[{"id":174771,"title":"Σαρλ Γκουνό: Φάουστ","subtitle":"Όπερα σε πέντε πράξεις με μπαλέτο","description":"Το έργο: Όπερα σε πέντε πράξεις με μπαλέτο, ο \"Φάουστ\" -στηρίζεται σε ποιητικό κείμενο των Ζυλ Μπαρμπιέ και Μισέλ Καρρέ, οι οποίοι άντλησαν το υλικό τους από το θεατρικό έργο Φάουστ και Μαργαρίτα του Καρρέ (1850), όπως επίσης από το Α΄ Μέρος του \"Φάουστ\", του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε (1808) στη γαλλική του μετάφραση από τον Ζεράρ ντε Νερβάλ (1828). Τυπικό δείγμα γαλλικής μεγαλόπρεπης όπερας -grand opera- και η πρώτη του είδους που σημείωσε τόσο μεγάλη επιτυχία παγκοσμίως, ο Φάουστ παρέμεινε το δημοφιλέστερο λυρικό έργο μέχρι περίπου τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ξεκίνησε ως opera comique με πεζούς διάλογους και μετασχηματίστηκε σταδιακά, στη διάρκεια μίας δεκαετίας, ώστε να ταιριάξει στα γούστα του παγκόσμιου κοινού. Ο όρος opera comique -κωμική όπερα- δεν υπαινίσσεται κωμικά στοιχεία, αλλά αφορά σε χαρακτηριστικά δομής και αισθητικής, ένα από τα οποία είναι οι διάλογοι πρόζας. Από τον Γκαίτε ο Φάουστ κρατά μονάχα την αφήγηση και παρακάμπτει το φιλοσοφικό υπόβαθρο: ο ηλικιωμένος επιστήμονας Φάουστ πουλά τη ψυχή του στον Μεφιστοφελή, με αντάλλαγμα τη νιότη και τον έρωτα. Στο επίκεντρο της όπερας δεν βρίσκεται τόσο ο ίδιος Φάουστ, όσο η Μαργαρίτα, που μεταμορφώνεται χάρη στο έρωτα και τελικά πληρώνει σκληρά τις επιλογές της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠρεμιέρες: Ως κωμική όπερα, με πεζούς διάλογους, ο \"Φάουστ\" πρωτοπαρουσιάστηκε στο Λυρικό Θέατρο του Παρισιού στις 19 Μαρτίου 1859. Στη μεγαλόπρεπη εκδοχή του, με μελοποιημένους διάλογους και μπαλέτο, δόθηκε από την παρισινή Όπερα στις 3 Μαρτίου 1869. Το έργο εγκαινίασε τη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης στις 22 Οκτωβρίου 1883.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό την Εθνική Λυρική Σκηνή, που ξεκίνησε να λειτουργεί το 1939/40 ως μέρος του Εθνικού -τότε Βασιλικού- Θεάτρου, ο Φάουστ πρωτοπαρουσιάστηκε στις 12 Νοεμβρίου 1959 με πρωταγωνιστές τον Νίκο Χατζηνικολάου (Φάουστ), την Ζωή Βλαχοπούλου (Μαργαρίτα) και τον Νίκο Μοσχονά (Μεφιστοφελή). Την ορχήστρα και τη χορωδία διηύθυνε ο Αντίοχος Ευαγγελάτος, ενώ η σκηνοθεσία ήταν του Λέο Νεντομάνσκι.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b177871.jpg","isbn":"978-960-9432-26-9","isbn13":"978-960-9432-26-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":104,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-04-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2188,"extra":null,"biblionet_id":177871,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/sarl-gkouno-faoust.json"},{"id":174748,"title":"Τζουζέππε Βέρντι: Ένας χορός μεταμφιεσμένων","subtitle":"Όπερα σε τρεις πράξεις","description":"Το έργο: Όπερα σε τρεις πράξεις ο \"Χορός μεταμφιεσμένων\" βασίζεται σε ποιητικό κείμενο του Αντόνιο Σόμμα, που με τη σειρά του στηρίχτηκε σε προγενέστερο του Εζέν Σκριμπ για την όπερα \"Γουσταύος Γ΄\" ή \"Ο χορός των μεταμφιεσμένων\" του Ντανιέλ Ωμπέρ. Η γαλλική όπερα είχε παρουσιαστεί με μεγάλη επιτυχία στο Παρίσι το 1833. Η υπόθεση στηρίζεται σε πραγματικό γεγονός, τη δολοφονία του Γουσταύου Γ', βασιλιά της Σουηδίας, κατά τη διάρκεια ενός χορού μεταμφιεσμένων το 1792. Οι λογοκριτικές αρχές προκάλεσαν πολλά προβλήματα στον Βέρντι καθώς η σκηνική παρουσίαση της δολοφονίας ευρωπαίου μονάρχη δεν ήταν ανεκτή. Έτσι, τόπος και δράση της υπόθεσης μεταφέρθηκαν στη Βοστόνη στα τέλη του 17ου αιώνα και ο βασιλιάς Γουσταύος Γ' έγινε κυβερνήτης με το όνομα Ριχάρδος / Ρικκάρντο. Πρόσωπα όπως η μάντισσα Ουλρίκα Άρβιντσον υπήρχαν στο περιβάλλον του μονάρχη, ωστόσο η αισθηματική πλοκή είναι τελείως φανταστική. Στη νέα παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ο σκηνοθέτης επέλεξε να αποκαταστήσει τα ιστορικά πρόσωπα και τον τόπο της δράσης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠρεμιέρες: Η όπερα \"Ένας χορός μεταμφιεσμένων\" παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Απόλλων της Ρώμης στις 17 Φεβρουαρίου 1859. Στην Ελλάδα αναφέρονται παραστάσεις στη Σύρο (1866/7), στην Πάτρα, όπου με τη συγκεκριμένη όπερα εγκαινιάστηκε το θέατρο Απόλλων στις 10 Οκτωβρίου 1872, στην Κέρκυρα (1877), στον Βόλο (1880). Το τρίτο Ελληνικό Μελόδραμα περιέλαβε το έργο στο ρεπερτόριο του κατά την εναρκτήρια καλλιτεχνική περίοδο του πρώτου θεάτρου Ολύμπια (1916/7), ενώ από την Εθνική Λυρική Σκηνή η όπερα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 7 Δεκεμβρίου 1949 σε μουσική διεύθυνση Λεωνίδα Ζώρα και σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b177848.jpg","isbn":"978-960-9432-23-8","isbn13":"978-960-9432-23-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":112,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-04-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2188,"extra":null,"biblionet_id":177848,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/tzouzeppe-bernti-enas-xoros-metamfiesmenwn.json"},{"id":174745,"title":"Φράντς Λέχαρ: Η εύθυμη χήρα","subtitle":"Οπερέτα σε τρεις πράξεις","description":"Το έργο: Η τρίπρακτη οπερέτα \"Η εύθυμη χήρα\" βασίζεται σε ποιητικό κείμενο των Βίκτωρ Λεόν και Λέο Στάιν, οι οποίοι στηρίχτηκαν στη γαλλική κωμωδία \"Ο διπλωματικός ακόλουθος\" του Ανρί Μεγιάκ (1861). Το έργο αφορά τη νέα, όμορφη και πλούσια χήρα Άννα Γκλάβαρι από το υπερχρεωμένο κρατίδιο Ποντεβέντρο των Βαλκανίων. Ο βαρόνος Ζέτα, πρέσβης του Ποντεβέντρο στο Παρίσι, πρέπει οπωσδήποτε να την πείσει να παντρευτεί εκ νέου συντοπίτη της, διαφορετικά η κληρονομιά της, τόσο απαραίτητη στο κρατίδιο, θα χαθεί. Ρίχνει στη μάχη το γοητευτικό κόμη Ντανίλο Ντανίλοβιτς. Υπήρξε παλιός έρωτας της Άννας κι έτσι τα συναισθήματα που ξαναζωντανεύουν και από τις δύο πλευρές είναι αληθινά. Αν και η αποστολή του Ντανίλο θα αποδειχτεί αρκετά περίπλοκη, το τέλος θα είναι αίσιο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠρεμιέρες: \"Η Εύθυμη χήρα\" παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 30 Δεκεμβρίου 1905 στο Θέατρο του Βην στη Βιέννη. Στο ρεπερτόριο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής εντάχθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1942 με παράσταση στην κεντρική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου σε μουσική διδασκαλία Βάλτερ Πφέφερ, μουσική διεύθυνση Λεωνίδα Ζώ-ρα και σκηνοθεσία Λουκή Δέλφη. Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ερμήνευσαν οι Ναυσικά Γαλανού-Βουτυρά (Άννα), Πέτρος Επιτροπάκης (Ντανίλο), Αλίκη Ζωγράφου (Βαλεντίνη) και Νίκος Γλυνός (Ροσιγιόν).\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b177845.jpg","isbn":"978-960-9432-28-3","isbn13":"978-960-9432-28-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":96,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-04-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2188,"extra":null,"biblionet_id":177845,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/frants-lexar-h-euthymh-xhra.json"},{"id":180454,"title":"Τζάκομο Πουτσίνι: Μανόν Λεσκώ","subtitle":"Λυρικό δράμα σε τέσσερις πράξεις","description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b183579.jpg","isbn":"978-960-9432-33-7","isbn13":"978-960-9432-33-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":87,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-10-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2188,"extra":null,"biblionet_id":183579,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/tzakomo-poutsini-manon-leskw.json"}]