[{"id":103708,"title":"C. Tsoclis","subtitle":"Συμπερασματικός Οιδίπους","description":"\"Σου λέω λοιπον, πως ο άντρας που από καιρό\u003cbr\u003eγυρεύεις και τον απειλείς με τιμωρίες βαριές,\u003cbr\u003eγια του Λαΐου το φόνο, βρίσκεται εδώ ανάμεσά μας.\u003cbr\u003eΞένος λένε πως είναι μέτοικος,\u003cbr\u003eαλλά στο τέλος θα φανεί αληθινός Θηβαίος...\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Όταν το 1990 πραγματοποίησα το έργο \"Μήδεια\", ονειρεύτηκα ένα μόνιμο χώρο, όπου θα μπορούσαν να παρουσιάζονται εναλλάξ, επτά ή οκτώ ανάλογα έργα μου, με πρόσχημα τις αρχαίες τραγωδίες. Έτσι, ως φόρο τιμής στους υποθετικούς μας προγόνους, που τόσο θαύμασα στα νεανικά μου χρόνια, αλλά και τόσο αρνήθηκα αργότερα, θέλοντας να απελευθερωθώ και να περπατήσω χωρίς δεκανίκια, εμπνεόμενος από άλλες μικρές, καθημερινές αλλά εξίσου διαχρονικές τραγωδίες ή θαύματα. Ο \"Οιδίπους\" είναι λοιπόν το δεύτερο έργο αυτού του ανέφικτου τώρα πια ονείρου και πιθανώς το τελευταίο. [...]\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το σημείωμα του Κώστα Τσόκλη)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Τι μπορεί να γράψει κανείς ακόμη για τον Κώστα Τσόκλη; Έχουν ήδη γραφτεί πολλά. Τι να γραφτεί ακόμη για έναν άνθρωπο που όσο μεγαλώνει, τόσο πιο απρόβλεπτος, πιο ελεύθερος, πιο νέος, πιο φευγάτος γίνεται; Ίσως ήρθε η στιγμή να τον παρακολουθήσουμε να δημιουργεί χωρίς να μιλάμε, ούτε να γράφουμε. Μόνο ας κοιτάμε. [...]\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το σημείωμα της Κατερίνας Κοσκινά)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b106253.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":42,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2011-01-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":353,"extra":null,"biblionet_id":106253,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/c-tsoclis-bbafde1c-fa86-4ab8-8f9b-8f9883474e23.json"},{"id":103920,"title":"Γιάννης Μίχας. Αρμονικές χαράξεις","subtitle":null,"description":"Πρόκειται για την πρώτη αναδρομική έκθεση του Γιάννη Μίχα με τίτλο \"Αρμονικές χαράξεις\" που εγκαινιάστηκε και θα παραμείνει ανοιχτή μέχρι και τις 28 Φεβρουαρίου στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων, με την επιμέλεια της Νέλης Κυριαζή. Πρόκειται για 65 έργα του καλλιτέχνη από την τριαντάχρονη πορεία, μελέτη και έρευνα του, στον τομέα της γεωμετρικής αφαίρεσης. \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b106465.jpg","isbn":"960-7401-26-3","isbn13":"978-960-7401-26-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":93,"publication_year":2001,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2006-04-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":298,"extra":null,"biblionet_id":106465,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/giannhs-mixas-armonikes-xarakseis.json"},{"id":116029,"title":"Συνέργεια","subtitle":"Ένα εικαστικό project στο μουσικό έργο του συνθέτη Ανέστη Λογοθέτη (1921-1994)","description":"Αγαπητέ επισκέπτη,\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑν αυτό που ζητάς από ένα έργο είναι η μοναδικότητα, αν πιστεύεις ότι ο καλλιτέχνης είναι κάποιος που δημιουργεί αγνοώντας ή διαγράφοντας την ιστορία του επαγγέλματός του, αν δεν σε ενδιαφέρουν οι πηγές, αλλά μόνο το τελικό αποτέλεσμα, αν δεν ψάχνεις εκείνο που ενώνει τα διαφορετικά είδη τέχνης, μια ζωγραφιά με ένα μουσικό κομμάτι, αλλά τι τα χωρίζει, τότε η έκθεση αυτή μπορεί να σου φανεί ακόμη και χωρίς αιτία.\u003cbr\u003eΟι φοιτητές του τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης αποδέχτηκαν την πρόσκληση να επικοινωνήσουν συνδιαλεγόμενοι με τη μουσική του Ανέστη Λογοθέτη. Ένα έργο πρωτοποριακό κατά τις δεκαετίες '60-'80, που ανοίχτηκε στο χώρο και την εικόνα. Το εγχείρημά τους έχει ακαδημαϊκό χαρακτήρα, πρώτον γιατί ξεκίνησε και πραγματοποιήθηκε σε πανεπιστημιακό περιβάλλον με πυρήνα του το εκπαιδευτικό και ερευνητικό στοιχείο, και δεύτερον γιατί ενυπάρχει και σ' αυτό ο λόγος, η ιστορική διάσταση. Οι νέοι εικαστικοί χρησιμοποίησαν μια ξεχωριστή καλλιτεχνική χειρονομία του παρελθόντος, για να υπηρετήσουν αιτήματα του παρόντος. Με βάση την εξέταση, τη σύγκριση, τη διάκριση, τη σύνθεση, θέλησαν ο καθένας με τον τρόπο του να διατυπώσουν μια σύγχρονη πρόταση.\u003cbr\u003eΣτην προσπάθειά τους αυτή, λειτούργησε ο παράγοντας της συνέχειας, χωρίς ωστόσο να υπερβαίνει το μέτρο. Η ασυνέχεια είναι παρούσα και αυτή που συγκρότησε ως ένα βαθμό το ύφος ων έργων τους. Κάπως έτσι πορεύεται η τέχνη, με συνέχειες και ασυνέχειες, έτσι λειτούργησε και ο Ανέστης Λογοθέτης και το Fluxus, το κίνημα στο οποίο εντάσσεται. Οι θιασώτες του, υιοθετώντας αιτήματα και λύσεις του μοντερνισμού, προχώρησαν μεταπολεμικά σε μια αναδημιουργική ιεράρχηση, υπολογίζοντας σοβαρά την pop κουλτούρα και τη δυναμική των ιδιαίτερων χώρων της εικόνας και των ήχων. Σ' όλα αυτά θα πρέπει να υπάρχει κάτι πιο βαθύ πέρα από ένα ράθυμο προβληματισμό, κάτι πιο ουσιαστικό και βασανιστικό, όπως συμβαίνει κάθε φορά που το θέμα έρχεται γύρω από σχέσεις, καταβολές και καταγωγές. Ίσως γιατί έτσι πιστεύουμε ότι πλησιάζουμε περισσότερο το μυστήριο φαινόμενο της τέχνης.\u003cbr\u003eΑνάμεσα στους στόχους του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, προτεραιότητα έχει η επικοινωνία με τους νέους δημιουργούς και τη νεολαία της πόλης. Γι' αυτό και σκύψαμε με ενθουσιασμό πάνω στο συγκεκριμένο project και προσπαθήσαμε να το υποστηρίξουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, και με την αμέριστη συμπαράσταση του Δ.Σ. του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και ιδιαιτέρως του Προέδρου του, κ. Γεωργίου Τσάρα. Έτσι, ως κεντρικό σημείο της έκθεσης επιμεληθήκαμε ένα αφιέρωμα στον Ανέστη Λογοθέτη, με την ελπίδα μελλοντικά να οργανωθεί μια μεγάλη παρουσίαση της δημιουργίας του σε συνδυασμό ίσως με τη δουλειά του αδελφού του, Στάθη Λογοθέτη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚαθ. Ηλίας Μυκονιάτης \u003cbr\u003eΔιευθυντής του Κέντρου \u003cbr\u003eΣύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b118620.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":62,"publication_year":2006,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"5.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1277,"extra":null,"biblionet_id":118620,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/synergeia.json"},{"id":116037,"title":"Αντωνάκος: Έργα για δημόσιους χώρους 1973 - 2000","subtitle":"Μάιος - Αύγουστος 2000","description":"Είναι γνωστό ότι οι Έλληνες καλλιτέχνης της Αμερικής έχουν διαπρέψει σε πολλούς τομείς και το έργο τους έχει συναντήσει την επιβεβαίωση και βράβευση από την κριτική, τα μουσεία και το κοινό. Ορισμένοι μάλιστα έχουν χαρακτηριστεί ως πρωτοπόροι και το έργο τους συμπεριλαμβάνεται σε όλα τα βιβλία της ιστορίας της τέχνης σε παγκόσμιο επίπεδο. Μέσα σ' αυτή την κατηγορία Ελλήνων καλλιτεχνών εντάσσεται και ο Stephen Antonakos (Στυλιανός Αντωνάκος).\u003cbr\u003eΟ Αντωνάκος μπορεί να ενταχθεί στο χώρο της γλυπτικής, αφού το πρόβλημα που τον απασχολεί είναι ο χώρος, στον οποίο \"παρεμβαίνει\" για να ολοκληρώσει τις σχέσεις του έργου τέχνης με τις διαστάσεις αρχιτεκτονικής και με τις \"αντιδράσεις\" του θεατή. Ανήκει στους πρωτοπόρους καλλιτέχνες σε ότι αφορά τη χρήση του βιομηχανικού φωτός - του νέον- που ως εκφραστικό μέσο προσέδωσε στις κατασκευές του \"πολυχρωμία και κίνηση\" εντείνοντας στο έπακρον τις αισθήσεις του θεατή\". Ένας από τους λόγους που χρησιμοποιεί το υλικό αυτό στη δουλειά του είναι οι εξαιρετικά εντυπωσιακές εκφραστικές δυνατότητες που προσφέρει, με τις απρόβλεπτες δηλαδή σχέσεις του χρώματος του νέον με την \"ύλη\", ένα δυνατό πράγματι χρώμα από φως που υπερισχύει στο χώρο και που χάρη στο σχήμα του σωλήνα απ' όπου διοχετεύεται αποκτά και πλαστική διάσταση, φαινομενικά μη ελεγχόμενη. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜιλτιάδης Παπανικολάου","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b118628.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":85,"publication_year":2000,"publication_place":"2000","price":"8.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1277,"extra":null,"biblionet_id":118628,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/antwnakos-erga-gia-dhmosious-xwrous-1973-2000.json"},{"id":117115,"title":"Κουνέλλης","subtitle":null,"description":"\"Εγκώμιο απαισιοδοξίας\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΘα πω δυο λόγια για τη δουλειά, χωρίς ιδεολογικές απαιτήσεις. Ήθελα να κάνω το εγκώμιο του πεσιμισμού, της απαισιοδοξίας, γιατί όλοι οι άλλοι που είναι νεότεροι από εμένα, που ζούνε σήμερα σε αρμονία μ' αυτόν τον κόσμο, χαίρονται με την αισιοδοξία της στιγμής. Εγώ, για τον λόγο αυτό σκέφτομαι μάλλον πως έχω μια άλλη πολιτική ιδέα για την πολιτική. Πιο ποιητική ίσως. Μια ιδέα που βγαίνει όμως μέσα από χασίματα, μέσα από αυτό που έχασα. Που βγαίνει από τις υποθέσεις μιας απώλειας. Και η δουλειά μου γεννιέται απ' αυτή την απώλεια. Αλλά, ακόμα, βγαίνει κι από τους ανθρώπους εκείνους που εγώ αγάπησα, από τον Μπέκετ, από τον Μουνχ, από όλους αυτούς σαν τον Μουνχ, που είναι ό,τι καλύτερο. Νομίζω ότι με την \"Κραυγή\" ο Μουνχ έχει μια απαισιοδοξία, αλλά κι η \"Γκερνίκα\" του Πικάσο γεννιέται από μιαν ιδέα μη αισιόδοξη. Μα ακόμα περισσότερο υπάρχει στα έργα, τα μεταπολεμικά έργα, στα έργα όλων αυτών που αγάπησα, όπως του Πόλοκ· η ιδέα του έργου, η φιγούρα του καλλιτέχνη, ποιος είναι ο καλλιτέχνης, τι θα πει καλλιτέχνης στη Δύση, εμείς οι Ευρωπαίοι πώς είμαστε καλλιτέχνες... [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ Αμερική είναι μια χώρα κεντρική οπωσδήποτε. Είναι μια χώρα που δίνει το διαπασών σ' εμάς τους δυτικούς, κι είναι υπεύθυνη για το \"χαμήλωμα\" του επιπέδου και την ισοπέδωση των αξιών. Έτσι λοιπόν, μ' αυτή την έκθεση θέλω να υπενθυμίσω ακόμα μια φορά πως η δουλειά μου είναι δουλειά ενός χαμένου και όχι ενός νικητή. Αύριο, όμως, θέλω αυτή η δουλειά να ξαναφέρει πίσω το πάθος και να το αντιτάξει μπροστά στα στερεότυπα και την τυποποίηση του εννοιολογικού, γιατί έτσι ο καλλιτέχνης θα βρει το βάρος και την εξουσία του. Ευχαριστώ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓιάννης Κουνέλλης, Θέατρο Άττις, 16.12.2005","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b119707.jpg","isbn":"960-6689-04-2","isbn13":"978-960-6689-04-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":83,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2007-04-16","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":363,"extra":null,"biblionet_id":119707,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/kounellhs.json"},{"id":121383,"title":"This is My b.World","subtitle":null,"description":"[...] Είναι ίσως πιο ακριβές ότι η πόλη γίνεται ο ξενιστής της δράσης των graffiti writers όπως ο b.\u003cbr\u003eΤα b. logos \"τσιμπολογούν\" την αδράνεια, τα νεκρά κύτταρά της, όπως εκείνα τα μικρά, εν πρώτοις αόρατα, ψαράκια στον όγκο των θαλασσινών θηλαστικών. Συμβάλλουν, δέσμια μιας ισορροπίας αλλόκοτης, στην εξυγίανση του οργανισμού στον οποίο προσκολλώνται. \u003cbr\u003eΟ δημιουργός τους, κατά κόσμον αρχιτέκτων, κατασκευάζει όπως φαίνεται στους δρόμους και τις κόχες της πόλης ένα τυχαίο κιτρινόμαυρο storyboard και έτσι συμμετέχει, μαζί με άλλους σύγχρονους καλλιτέχνες, σε μια διαδικασία εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την \"ανθρώπινη καταστροφή\" ή το ανθρώπινο είδος. Δεν ανήκουν σε μια γενιά και δεν διακρίνονται ως μια σχολή. Τα έργα τους όμως δημιουργούν έναν σημαντικού μεγέθους αστερισμό από microcorporations.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝάντια Αργυροπούλου\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[...] Ο b. μοιάζει να διεκδικεί χαλαρά το διαφεύγον νόημα της μητροπολιτικής υλικότητας, την αίσθηση της φυσικής επαφής με την πόλη και τις μυστηριώδεις περιοχές της. Διευκρινίζω ότι χάνομαι στην πόλη σήμερα σημαίνει κατασκοπεύω. Βλέπω, δηλαδή, την πόλη στις αθέατες πλευρές της, εκεί που δεν με περιμένουν. Προσέξτε πως το διατύπωσε ο Walter Benjamin στην τρίτη, κιόλας, δεκαετία του 20ου αιώνα: \"Το να μη ξέρεις να προσανατολιστείς σε μια πόλη δε σημαίνει πολλά πράγματα. Το να χαθείς σε μια πόλη, όπως χάνεσαι στο δάσος, είναι κάτι που χρειάζεται εξάσκηση\". Δεν είναι τυχαία ότι γι' αυτή τη νεότερη γενιά των \"ντετέκτιβ του χώρου\" κάθε ερμηνεία γεννιέται περισσότερο από την ανακάλυψη μιας τυχαίας ένδειξης, μιας φιγούρας, μιας πτύχωσης, ενός ίχνους. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓιώργος Τζιρτζιλάκης","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b123986.jpg","isbn":"978-960-6654-49-7","isbn13":"978-960-6654-49-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2007-10-11","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":207,"extra":null,"biblionet_id":123986,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/this-is-my-bworld.json"},{"id":121835,"title":"Suggestions for the Destruction of Athens","subtitle":"A Handbook","description":"As an initial step in curating the 1st Athens Biennial 2007, Destroy Athens, this appropriation of excerpts is intended to form an open narrative. At the same time, it is a conceptual toolbox; a treasure hive; or a book of spells. It is to be read as a series of suggestions that imply different - even contradictory - possibilities at every turn, and that embrace - even reluctantly - the difficulty one might face when attempting to support or further alternatives.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eComposed around the metaphorical, ahistorical, timeless topos of Athens, this jagged rhythm of ideas and ambiences is a guide to nowhere: if there is, in the end, any sense of coherence in this open narrative, it is solely that which the soul finds in the moment of reaction, where certainty I exists only as a lack of projection, where experience is absorbed with a total disregard towards either the conditions that have spawned it or the consequences which it might have. Shamelessly shaped by both attested pasts and proposed futures, this narrative was conceived as a reflection of a nebulous present.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eXYZ\u003cbr\u003eAthens, September 2006\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b124441.jpg","isbn":"960-6654-30-3","isbn13":"978-960-6654-30-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":53,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2007-10-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Προτάσεις για την καταστροφή της Αθήνας: Ένας οδηγός","publisher_id":207,"extra":null,"biblionet_id":124441,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/suggestions-for-the-destruction-of-athens.json"},{"id":122363,"title":"Darling, take Fountain","subtitle":null,"description":"Οι βίλες του Μπέβερλι Χιλς, η διάσημη οδός Μαλχόλαντ και η βιομηχανία πορνό όπως τα είδαν καλλιτέχνες του Λος Αντζελες, οι οποίοι ανήκουν σε διαφορετικές γενιές και δουλεύουν με ποικίλα εικαστικά μέσα. Ανάμεσά τους και μια καλλιτέχνιδα της ποπ-αρτ που έγινε... μοναχή.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤην έκθεση επιμελείται ο Κωνσταντίνος Κακανιάς, που ζει και εργάζεται στην «πόλη των αγγέλων», και περιλαμβάνει πρωτοποριακούς εκπροσώπους της τέχνης της Νότιας Καλιφόρνιας, όπως ο Ed Ruscha, ο οποίος παρουσιάζει πρώιμες φωτογραφίες από στέγες σπιτιών του Λος Αντζελες, και ο David Hockney, με την ιδιαίτερη οπτική του της οδού Μαλχόλαντ. Τα έργα της Sister Corita -καλλιτέχνις που έγινε μοναχή- συνδυάζουν εύστοχα το θρησκευτικό προβληματισμό με ποπ σλόγκαν και συνυπάρχουν στην έκθεση με τις ιδιοσυγκρασιακές αναπαραστάσεις λουλουδιών του Dan McCleary και με τις οξυδερκείς φωτογραφίες της Catherine Opie. Η τελευταία εστιάζει το φακό της σε όψεις σπιτιών του Beverly Hills, ενώ οι φωτογραφίες του Jeff Burton αποδίδουν με καθαρά ποιητική διάθεση το Λος Άντζελες και τη βιομηχανία πορνό. Ο νεο-εννοιακός καλλιτέχνης Sam Durant παρουσιάζει ένα από τα χαρακτηριστικά έργα του με μολύβι και ο γλύπτης George Stoll συμμετέχει στην έκθεση με σχέδια και μία σημαία από οργάντζα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα έργα της Pae White είναι από πραγματικό ιστό αράχνης, τον οποίο η γλύπτρια μεταφέρει από τον χώρο δημιουργίας του, τον προστατεύει ψεκάζοντάς τον με χρώμα και μ' αυτό τον τρόπο τον μετατρέπει σε έργο τέχνης, «την τέχνη της Αράχνης». \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤην έκθεση συμπληρώνουν τα ανάγλυφα σχέδια του Sandeep Mukherjee και το «περιβόητο» «California dreamin» του Keith Boadwee. Συμμετέχουν, τέλος, και εκπρόσωποι της νεότερης γενιάς καλλιτεχνών του Λος Αντζελες, όπως η ζωγράφος Kim Fisher, τα «κακά παιδιά» Eric Wesley και Piero Golia και οι ανερχόμενοι γλύπτες Jennifer Nocon και Justin Beal.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο μόνο αληθινά κοινό χαρακτηριστικό μεταξύ των έργων της έκθεσης είναι η ολοκληρωτική έλλειψη της ανθρώπινης παρουσίας. Η μητρόπολη των είκοσι εκατομμυρίων παρουσιάζεται χωρίς ανθρώπους, άδεια, κενή.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Ελευθεροτυπία, 23/06/2007)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b124971.jpg","isbn":"978-960-88937-3-3","isbn13":"978-960-88937-3-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":90,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2007-11-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2034,"extra":null,"biblionet_id":124971,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/darling-take-fountain.json"},{"id":122447,"title":"Ρεμπέκα Χορν: Δράσεις και φιλμ","subtitle":null,"description":"Η Ρεμπέκα Χορν γεννιέται το 1944 στη Βόννη της Γερμανίας και σπουδάζει στην Hochschule fϋr Bildende Κϋnste του Αμβούργου (1963-70). Μετά από μια σύντομη παραμονή στο Λονδίνο (1971-2), όπου σπουδάζει στο Κολλέγιο Τεχνών Saint Martin με υποτροφία DAAD, εγκαθίσταται στη Νέα Υόρκη για την περίοδο 1972-1981. Στα τέλη της δεκαετίας του '60 δημιουργεί τα πρώτα γλυπτά της. Πρόκειται για ιδιαίτερες κατασκευές, τις οποίες εφαρμόζει στο ανθρώπινο σώμα δημιουργώντας προεκτάσεις. Λίγα χρόνια αργότερα, στις αρχές της δεκαετίας του '70, στρέφει την προσοχή της στις δράσεις (performance), στις οποίες και ενσωματώνει τις κατασκευές αυτές. Πολύ σύντομα αρχίζει να ασχολείται συστηματικά με το φιλμ, μέσο που είχε χρησιμοποιήσει και παλιότερα για να καταγράψει τις δράσεις της. Κατά τη δεκαετία του 1980 επικεντρώνεται σε μεγάλες εγκαταστάσεις και κινητικά γλυπτά. Κυρίαρχο θέμα στα έργα της αποτελεί το ανθρώπινο σώμα. Ωστόσο την απασχολούν και θέματα όπως η φιλοσοφία, η φύση, η τεχνολογία αλλά και τα ανθρώπινα συναισθήματα, τα οποία συχνά πραγματεύεται χρησιμοποιώντας μυθολογικές αλληγορίες. Έχει συμμετάσχει σε σημαντικές διεθνείς εκθέσεις (\"Ντοκουμέντα\" 5,6,7,9), έχει παρουσιάσει έργα της σε μεγάλα διεθνή μουσεία και έχει τιμηθεί με βραβεία και διακρίσεις. Ζει και εργάζεται στο Βερολίνο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ κατάλογος του μικρού αφιερώματος στο έργο της περιλαμβάνει κείμενα για τις ταινίες:\u003cbr\u003e- \"Περφόρμανς Ι\" (\"Performances Ι\"), 1970-1972, μεταγραφή φιλμ 16 χιλ. σε DVD, 19'\u003cbr\u003e- \"Simon-Sigmar\", 1971, μεταγραφή φιλμ 16 χιλ. σε DVD, 3'\u003cbr\u003e- \"Περφόρμανς ΙΙ\" (\"Performances ΙΙ\"), 1973, μεταγραφή φιλμ 16 χιλ. σε DVD, 36'\u003cbr\u003e- \"Βερολίνο [10 Νοεμβρ. 1974 - 28 Ιαν. 1975] - Ασκήσεις σε εννέα μέρη: ονειροπόληση κάτω από το νερό πραγμάτων μακρινών\" (\"Berlin [10 Nov. 1974 - 28 Jan. 1975] - Exercises in Nine Parts: Dreaming Under Water of Things Afar\"), 1974-75, μεταγραφή φιλμ 16 χιλ. σε DVD, 42'\u003cbr\u003e- \"Ο καβαλιέρος\" (\"Der Eintanzer [The Dancing Cavallier]\"), 1978, μεταγραφή φιλμ 16 χιλ. σε DVD, 47'\u003cbr\u003e- \"Λα Φερντινάντα: Σονάτα για μια βίλα των Μεδίκων\" (\"La Ferdinada: Sonate fur eine Medicci Villa/ [La Ferdinada: Sonata for a Medicci Villa]\"), 1981, μεταγραφή φιλμ 35 χιλ. σε DVD, 85'\u003cbr\u003e- \"Η κρεβατοκάματα του Μπάστερ\" (\"Buster's Bedroom\"), 1990, μεταγραφή φιλμ 35 χιλ. σε DVD, 104'.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b125055.jpg","isbn":"978-960-8349-18-6","isbn13":"978-960-8349-18-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":8,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":703,"extra":null,"biblionet_id":125055,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/rempeka-xorn-draseis-kai-film.json"},{"id":126180,"title":"C. Tsoclis","subtitle":"Conclusive Oedipus","description":"...λέγω δέ σοι· τόν άνδρα τούτον, ον πάλαι\u003cbr\u003eζητείς απειλών κανακηρύσσων φόνον\u003cbr\u003eτον Λαΐειον, ούτός έστιν ενθάδε,\u003cbr\u003eξένος λόγω μέτοικος· είτα δ' εγγενής\u003cbr\u003eφανήσεται Θηβαίος...\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b128794.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":42,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2011-01-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":353,"extra":null,"biblionet_id":128794,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/c-tsoclis-3f8dd2ee-4fdc-4658-9566-ceec8acba0c8.json"},{"id":126396,"title":"Χρωμογραφία","subtitle":null,"description":"Η Αγγελική Δεκουλάκου στην πρώτη ατομική της έκθεσης παρουσιάζει μια σειρά 32 έγχρωμων φωτογραφιών, από την ενότητα \"Χρωμογραφία\" η οποία έγινε στη Νότια Αμερική. Κυρίαρχο φωτογραφικό μοτίβο είναι οι ανθρώπινες προσωπογραφίες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[...] Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες εμπλέκουν το χρώμα όχι όμως ως ένα άλλο στοιχείο που θα δώσει ένα συμπληρωματικό στοιχείο στην καταγραφή του μοντέλου. Η Δεκουλάκου διαλύει τις μορφές της όχι μόνο με την κίνηση, αλλά και με τη χρωματική εξάπλωση πέρα από τα περιγραφικά όρια. Αδρανοποιώντας την αφηγηματική πλευρά στις φωτογραφίες της, η καλλιτέχνης, χρησιμοποιεί πλαστικά-ζωγραφικά μέσα όπως το χρώμα, για να μεταδώσει εκείνο που βλέπει. Οι φωτογραφίες της καταλήγουν σε χρωματικές διαστρωματώσεις όπου η μορφή χάνεται μέσα σ' αυτές. Παίζοντας με τη χρωματική διαφάνεια αλλά και τις τονικότητες των χρωμάτων, οι φωτογραφίες της μοιάζουν με χειρονομιακή ζωγραφική. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΧριστίνα Πετρηνού, ιστορικός τέχνης\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129011.jpg","isbn":"978-960-98110-0-2","isbn13":"978-960-98110-0-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":36,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2008-03-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2107,"extra":null,"biblionet_id":129011,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/xrwmografia.json"},{"id":126629,"title":"Public Screen","subtitle":"Biennále: 1","description":"Το Public Screen ξεκίνησε ως παρέμβαση της σύγχρονης τέχνης στο δημόσιο χώρο με τη χρήση ενός συγκεκριμένου εργαλείου: της δημόσιας οθόνης. Η επικοινωνιακή Δύναμη της δημόσιας οθόνης καθίσταται σταδιακά προνομιακό πεδίο επίδειξης πολιτικής και οικονομικής ισχύος, με πρόσφατα παραδείγματα εφαρμογής τις διεθνείς εμπορικές εκθέσεις και τις προεκλογικές συγκεντρώσεις πολιτικών κομμάτων. Μέσω της οθόνης του υπολογιστή οι άνθρωποι επιλύουν καθημερινά\u003cbr\u003eαπλές και εξειδικευμένες ανάγκες τους, από αγορές προϊόντων μέχρι βιβλιογραφική έρευνα και αναζήτηση συντρόφου, ενώ ορισμένοι επιλέγουν να ζήσουν μια 'δεύτερη ζωή' που υλοποιείται φαντασιακά, στον κυβερνοχώρο, να κατασκευάσουν και να προωθήσουν μία εκδοχή του εαυτού τους στην \"μπλογκόσφαιρα\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ ρόλος της δημόσιας οθόνης οδηγεί σε αναθεωρήσεις τους θεωρητικούς της οπτικής επικοινωνίας, της πολιτισμικής κριτικής και άλλων συναφών σπουδών. Σύμφωνα με τους DeLuca και Peeples, n δημόσια οθόνη είναι το υποχρεωτικό σύγχρονο συμπλήρωμα στη θεωρία του Jurgen Habermas για τη Δημόσια Σφαίρα. \"Επειδή το μεγαλύτερο μέρος της επικοινωνίας πραγματοποιείται μέσω της οθόνης, οι εικόνες έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία. Δεν αναπαριστούν την πραγματικότητα -τη δημιουργούν\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο πρόγραμμα PubIic Screen επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της σύγχρονης τέχνης με το δημόσιο - αστικό χώρο και να διερευνήσει της επικοινωνιακές δυνατότητες της δημόσιας οθόνης. Διεισδύει σε χώρους διακίνησης επιβατών, όπως είναι ο Διεθνής Αερολιμένας και το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης επιδιώκοντας να αποσπάσει μια ολιγόλεπτη θέαση έργων τέχνης, βίντεο και φωτογραφιών, που προβάλλονται σε οθόνες. Δημιουργεί διαύλους επικοινωνίας ορισμένων μορφών σύγχρονης τέχνης με διαφορετικές κατηγορίες του 'κοινού' που δεν θα είχε τη δυνατότητα ή δε θα έθετε ως προτεραιότητα μία επίσκεψη σε ένα μουσείο, μια πινακοθήκη ή ένα κέντρο σύγχρονης τέχνης. Εξάλλου, n ίδια n σύλληψη του PubIic Screen επανεξετάζει τις συμβατικές παραδοχές γύρω από την επικοινωνιακή λειτουργία της σύγχρονης τέχνης συνολικά. Μπορεί να αναπτυχθεί ένας δημιουργικός διάλογος ανάμεσα στο καλλιτεχνικό έργο που προβάλλεται σε μία δημόσια οθόνη και τον κάτοικο - επισκέπτη - περιπατητή της σύγχρονης μεγαλούπολης; Πως τροποποιούνται οι όροι αυτής της συνάντησης όταν το έργο τέχνης έχει απολέσει την αρχική υλική του υπόσταση και υφίσταται κυρίως ως αναπαράσταση, προβολή, έννοια, ή υπενθύμιση; Πως συνδέεται αυτή n διαδικασία με την αγορά της τέχνης; Η ένταξη του έργου τέχνης στο δημόσιο χώρο επαναπροσδιορίζει τους όρους της συνάντησης καλλιτέχνη - έργου - κοινού. Μέσω του PubIic Screen 96 καλλιτέχνες από την Ελλάδα, την Αγγλία, το Βέλγιο, τη Βραζιλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, την Ισπανία, το Ισραήλ και την Κύπρο είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν το έργο τους σε ένα μη συμβατικό, αταξινόμητο και απρόβλεπτο κοινό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣυραγώ Τσιάρα\u003cbr\u003eΔιευθύντρια Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129245.jpg","isbn":"978-960-89041-4-9","isbn13":"978-960-89041-4-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":68,"publication_year":2007,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"15.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1277,"extra":null,"biblionet_id":129245,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/public-screen.json"},{"id":126561,"title":"Άλλοι τόποι","subtitle":"Biennále 1: Παράλληλο πρόγραμμα","description":"Με το κείμενό του για τις \"Ετεροτοπίες\" ο Μισέλ Φουκώ, για μία ακόμη φορά, επισημαίνει την καταστατική συνθήκη της νεωτερικότητας: την απόλυτη διάκριση ανάμεσα στο \"ταυτό\" (το ηθικό, το λογικό και το ωραίο) και το \"έτερο\" (το ανήθικο, το παράλογο και το άσχημο). Οι ετεροτοπίες, σύμφωνα με τον Φουκώ, είναι οι τόποι στους οποίους εκτοπίζεται το ανήθικο, το παράλογο, και το άσχημο έτσι ώστε να αναδειχθούν ως κυρίαρχες αξιολογικές κατηγορίες της νεωτερικής κοινωνίας: το ηθικό, το λογικό και το ωραίο.\u003cbr\u003eΟ τρόπος που επιτυγχάνεται αυτό, είναι μέσω της υιοθέτησης αυστηρών περιορισμών, που οργανώνουν τα υποκείμενα στο χώρο και ρυθμίζουν την κίνηση, τις δραστηριότητες και τις πράξεις τους. Οι ετεροτοπίες, υπό αυτήν την έννοια, καθ' όλη τη διάρκεια του μοντέρνου, σχετίζονται άμεσα με την επικυριαρχία των τεχνολογιών της επιτήρησης και του ελέγχου.\u003cbr\u003eΣυνεπώς, μέσα από τη ρύθμιση των ενορμήσεων, τη διαμόρφωση των χειρονομιών και την κανονικοποίηση των πράξεων, οι ετεροτοπίες αποτελούν ουσιαστικό μηχανισμό για τη διαμόρφωση της σύγχρονης ταυτότητας.\u003cbr\u003eΌσο όμως ο εκτοπισμός του \"έτερου\" από το διαυγή δημόσιο χώρο της πόλης, καθίσταται η πρωταρχική επιδίωξη της νεωτερικότητας, τόσο περισσότερο, στις πιο σκοτεινές πτυχώσεις της πόλης, εμφανίζονται ετεροτοπίες για να \"στοιχειώσουν\" το συλλογικό της υποσυνείδητο.\u003cbr\u003eΔεν είναι τυχαίο, ότι τη στιγμή της πιο δυναμικής εμφάνισης της νεωτερικότητας, οι αρχιτέκτονες του μοντέρνου αναδεικνύουν σε συλλογικό tour de force το όμορφο, το λειτουργικό και το λογικό, που κρύβεται στον πουρισμό του λείου και του λευκού, στη διαφάνεια του πανοπτικού βλέμματος και στον ορθολογικό κάνναβο, ενώ στον αντίποδά τους οι σουρεαλιστές στρέφουν το βλέμμα τους στην απόλαυση του υψηλού (sublime), που πηγάζει από το άμορφο, το απαγορευμένο, το απεχθές, το παράλογο, το λαβυρινθώδες και το σκοτεινό.\u003cbr\u003eΑυτήν την ικανότητα της ετεροτοπίας \"να δείχνει και να ονοματίζει, να απεικονίζει και να λέει, να αναπαράγει και να αρθρώνει, να μιμείται και να σημαίνει\", θέλει να μελετήσει αυτή η έκθεση, έτσι ώστε να εντοπίσει τους τρόπους με τους οποίους, οι ετεροτοπίες καταφέρνουν να συστήνουν τόπους όπου ο χρόνος, τα έθιμα και οι συμβάσεις της κυρίαρχης κουλτούρας, στη χειρότερη περίπτωση επικυρώνονται ή στην καλύτερη ακυρώνονται.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια την έκθεση Άλλοι Τόποι επιλέχθηκαν 10 ετεροτοπιές: το Στρατόπεδο, το Νοσοκομείο, το Σχολείο, η Φυλακή, το Νεκροταφείο, τα Λουτρά, το Πάρκο, ο Οίκος Ανοχής, το Γυμναστήριο, το Θέρετρο.\u003cbr\u003eΣυγκεντρώθηκε υλικό (φωτογραφίες, σχέδια, μαρτυρίες) από 10 αντίστοιχες ετεροτοπίες της Θεσσαλονίκης, οι οποίες, εδώ και καιρό, βρίσκονται σε μερική ή ολική αχρησία.\u003cbr\u003eΤο πρωτογενές αυτό υλικό παραδόθηκε σε μία ομάδα 20 συμμετεχόντων (10 αρχιτέκτονες + 10 καλλιτέχνες).\u003cbr\u003eΗ εκκίνηση του project πήρε τη μορφή ενός διήμερου εντατικού εργαστηρίου (19-20 Μαρτίου) με συζητήσεις, παρουσιάσεις, επιτόπου επισκέψεις και καταγραφές. Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου σχηματίστηκαν ομάδες των δύο ατόμων (1 αρχιτέκτονας + 1 καλλιτέχνης) και σε κάθε ομάδα ανατέθηκε μία από τις 10 ετεροτοπίες.\u003cbr\u003eΖητήθηκε από τις ομάδες των συμμετεχόντων να παράγουν, υπό την μορφή σχεδίων, μακετών, βίντεο, εγκαταστάσεων, perfοrmance, φωτογραφιών, ήχων, χαρτών, διαγραμμάτων, κειμένων, και σκίτσων, 10 νέες ετεροτοπίες για μία πόλη 2 εκατομμυρίων κατοίκων.\u003cbr\u003eΑπό την πρώτη στιγμή, η πρόθεση του επιμελητή ήταν η έμφαση να δοθεί πάνω στις εγκάρσιες συνδέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στις διαφορετικές προσεγγίσεις, στα διαφορετικά πεδία ενδιαφέροντος των συμμετεχόντων όπως επίσης και στις διαφορετικές ετεροτοπίες, που καταλαμβάνουν πολύ διαφορετικές περιοχές στο χώρο και στο χρόνο της πόλης.\u003cbr\u003eΟι 10 επιμέρους ετεροτοπίες που παρουσιάζονται στο Κτίριο των Ψυγείων του Ο-Λ-Θ., σε συνθήκες βαθιάς κατάψυξης για να διατηρούνται φρέσκιες, αποτελούν συγχρονικές παρουσιάσεις πολλαπλών ιδεών, αντικειμένων, αναπαραστάσεων, και πρακτικών. Ενώ, η σύνθεση των 10 ετεροτοπιών, που οργανώνει τον διαχρονικό άξονα της έκθεσης, στοχεύει στην παραγωγή μιας νέας ετεροτοπίας ίσως μιας μελλοντικής Θεσσαλονίκης σίγουρα πάντως μιας ονειρικής πόλης, της οποίας το μετασχηματιζόμενο τοπίο, ενδεχομένως να της επιτρέψει, να ανακαλύψει ξανά την καταστατική της συνθήκη, ως τόπο ελευθερίας των πολιτών της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπόστολος Καλφόπουλος \u003cbr\u003eΕπιμελητής","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129177.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":96,"publication_year":2007,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"15.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1277,"extra":null,"biblionet_id":129177,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/alloi-topoi.json"},{"id":126592,"title":"A Place Without a Place","subtitle":"Biennále: 1","description":"Ο εσωτερικός χώρος, ιδιωτικός ή δημόσιος, απασχόλησε τη φωτογραφική τέχνη από την εμφάνιση της ακόμη. Έκτοτε, μεγάλος αριθμός φωτογράφων έδωσε αξιόλογα σχετικά δείγματα δουλειάς, συγκροτώντας μια σημαντική καλλιτεχνική παρακαταθήκη φωτογραφικών έργων που θυμίζουν μερικές φορές νεκρές φύσεις σε μεγαλύτερη κλίμακα, και επιτρέπουν συγχρόνως τη μελέτη της μορφής και της χρήσης του κλειστού χώρου στο πέρασμα δύο περίπου αιώνων. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤον 20ό αιώνα n θεματογραφία αυτή άρχισε να αποκτά ολοένα μεγαλύτερη απήχηση με τη διεύρυνση και διαφοροποίηση του αστικού πληθυσμού, χάρη στην οποία εδραιώθηκε n διαφήμιση και εκλαϊκεύτηκε ο βιομηχανικός σχεδιασμός, καθιερώνοντας την εμπορικού χαρακτήρα φωτογραφία εσωτερικού χώρου, συχνά υψηλών ποιοτικών προδιαγραφών. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠαρά όμως το διαρκές ενδιαφέρον για την απεικόνιση εσωτερικών χώρων που οι άνθρωποι κατασκευάζουν, εντός των οποίων εκδηλώνεται εν πολλοίς ο πολιτισμός τους, πολύ λίγοι είναι οι καλλιτέχνες φωτογράφοι των οποίων το έργο είναι αφιερωμένο σ' αυτούς, Ανάμεσά τους διακεκριμένη θέση στη σύγχρονη σκηνή κατέχουν n Lynne Cohen και n Lucinda Devlin που για τριάντα περίπου χρόνια μελετούν τον περίπλοκο τρόπο με τον οποίο n φωτογραφία εσωτερικού χώρου αποτελεί μεταφορά κυρίαρχων γνωρισμάτων του δυτικού, κατά βάση, πολιτισμού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι δυο φωτογράφοι μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά: απεικονίζουν χώρους συχνά ελεγχόμενης πρόσβασης στους οποίους δεν παρεμβαίνουν, μολονότι ορισμένοι παραπέμπουν σε έτοιμα σκηνικά προσκαλώντας την υποψία της σκηνοθεσίας. Οι φωτογραφίες τους ενσωματώνουν σε διαφορετικό βαθμό την \"αύρα\" του ντοκουμέντου, την ταξινομητική προδιάθεση της φωτογραφίας, την τυπολογική μεθοδολογία. Στο έργο τους, ο άνθρωπος υποδηλώνεται μέσα από τη σταθερή απουσία του, καθώς και μέσα από την αναπόφευκτη ανάγνωση κάθε χώρου ως πεδίου συγκερασμού γνώσεων, επιλογών και επιδιώξεων. Υιοθετούν την προσεκτική οργάνωση της φόρμας και τη χρήση του υπάρχοντος φωτισμού. Επιπλέον, ευνοούν την κυριαρχία της μετωπικής θέασης, της ευκρινούς διαπραγμάτευσης των λεπτομερειών και του εκτεταμένου βάθους πεδίου που εισφέρουν μια αίσθηση κλινικής ουδετερότητας. Οι ομοιότητες όμως εξαντλούνται σε κάποια γενικά μορφολογικά ή μεθοδολογικά στοιχεία. καθώς στη συνέχεια αναδύονται στην επιφάνεια οι λεπτές διαφορές και οι ουσιαστικές αντιστίξεις. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗρακλής Παπαϊωάννου","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129208.jpg","isbn":"978-960-89064-6-4","isbn13":"978-960-89064-6-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":24,"publication_year":null,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"5.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Ένας τόπος χωρίς τόπο","publisher_id":1277,"extra":null,"biblionet_id":129208,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/a-place-without.json"},{"id":126544,"title":"Λήδα Παπακωνσταντίνου: Εις το όνομα","subtitle":"Biennále: 1","description":"Η performance είναι μια δράση αποτύπωσης στη μνήμη, σ' αυτήν την άμεσα συνδεδεμένη με τον χρόνο λειτουργία, όχι στη μνήμη που μετριέται με RAM αλλά σε εκείνη που καταγράφει επεισόδια και διαδικασίες, σε εκείνη που δίνει στον άνθρωπο ιδιότητες μιας παράξενης μηχανής, που αναπόφευκτα αμβλύνεται και συχνά εξατμίζεται. Όπως συμβαίνει με τον πόνο και τον έρωτα, αγαθά που φυλάσσονται μαζί με άλλα σε μια αποθήκη περιορισμένης χωρητικότητας. Πολλές φορές οι επιλογές \"ξεκαθαρίσματος\" της αποθήκης είναι οδυνηρά δύσκολες.\u003cbr\u003eΗ Λήδα Παπακωνσταντίνου, τιμώμενη καλλιτέχνιδα της 1ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης και πρωτοπόρος ελληνίδα περφόρμερ καταγράφει μεθοδικά μια σειρά από προσωπικές δράσεις που ανακαλούν την μνήμη, φανερώνουν κρυμμένες όψεις του αστικού μας τοπίου και τιμούν τους ανθρώπους που πέθαναν μακριά από τον τόπο τους, στρατιώτες, μετανάστες, πρόσφυγες.\u003cbr\u003eΒυθίζει την μνήμη στο νερό όχι για να την πνίξει στη λήθη αλλά για να την εξαγνίσει, για να την επαναφέρει νέα και καθαγιασμένη, να την μεταφέρει από τη ζωή στην τέχνη και μετά να την προσφέρει και πάλι πίσω στη ζωή.\u003cbr\u003eΗ 1n Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης παρουσιάζει αυτό το πρωτότυπο, σπονδυλωτό έργο που μιλά για ετεροτοπίες της καθημερινότητάς μας (νεκροταφείο, γκέτο) και δίνει την εικόνα της πολυπολιτισμικότητας όχι σαν ένα απλό ντοκουμέντο αλλά με την ουσιαστική αναγωγή της στην ιατρική, την συλλογική και την προσωπική μνήμη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜαρία Τσαντσάνογλου\u003cbr\u003eΔιευθύντρια ταυ Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b129160.jpg","isbn":"978-960-89041-3-2","isbn13":"978-960-89041-3-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":51,"publication_year":2007,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"15.0","price_updated_at":"2013-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1277,"extra":null,"biblionet_id":129160,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/lhda-papakwnstantinou-eis-to-onoma.json"}]