεί μπροστά στα μάτια της και μελετά το μελανό όνειρο της \"καθόδου της στον Άδη\". Μελέτη θανάτου αλλά και δοκιμασία του ορθού λόγου που αναμετριέται με τις παραμορφωτικές δυνάμεις της δεισιδαιμονίας και της άγνοιας, απέναντι στις οποίες η Έλλη Παππά στάθηκε πάντα εγρήγορη και ετοιμοπόλεμη. Παρρησία, λοιπόν, αλλά και μέθοδος και στωική αταραξία και συλλογιστική ακρίβεια. Από τη δοκιμασία αυτή δεν εξοβελίζεται το συναίσθημα, κάθε άλλο· εικόνες και περιστατικά της ζωής που έμμεσα αποχαιρετάει πυκνώνουν στο βάθος του λόγου της, \"βαθύτερα απ' το δάκρυ\". [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔ. Κ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b151451.jpg","isbn":"978-960-250-429-1","isbn13":"978-960-250-429-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":21,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":151451,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-kathodos-mou-ston-adh.json"},{"id":148501,"title":"Ο Παύλος Καλλιγάς (1814-1896) και η ίδρυση του ελληνικού κράτους","subtitle":null,"description":"Ποιος ήταν ο Παύλος Καλλιγάς; Δικηγόρος και καθηγητής του Δικαίου, πολιτικός και οικονομολόγος, διοικητής Τράπεζας και συγγραφέας, που έγραψε έργα νομικά, ιστορικά, οικονομικά, αλλά και ένα μυθιστόρημα, τον Θάνο Βλέκα, ο άνθρωπος αυτός έχει συνδεθεί με την ελληνική ιστορία, όχι μόνο εξαιτίας των δραστηριοτήτων και των υψηλών καθηκόντων του αλλά και με το συγγραφικό του έργο, που κατά κάποιον τρόπο εμπνέεται από την επικαιρότητα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΙχνηλατώντας επομένως τον βίο και το έργο αυτής της πολυσχιδούς φυσιογνωμίας, η Μαρί-Πώλ Μασσόν-Βενκούρ διατρέχει παράλληλα μια σημαντική φάση της ιστορίας της Ελλάδας. Ο ελληνικός 19ος αιώνας ανέτειλε δύσκολος και οδυνηρός, αλλά γεμάτος υποσχέσεις. Για την Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα έχει σημάνει το τέλος της οθωμανικής κυριαρχίας, το πρόβλημα όμως των Ελλήνων που βρίσκονται εκτός των συνόρων του νέου ελληνικού κράτους παραμένει ζωτικό και άλυτο. Η Ελλάδα πρέπει να αποκτήσει τώρα τα θεμέλια του πολιτικού της συστήματος, τη νομοθετική κατοχύρωση του κράτους της, την κοινωνική συνοχή της, την οικονομική της ανάπτυξη. Ο ελληνικός λαός ξαναγεννιέται, και ανακύπτει τούτη τη στιγμή, επείγουσα και επιβεβλημένη, η ανάγκη να ακούσει την αφήγηση της ιστορίας του: γνωρίζοντας από πού έρχεται, θα μάθει προς τα πού κατευθύνεται. Ο Παύλος Καλλιγάς (1814-1896) διασχίζει τον αιώνα της ανάστασης του ελληνικού έθνους απ' άκρη σ' άκρη. Γεννημένος τη χρονιά της ίδρυσης της Φιλικής Εταιρείας, η οποία έμελλε να ενορχηστρώσει την εξέγερση κατά των Οθωμανών, μάρτυρας της εποχής του με έντονη πολιτική και πνευματική δράση στα κρίσιμα χρόνια λίγο πριν ολοκληρωθεί το μεγάλο έργο της Διώρυγας της Κορίνθου, συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική ανάπτυξη και τον εξευρωπαϊσμό της Ελλάδας διαδραματίζοντας κεντρικό ρόλο στην ίδρυση του νεοπαγούς κράτους: Σύνταγμα, Αστικός Κώδικας, Άρειος Πάγος, Εθνική Τράπεζα, Πανεπιστήμιο, ό,τι έμελλε να αποτελέσει το κρηπίδωμα της ελληνικής κοινωνίας έφερε τη σφραγίδα του Παύλου Καλλιγά. Άνδρας στοχαστικός, με καταγωγή από την ελληνική διασπορά της Τεργέστης και της Σμύρνης, με γαλλική παιδεία αποκτημένη σε καλβινιστικό περιβάλλον, διαμορφωμένος στα γερμανικά πανεπιστήμια, ο Π. Καλλιγάς συμμετέχει ευρύτατα, χάρη στο πλούσιο συγγραφικό του έργο και την εμπνευσμένη πολιτική του στράτευση, στη διάδοση των ιδεών του φιλελευθερισμού στην Ελλάδα. Από τη στιγμή που φτάνει στην Ελλάδα, το 1837, όλες οι προσπάθειές του θα τείνουν προς έναν και μοναδικό σκοπό: να μελετήσει την ιδιοπροσωπία του ελληνισμού, να αγωνιστεί με τα γραπτά του για να βοηθήσει τους Έλληνες να συνειδητοποιήσουν την ταυτότητά τους και τα στοιχεία που τους ενώνουν και να συμβάλει στο να γίνει η Ελλάδα χώρα με ευρωπαϊκό προσανατολισμό. \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b151429.jpg","isbn":"978-960-250-425-3","isbn13":"978-960-250-425-3","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":1029,"name":"Νεοελληνική Προσωπογραφία","books_count":17,"tsearch_vector":"'neoellhnikh' 'neoellhniki' 'neoellinikh' 'prosopografia' 'prosvpografia' 'proswpografia'","created_at":"2017-04-13T00:58:09.944+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:58:09.944+03:00"},"pages":835,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"50.0","price_updated_at":"2010-02-12","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Paul Calligas (1814-1896) et la fondation de l'État grec","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":151429,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-paulos-kalligas-18141896-kai-h-idrysh-tou-ellhnikou-kratous-30788d9b-8cb4-41c0-872a-1a4b56e5f419.json"},{"id":165446,"title":"Η κυπριακή διένεξη","subtitle":"1946-1959","description":"Το Ίδρυμα Κάρνεγκι για τη Διεθνή Ειρήνη δημιούργησε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Ευρωπαϊκό του Κέντρο με σκοπό τη μελέτη συγκεκριμένων τοπικών και περιφερειακών συγκρούσεων στην Ευρώπη. Στη σειρά αυτών των μελετών εντάχθηκε και μια έρευνα για τη διένεξη στην Κύπρο και τις πολλαπλές όψεις και εκδηλώσεις της στα χρόνια 1946-1959. Πρόκειται για την πρώτη κυπριακή διένεξη, η οποία έφερε αντιμέτωπη τη Μεγάλη Βρετανία με τους Ελληνοκυπρίους, που ζητούσαν την ένωση της νήσου με την Ελλάδα, από την έναρξη του αντιαποικιοκρατικού κινήματος με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου το 1959, με τις οποίες είχε θεωρηθεί ότι επήλθε η λύση του Κυπριακού. Το έργο ανατέθηκε στον Γάλλο επιστήμονα Φρανσουά Κρουζέ, απολύτως αρμόδιο και επιπλέον \"ουδέτερο\", δηλαδή υπήκοο κράτους μη εμπλεκόμενου άμεσα στη διένεξη. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Κρουζέ δεν ενδιαφέρεται να γράψει μια μελέτη για το Κυπριακό ως αποκλειστικά διεθνοπολιτικό πρόβλημα όπου συμπλέκονται και συγκρούονται οι πολιτικές της ισχύος διαφόρων δυνάμεων, μεγάλων και ελασσόνων. Επιχειρεί κάτι ριζικά διαφορετικό. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπιδιώκει να θεμελιώσει την ανάλυση του Κυπριακού στην κοινωνική και ιστορική πραγματικότητα της Μεγαλονήσου και να εξετάσει το μεταπολεμικό πολιτικό πρόβλημα σε συνάρτηση με τη συνολική αποτίμηση αφενός της βρετανικής διοίκησης και των χειρισμών της και αφετέρου του εθνοτικού πλουραλισμού που χαρακτηρίζει την κοινωνία της νήσου και περιπλέκει τη λύση. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπιχειρεί επίσης να εντοπίσει τις \"ρίζες της διαμάχης\", προτάσσοντας αυτή την ανάλυση στη λεπτομερή ιστορική ανασκόπησή του. Ενσωματώνει στο έργο του ένα τεράστιο τεκμηριωτικό υλικό, αντλημένο από έντυπες πηγές που έγιναν προσιτές μόνο τα τελευταία χρόνια, από τον τύπο (βρετανικό, ελληνικό, ελληνοκυπριακό και τουρκικό) και από συνεντεύξεις (στις οποίες ο συγγραφέας αποδίδει κεφαλαιώδη σημασία). Το τιτάνιο έργο να καθοδηγήσει την πολυεθνική ομάδα που βοήθησε στην έρευνα, να δαμάσει το πλούσιο αλλά ανομοιογενές και άνισο υλικό του και να συνθέσει εντέλει την επιβλητική μελέτη του, προσπαθώντας να κατανοήσει τις θέσεις όλων των μερών, ο συγγραφέας το έφερε επάξια εις πέρας. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο μεταφραστής του βιβλίου Αριστοτέλης Φρυδάς (πρέσβης ε.τ., 1922-2010) είχε υπηρετήσει στην Κύπρο ως νεαρός πρόξενος της Ελλάδας τα χρόνια του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα. \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b168494.jpg","isbn":"978-960-250-462-8","isbn13":"978-960-250-462-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":630,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"55.0","price_updated_at":"2011-07-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Le conflit de Chypre: 1946-1959","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":168494,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-kypriakh-dieneksh.json"},{"id":165467,"title":"Η κυπριακή διένεξη","subtitle":"1946-1959","description":"Το Ίδρυμα Κάρνεγκι για τη Διεθνή Ειρήνη δημιούργησε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Ευρωπαϊκό του Κέντρο με σκοπό τη μελέτη συγκεκριμένων τοπικών και περιφερειακών συγκρούσεων στην Ευρώπη. Στη σειρά αυτών των μελετών εντάχθηκε και μια έρευνα για τη διένεξη στην Κύπρο και τις πολλαπλές όψεις και εκδηλώσεις της στα χρόνια 1946-1959. Πρόκειται για την πρώτη κυπριακή διένεξη, η οποία έφερε αντιμέτωπη τη Μεγάλη Βρετανία με τους Ελληνοκυπρίους, που ζητούσαν την ένωση της νήσου με την Ελλάδα, από την έναρξη του αντιαποικιοκρατικού κινήματος με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου το 1959, με τις οποίες είχε θεωρηθεί ότι επήλθε η λύση του Κυπριακού. Το έργο ανατέθηκε στον Γάλλο επιστήμονα Φρανσουά Κρουζέ, απολύτως αρμόδιο και επιπλέον \"ουδέτερο\", δηλαδή υπήκοο κράτους μη εμπλεκόμενου άμεσα στη διένεξη. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Κρουζέ δεν ενδιαφέρεται να γράψει μια μελέτη για το Κυπριακό ως αποκλειστικά διεθνοπολιτικό πρόβλημα όπου συμπλέκονται και συγκρούονται οι πολιτικές της ισχύος διαφόρων δυνάμεων, μεγάλων και ελασσόνων. Επιχειρεί κάτι ριζικά διαφορετικό. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπιδιώκει να θεμελιώσει την ανάλυση του Κυπριακού στην κοινωνική και ιστορική πραγματικότητα της Μεγαλονήσου και να εξετάσει το μεταπολεμικό πολιτικό πρόβλημα σε συνάρτηση με τη συνολική αποτίμηση αφενός της βρετανικής διοίκησης και των χειρισμών της και αφετέρου του εθνοτικού πλουραλισμού που χαρακτηρίζει την κοινωνία της νήσου και περιπλέκει τη λύση. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπιχειρεί επίσης να εντοπίσει τις \"ρίζες της διαμάχης\", προτάσσοντας αυτή την ανάλυση στη λεπτομερή ιστορική ανασκόπησή του. Ενσωματώνει στο έργο του ένα τεράστιο τεκμηριωτικό υλικό, αντλημένο από έντυπες πηγές που έγιναν προσιτές μόνο τα τελευταία χρόνια, από τον τύπο (βρετανικό, ελληνικό, ελληνοκυπριακό και τουρκικό) και από συνεντεύξεις (στις οποίες ο συγγραφέας αποδίδει κεφαλαιώδη σημασία). Το τιτάνιο έργο να καθοδηγήσει την πολυεθνική ομάδα που βοήθησε στην έρευνα, να δαμάσει το πλούσιο αλλά ανομοιογενές και άνισο υλικό του και να συνθέσει εντέλει την επιβλητική μελέτη του, προσπαθώντας να κατανοήσει τις θέσεις όλων των μερών, ο συγγραφέας το έφερε επάξια εις πέρας. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο μεταφραστής του βιβλίου Αριστοτέλης Φρυδάς (πρέσβης ε.τ., 1922-2010) είχε υπηρετήσει στην Κύπρο ως νεαρός πρόξενος της Ελλάδας τα χρόνια του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα. \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b168515.jpg","isbn":"978-960-250-459-8","isbn13":"978-960-250-459-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":630,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"70.0","price_updated_at":"2011-07-08","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Le conflit de Chypre: 1946-1959","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":168515,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-kypriakh-dieneksh-14bf5133-0485-40a5-8b93-f0bcaa81b644.json"},{"id":165469,"title":"Η κυπριακή διένεξη","subtitle":"1946-1959","description":"Το Ίδρυμα Κάρνεγκι για τη Διεθνή Ειρήνη δημιούργησε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Ευρωπαϊκό του Κέντρο με σκοπό τη μελέτη συγκεκριμένων τοπικών και περιφερειακών συγκρούσεων στην Ευρώπη. Στη σειρά αυτών των μελετών εντάχθηκε και μια έρευνα για τη διένεξη στην Κύπρο και τις πολλαπλές όψεις και εκδηλώσεις της στα χρόνια 1946-1959. Πρόκειται για την πρώτη κυπριακή διένεξη, η οποία έφερε αντιμέτωπη τη Μεγάλη Βρετανία με τους Ελληνοκυπρίους, που ζητούσαν την ένωση της νήσου με την Ελλάδα, από την έναρξη του αντιαποικιοκρατικού κινήματος με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου το 1959, με τις οποίες είχε θεωρηθεί ότι επήλθε η λύση του Κυπριακού. Το έργο ανατέθηκε στον Γάλλο επιστήμονα Φρανσουά Κρουζέ, απολύτως αρμόδιο και επιπλέον \"ουδέτερο\", δηλαδή υπήκοο κράτους μη εμπλεκόμενου άμεσα στη διένεξη. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Κρουζέ δεν ενδιαφέρεται να γράψει μια μελέτη για το Κυπριακό ως αποκλειστικά διεθνοπολιτικό πρόβλημα όπου συμπλέκονται και συγκρούονται οι πολιτικές της ισχύος διαφόρων δυνάμεων, μεγάλων και ελασσόνων. Επιχειρεί κάτι ριζικά διαφορετικό. Επιδιώκει να θεμελιώσει την ανάλυση του Κυπριακού στην κοινωνική και ιστορική πραγματικότητα της Μεγαλονήσου και να εξετάσει το μεταπολεμικό πολιτικό πρόβλημα σε συνάρτηση με τη συνολική αποτίμηση αφενός της βρετανικής διοίκησης και των χειρισμών της και αφετέρου του εθνοτικού πλουραλισμού που χαρακτηρίζει την κοινωνία της νήσου και περιπλέκει τη λύση. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπιχειρεί επίσης να εντοπίσει τις \"ρίζες της διαμάχης\", προτάσσοντας αυτή την ανάλυση στη λεπτομερή ιστορική ανασκόπησή του. Ενσωματώνει στο έργο του ένα τεράστιο τεκμηριωτικό υλικό, αντλημένο από έντυπες πηγές που έγιναν προσιτές μόνο τα τελευταία χρόνια, από τον Τύπο (βρετανικό, ελληνικό, ελληνοκυπριακό και τουρκικό) και από συνεντεύξεις (στις οποίες ο συγγραφέας αποδίδει κεφαλαιώδη σημασία). \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο τιτάνιο έργο να καθοδηγήσει την πολυεθνική ομάδα που βοήθησε στην έρευνα, να δαμάσει το πλούσιο αλλά ανομοιογενές και άνισο υλικό του και να συνθέσει εντέλει την επιβλητική μελέτη του, προσπαθώντας να κατανοήσει τις θέσεις όλων των μερών, ο συγγραφέας το έφερε επάξια εις πέρας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑξίζει να σημειωθεί ότι ο μεταφραστής του βιβλίου Αριστοτέλης Φρυδάς (πρέσβης ε.τ., 1922-2010) είχε υπηρετήσει στην Κύπρο ως νεαρός πρόξενος της Ελλάδας τα χρόνια του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα. \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b168517.jpg","isbn":"978-960-250-463-5","isbn13":"978-960-250-463-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":558,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"55.0","price_updated_at":"2011-07-08","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Le conflit de Chypre: 1946-1959","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":168517,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-kypriakh-dieneksh-6e67809d-89fe-478d-8fa9-06cc017d68b3.json"},{"id":166565,"title":"Homo Necans","subtitle":"Ανθρωπολογική προσέγγιση στη θυσιαστήρια τελετουργία και τους μύθους της αρχαίας Ελλάδας","description":"Το διάσημο αυτό έργο του Βάλτερ Μπούρκερτ, ρηξικέλευθο για την εποχή που πρωτοδημοσιεύτηκε στα γερμανικά (1972), έθεσε σε νέες βάσεις τη μελέτη της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, δεδομένου ότι προσεγγίζει τους μύθους και τη θυσιαστήρια τελετουργία της αρχαίας Ελλάδας με το πρίσμα της συγκριτικής Ανθρωπολογίας. Και ακριβώς στην Ανθρωπολογία παραπέμπει ο λατινικός τίτλος \"Homo necans\" (Ο άνθρωπος που θανατώνει) και στους ανθρωπολογικούς όρους του τύπου Homo sapiens, Homo habilis και άλλους ανάλογους, οι οποίοι προσδιορίζουν τις φάσεις της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους. Άποψη του συγγραφέα είναι ότι πάμπολλες θρησκευτικές εορτές και ιεροπραξίες της αρχαιότητας αποτελούν μετεξέλιξη της θυσιαστήριας τελετουργίας (καθώς και του μακρινού προγόνου της, του κυνηγιού) και των συναφών τελετών εξαγνισμού ή εξιλέωσης. Ίσως αυτή να είναι μια εξήγηση της πρωτεύουσας θέσης που κατέχει η τελετουργική σφαγή ζώων στις αρχαίες θρησκείες. Με βάση αυτό το γενικό σχήμα, ο Μπούρκερτ ερμηνεύει, με θαυμαστή ευφυΐα και ευρυμάθεια, πλήθος αρχαίες τελετές που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν άσχετες μεταξύ τους. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο βιβλίο αξιοποιεί πορίσματα από πολλές επιστημονικές περιοχές (Φιλολογία, Επιγραφική, Αρχαιολογία, Θρησκειολογία, Ανθρωπολογία, Ψυχολογία, Βιολογία), υιοθετώντας πάντοτε μια ριζικά ιστορική προσέγγιση, προσηλωμένη στα γεγονότα. Το \"Homo necans\" προτείνει να ερμηνεύσουμε τους πανάρχαιους τελετουργικούς φόνους, τις αιματηρές θυσίες, τον σφαγιασμό ζώων σε εορταστικές περιστάσεις ως σκηνοθετημένες εκδηλώσεις ελεγχόμενης επιθετικότητας. Γι' αυτό άλλωστε οι τελετουργίες αυτές έχουν τη δυνατότητα να εδραιώνουν την αλληλεγγύη της ομάδας επιστρατεύοντας τη φρίκη την οποία εμπνέει το ιερό. Επομένως, τη θρησκευτική συμπεριφορά, ακριβώς επειδή περιέχει τις φαινομενικά αποκρουστικές διαστάσεις της θυσίας και της αιματοχυσίας, πρέπει να την αντιληφθούμε ως είδος συνεκτικού ιστού για τη θεμελίωση στέρεης και σοβαρής κοινότητας. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b169627.jpg","isbn":"978-960-250-457-4","isbn13":"978-960-250-457-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":596,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"32.0","price_updated_at":"2011-07-29","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Homo Necans: The Anthropology of Ancient Greek Sacrificial Ritual and Myth","publisher_id":148,"extra":null,"biblionet_id":169627,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/homo-necans.json"}]