[{"id":87434,"title":"Μελικοί","subtitle":"Η Αιολική και η Ιωνική μονωδία","description":"O 7ος αιώνας π.X. είναι ο αιώνας που ο λυρισμός παίρνει από τα άλλα είδη την πρωτοβουλία να εκπροσωπήσει εξ υπαρχής αυτός την ποίηση, χιλιετηρίδες χιλιετηρίδων ύστερα από την προκοινοτική κραυγή του δέους του πρωτόγονου, προς την οποία με άλλα δεδομένα μοιάζει να ανταποκρίνεται η ρήση του πολιτισμένου ατόμου του καιρού μας πως κι η ποίηση δεν είναι κατά βάση παρά η ανάπτυξη ενός επιφωνήματος.\u003cbr\u003eΟ λυρισμός, ως γλώσσα του αισθήματος, γίνεται στους ΜΕΛΙΚΟΥΣ, πρώτη φορά, η δεσπόζουσα της ποίησης και μέσα από την ποίηση η δεσπόζουσα της πρόσληψης του κόσμου. Ένας λυρισμός που πέφτει κοφτερός μέσα στα πράγματα, ή αναδύεται πηγαίος απ' τα πράγματα.\u003cbr\u003eΩς λυρική ορίζεται η ποίηση του προσωπικού βιώματος της ύπαρξης. Tου βιώματος που απορρέει απ' τη μέθεξη του ανθρώπου στις χαρές του μυστηρίου της ζωής, σε κάθε είτε ιδιωτική είτε δημόσια εκδήλωση: φιλική, ερωτική, κοινωνική, θρησκευτική? κατά μόνας, ή σε συντροφιές και σε συμπόσια, σε γιορτές και σε τελετουργίες. Όπως καθρεφτίζεται στην ποίηση ειδικά των ΜΕΛΙΚΩΝ αυτού του τόμου. Ποίηση προσωπική, που χρωματίζει αναλόγως και τη σχέση της με άλλα γενικότερα σημεία αναφοράς από τη μυθολογία και τη φύση ώς την ιστορία και ακόμη την πολιτική αντιπαράθεση. \u003cbr\u003eH εικόνα και του ποιητή και προπαντός του εκτελεστή του τραγουδιού αλλάζει. Eφεξής δεν είναι ο αοιδός των επικών ραψωδιών που γύριζε και απήγγελλε, από \"αυλή\" σε \"αυλή\", με την υπόκρουση της φόρμιγγας. Tώρα στα μαρμάρινα ανάγλυφα και κατεξοχήν στις αγγειογραφίες έχομε μια ποικιλία παραστάσεων μουσικών που εικονίζονται με τα μουσικά τους όργανα, έγχορδα ή πνευστά, προβεβλημένα για να τονιστεί η ισοτιμία και η ταύτιση εντέλει μουσικού και ποιητή στην ποίηση τη λυρική, που διαδέχθηκε το έπος και την ελεγεία.\u003cbr\u003eEίναι οι ποιητές Aλκαίος και Σαπφώ και Aνακρέων οι πρωταρχικοί εκπρόσωποι και στυλοβάτες της αιολικής οι δύο πρώτοι, της ιωνικής ο τελευταίος μονωδίας και ακολούθως οι ποιήτριες, από την Kόριννα και την Tελέσιλλα έως την Ήριννα και τη Mοιρώ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b89481.jpg","isbn":"960-325-550-5","isbn13":"978-960-325-550-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":5533,"name":"Αρχαίοι Λυρικοί","books_count":4,"tsearch_vector":"'archaioi' 'arhaioi' 'arxaioi' 'lirikoi' 'lurikoi' 'lyrikoi'","created_at":"2017-04-13T01:39:21.061+03:00","updated_at":"2017-04-13T01:39:21.061+03:00"},"pages":409,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":89481,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/melikoi.json"},{"id":109898,"title":"Είκοσι φωτογράμματα για τον Πέδρο Αλμοδόβαρ και έντεκα νυχτερινές φωτογραφίες","subtitle":null,"description":"\"Η ζωή είναι ένα όνειρο, η ζωή είναι ένα θέατρο, η ζωή είναι ένα τσίρκο. Είναι οι τρείς μεγάλες περιγραφές του ανθρώπινου γίγνεσθαι, σχεδόν τρία αξιώματα της σύγχρονης ευρωπαϊκής κουλτούρας. [...] Ο Αλμοδόβαρ μοιάζει να έχει κάνει μια σύνθεση των τριών ερμηνευτικών κλειδιών της ανθρώπινης συνθήκης: η ζωή είναι ταυτόχρονα όνειρο, θέατρο και τσίρκο. Ο κινηματογράφος του είναι κυρίως αυτό\". \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ συγγραφέας Αντόνιο Ταμπούκι, λίγο πρίν την ολοκλήρωση της τελευταίας ταινίας του Πέδρο Αλμοδόβαρ \"Volver\", έγραψε το κείμενό του σε είκοσι παραγράφους με την ευκαιρία της μεγάλης αναδρομικής έκθεσης που οργάνωσε η Γαλλική Ταινιοθήκη για τον φίλο του σκηνοθέτη. Η έκδοση συμπληρώνεται από φωτογραφίες νυχτερινών γυρισμάτων της ταινίας Volver από τον γιο του συγγραφέα, τον φωτογράφο Μικέλε Ταμπούκι. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b112479.jpg","isbn":"960-325-651-X","isbn13":"978-960-325-651-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":45,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ιταλικά","original_title":"Venti fotogrammi per Pedro Almodóvar","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":112479,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/eikosi-fwtogrammata-gia-ton-pedro-almodobar-kai-enteka-nyxterines-fwtografies.json"},{"id":111334,"title":"Γάτες","subtitle":"Τρία διηγήματα, τρία ποιήματα, ένα δοκίμιο και επτά σχέδια","description":"\"Οι γάτες προσφέρουν στους συγγραφείς κάτι που οι ανθρώπινες συναναστροφές είναι αδύνατον\u003cbr\u003eνα τους δώσουν: διακριτική συντροφιά που δεν απαιτεί ανταλλάγματα, ειρηνική \u003cbr\u003eκαι ανήσυχη σαν την ακύμαντη θάλασσα.\" (Πατρίσια Χάισμιθ)\u003cbr\u003eΌταν η Πατρίσια Χάισμιθ -σύμφωνα με κάποια περιγραφή- άκουσε στο ραδιόφωνο την περίφημη έκκληση που απήυθυνε στο έθνος ο Τζών Φ. Κέννεντυ, όπου τόνιζε επιτακτικά \"μην αναρωτιέστε τι μπορεί να κάνει για σας η πατρίδα σας, αλλά τι μπορείτε να κάνετε εσείς για την πατρίδα σας!\", σηκώθηκε πήγε στην κουζίνα... και τάισε τις γάτες της.\u003cbr\u003eΟι γάτες ήταν οι πιο πιστοί σύντροφοι στη ζωή της. Υπήρξαν εποχές που είχε και μέχρι έξι γάτες ταυτόχρονα. \u003cbr\u003eΟ τόμος αυτός, γεμάτος ιστορίες, ποιήματα και σκίτσα, που θέμα τους έχουν τις γάτες, ασχολείται αποκλειστικά με τη στενή σχέση ανάμεσα στη συγγραφέα και τα τετράποδα, με τα οποία μοιράστηκε τη ζωή της: ιστορίες με φαντάσματα, σάτιρες, ψυχογραφήματα ή απλώς τρυφερά πορτρέτα με το μολύβι ή με τη μορφή ποιημάτων.\u003cbr\u003e\"Ας μην ξεχνάμε ότι εκτός από φιλολογία, είχε κάποτε σπουδάσει και ζωολογία. Το εξαιρετικό ταλέντο της Πατρίσια Χάισμιθ να εντρυφεί στη μελέτη της ανθρώπινης ύπαρξης, δεν είναι λοιπόν διόλου απίθανο να οφείλεται στην επιστημονική αυτή ματιά της ζωολόγου\".\u003cbr\u003e(Gert Ueding/ Die Welt, Βερολίνο)\u003cbr\u003e\"Αν ποτέ γραφόταν η ιστορία των φιλόζωων της λογοτεχνίας, η Πατρίσια Χάισμιθ δεν θα κατακτούσε απλώς μια θέση ανάμεσά τους, αλλά θα στεκόταν ισάξια πλάι σε δημιουργούς όπως ο Φράντς Κάφκα, ο Τζάκ Λόντον, ο Ελίας Κανέττι και ο Τζ. Μ. Κουτσί, αποτελώντας μια εξέχουσα εκπρόσωπο του είδους. Σε αντίθεση με τη σκληρή μεταχείριση που επιφυλάσσει στις προσωπικές της σημειώσεις στους ανθρώπους, τα ζώα χαίρουν άκρας εκτίμησης. Πρόκειται για σεβασμό που πηγάζει από τη γνώση και την εξοικείωση, και όχι από συναισθηματικά κίνητρα\".\u003cbr\u003e(Paul Ingendaay)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113915.jpg","isbn":"960-325-658-7","isbn13":"978-960-325-658-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":131,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2007-07-10","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":"Katzen: Three Stories, Three Poems, an Essay and Seven Drawings","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":113915,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/gates-e140ce6b-4316-47a8-ad64-230ffb0e9dbf.json"},{"id":133849,"title":"Παρθενικές","subtitle":null,"description":"\"Η ζωή της παρέας συνεχίστηκε όλη την άνοιξη και τις αρχές του καλοκαιριού, μέσα στην ίδια εκείνη ερωτική και ταυτόχρονα εντελώς παρθενική της οικειότητα, περιβεβλημένη το μυστικό της το όποιο ποτέ κανείς μας δεν πρόδωσε. \u003cbr\u003eΟι καλοκαιρινές διακοπές μας σκόρπισαν για πάντα. Η ωραία φίλη μας εξαφανίστηκε απ' τον ουρανό της παιδικής μας ηλικίας, όπως εξαφανιζόταν πάνω στο ποδήλατό της στη γωνία των βουλεβάρτων η όμορφη σιλουέτα και τα μποτίνια της. Ούτε καν να την πολυσκεφτόμαστε δεν μας αρέσει. Από σεβασμό στην παιδική ηλικία και στα μυστήριά της.\u003cbr\u003eΓιατί, κατά βάθος, δεν ήμασταν κακοί· μας ταλάνιζε μονάχα αυτή η λυσσασμένη ανημποριά, αυτός ο σπασμός των παιδιών μπροστά στον έρωτα τον όποιον αγνοούν και που τα στοιχειώνει.[...]\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η αδερφή του Ζουβ ήταν υπερβολικά όμορφη. Μας ήταν αδύνατον να το ανεχτούμε. Όταν πήγαινε για μπάνιο στο ποτάμι, άφηνε το ποδήλατό της κλειδωμένο με το λουκέτο του μπροστά στην είσοδο των λουτρών. Καθώς κυκλοφορούσε πάντα με τη φούστα της να ανεμίζει, και βεβαίως χωρίς μισοφόρι, καμιά φορά τις ζεστές μέρες η σέλα του ποδηλάτου της ήταν κάθυγρη. Όσο περνούσαν οι βδομάδες όλο και πιο εμφανείς ασπριδεροί κυκλικοί λεκέδες σχηματίζονταν πάνω στη σέλα. Στριφογυρίζαμε μαγεμένοι γύρω από κείνο το καυτό δερμάτινο λουλούδι -ένας άσσος κούπα αποτυπωμένος εκεί ψηλά και που ζηλεύαμε τα ταξίδια του. Συχνά κάποιος από μας, φτάνοντας τα όριά του, απομακρυνόταν από την παρέα και, χωρίς καυχησιολογίες και ψευτοντροπές, πήγαινε κι ακουμπούσε φευγαλέα το πρόσωπό του πάνω σ' εκείνη τη σέλα, θεματοφύλακα ενός άγνωστου μυστηρίου\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό το διήγημα \"Τα χαμίνια\"","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b136512.jpg","isbn":"978-960-325-769-1","isbn13":"978-960-325-769-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":117,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2008-11-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Virginales","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":136512,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/parthenikes.json"},{"id":135409,"title":"Η Μαχαμπχάρατα με τα μάτια ενός παιδιού","subtitle":null,"description":"Όταν στα τέσσερά της χρόνια, η Σάμχιτα Άρνι έμαθε να διαβάζει, έπεσαν στα χέρια της κάποιες από τις αναρίθμητες εκδοχές της \"Μαχαμπχάρατα\", του μεγαλειώδους σανσκριτικού έπους, με ήρωες πασίγνωστους στην Ινδία εδώ και αιώνες, όπως σ' εμάς οι ομηρικοί ήρωες. Η Μαχαμπχάρατα αφηγείται μια συναρπαστική ιστορία θεών και ανθρώπων με φόντο τις έριδες ανάμεσα σε δύο αντίπαλες οικογένειες: τους Πάνταβα και τους Κάουραβα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτα εφτά της, η Σάμχιτα ήταν τόσο παθιασμένη με το ινδικό αυτό έπος, ώστε άρχισε να υπαγορεύει τη δική της εκδοχή στη γιαγιά της, ανατρέποντας την παραδοσιακή ροή των γεγονότων. Παράλληλα, άρχισε να εικονογραφεί την αφήγηση της. Το αποτέλεσμα είναι αυτό το βραβευμένο σε πολλές χώρες βιβλίο, που πρωτοεκδόθηκε στο Μαδράς το 1996, όταν η Σάμχιτα ήταν δώδεκα χρονών.\u003cbr\u003eΕκείνο που εντυπωσιάζει στις σελίδες του βιβλίου δεν είναι μόνο η πρώιμη ωριμότητα της συγγραφέως, αλλά η ζωντάνια τόσο της αφήγησης όσο και των εικόνων, ο παιδικός εκστασιασμός μαζί με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια και το τέλειο φινίρισμα των λεπτομερειών. Καθένα από τα δεκάδες πρόσωπα της \"Μαχαμπχάρατα\" περιγράφεται με ολοζώντανο τρόπο - όπως άλλωστε και το σκηνικό της δράσης μέσα στα παλάτια, τα πεδία της μάχης και τα δάση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠολλοί συγγραφείς έχουν καταπιαστεί, εδώ και πάνω από χίλια χρόνια, με τις ιστορίες της Μαχαμπχάρατα, ένα έργο τρεις φορές ογκωδέστερο από τη Βίβλο και εφτά φορές όσο η Ιλιάδα και η Οδύσσεια μαζί. Ωστόσο, για τη Δύση παραμένει ακόμα ένας ανεξερεύνητος θησαυρός, και η απόδειξη είναι ότι δεν υπάρχει πουθενά μια έγκυρη ολοκληρωμένη εκδοχή. Έτσι, η φαντασία ενός μικρού κοριτσιού από τη σημερινή Ινδία θα μπορούσε να αποτελέσει το κλειδί για να ανοίξουν μπροστά μας οι πύλες ενός κόσμου θαυμαστού και αλησμόνητου.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Αγαπώ τη μυθολογία\", λέει η Σάμχιτα Άρνι, \"επειδή οι ιστορίες της δεν τελειώνουν ποτέ\". Η δική της \"Μαχαμπχάρατα\", εικονογραφημένη με γοητευτικά και σύνθετα σχέδια, είναι τολμηρή και ανορθόδοξη σε ό,τι αφορά τις περιγραφές των χαρακτήρων και την κριτική στάση που διατηρεί απέναντι στο κεντρικό θέμα του έπους: τον πόλεμο.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b138078.jpg","isbn":"978-960-325-786-8","isbn13":"978-960-325-786-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":318,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"35.0","price_updated_at":"2008-12-22","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"The Mahabharatha: A Child's View","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":138078,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-maxampxarata-me-ta-matia-enos-paidiou.json"},{"id":145753,"title":"Μια αιωνιότητα, ή σχεδόν","subtitle":null,"description":"\"Από τα παιδικά της ακόμη χρόνια, κοιτάζοντας εκείνους τους μικροσκοπικούς κόκκους σκόνης να αιωρούνται στο φως των ψηλών παραθυριών του εξοχικού τους, την κυρίευε αυτός ο καημός και ήξερε πια πολύ καλά ότι το καλοκαίρι θα τέλειωνε. Θαρρείς και εκείνη η λεπτόκοκκη σκόνη ήταν η ένδειξη ότι είχαν αγγίξει πλέον την κορυφή, το σημείο που περιέκλειε εντός του όλες τις χαρές του καλοκαιριού, του εξοχικού σπιτιού και των αόριστων υποσχέσεων που της έδιναν τα αγόρια που γνώριζε στη θάλασσα κατά τις πρώτες συναντήσεις τους αποκαλυπτόταν πως εκείνα τα αιωρούμενα σωματίδια σκόνης που το φως άφηνε στο διάβα του ήταν άπιαστα, όπως και το παρελθόν. [...]\u003cbr\u003eΣτο δρόμο οι άνδρες είχαν πάψει να την κοιτάζουν. Όχι ότι υπήρξε ποτέ όμορφη, αλλά να, μια σχετική ποιότητα του δέρματος της, μια σφιχτή και καλοσχηματισμένη και λίγο υπερβολική μάζα, που δύσκολα κλεινόταν στα ρούχα, είλκυε συχνά ματιές και σχόλια. Δεν συνέβη ξαφνικά, αλλά σταδιακά: πρώτα εξαφανίστηκαν τα βλέμματα στις πόλεις του Κέντρου και του Βορρά, κατόπιν τέλειωσαν εκείνα στις μεγάλες περιοχές των μητροπόλεων, και τώρα δεν την κοίταζαν ούτε καν στον Νότο. Από κορίτσι ένιωθε αμηχανία και δυσφορία, μερικές φορές μέχρι και φόβο για εκείνα τα βλέμματα. [...]\u003cbr\u003eΌχι ότι αγαπούσε το παρελθόν καθεαυτό: αγαπούσε τον εαυτό της όπως ήταν πριν. Αγαπούσε την παιδική ηλικία, την εφηβεία, την ομοιογενή ποιότητα εκείνης της ολόιδιας επιδερμίδας, εκείνο το ομοιόμορφο χρώμα χωρίς ξαφνικές σκούρες κηλίδες από κεράτωση και ερυθριάσεις, εκείνο το σφριγηλό δέρμα που δεν μετέβαλλε τη συνοχή του από το ένα τμήμα στο άλλο, δίχως βαθουλώματα, οζίδια, φύματα και τραχύτητα. Αγαπούσε το δέρμα που είχε πριν από δέκα χρόνια, πριν από είκοσι χρόνια, πριν από τριάντα χρόνια, όλο και πιο πίσω, πάντα πιο πίσω, μέχρι που έφτανε σε εκείνα τα χέρια που με κάποιο θαυμαστό τρόπο είχαν παραμείνει τα ίδια για πάρα πολύ καιρό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤι είναι η εμπειρία του χρόνου; Πότε τελειώνει η νεότητα και πού αρχίζουν τα γηρατειά;\u003cbr\u003eΑυτή που θέτει -και θέτει σε μας- αυτά τα ερωτήματα είναι μια Ιταλίδα άνω των σαράντα ετών, η οποία βλέπει σιγά σιγά τις ματιές των ανδρών να απομακρύνονται από αυτήν. Αναλογίζεται τότε τη νεότητά της, τόσο κοντινή, τόσο παρούσα και παρ' όλα αυτά χαμένη. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b148664.jpg","isbn":"978-960-325-860-5","isbn13":"978-960-325-860-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":96,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2009-11-16","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ιταλικά","original_title":"Una quasi eternitá","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":148664,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/mia-aiwniothta-h-sxedon.json"},{"id":146731,"title":"Είσαι ο Παπαδόπουλος!","subtitle":"Αστυνομικές ιστορίες","description":"\"Είμαστε στα 1979, λίγες μέρες πριν από την υπογραφή της συμφωνίας του Ζαππείου, δηλαδή του πρωτοκόλλου ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Αρκετοί μιλούσαν για επερχόμενη καταστροφή, διάλυση των μικροαστικών στρωμάτων, αύξηση του προλεταριάτου· οι περισσότεροι, πάντως, διέβλεπαν κέρδη...\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔώδεκα αστυνομικές ιστορίες που ξεκινούν την ήμερα που η Ελλάδα μπήκε στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τελειώνουν τα Χριστούγεννα του 2016.\u003cbr\u003eΜια πορεία τριάντα ετών μέσα από ποικιλία ιδεοληψιών στο φόντο σημαντικών ή ασήμαντων γεγονότων, όπου η απάτη, η διαφθορά και η τρέλα συνυπάρχουν στην ταυτότητα των χαρακτήρων της συλλογής. Παραθρησκευτικές οργανώσεις, εκκλησιαστικοί και μοναστικοί παράγοντες, υπολείμματα χουντικών, κομπίνες στις πυρκαγιές και στις καταπατήσεις οικοπέδων, κοσμοπολίτες απατεώνες, ερωτικά πάθη με μηχανορραφίες, διάσημοι εγκληματίες αλλά και τριτοκλασάτοι ιδιωτικοί ντετέκτιβ, αρχαιοκάπηλοι, ο απόηχος της Εταιρείας Δολοφόνων: \"Είσαι ο Παπαδόπουλος!\" επιμένει ένας αγρότης που πάσχει από γεροντική άνοια απευθυνόμενος στον αφηγητή.\u003cbr\u003eΟ συγγραφέας, με αποστασιοποιημένο ύφος, διακριτική ειρωνεία και υποδόριο χιούμορ, καταθέτει δώδεκα διηγήματα που γράφτηκαν κατά παραγγελία γύρω από μοτίβα του οργανωμένου ή ατομικού εγκλήματος και της τρομοκρατίας, για να καταλήξουν σε απόηχο του Στήβενσον μέσα από πράξεις σχιζοφρένειας στις δυτικές συνοικίες της Αθήνας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η δόση του Σαββάτου είναι μικρή, ώστε την Κυριακή να κατεβώ στο απόμερο στέκι των ναυτικών για να πιω από το χύμα ρούμι και να μουρμουρίσω -σαν ξόρκι, μην εμφανιστεί ξανά ο άνθρωπος με τη μαϊμού και μου πάρει το ζωντανό- να μουρμουρίσω τον αγαπημένο μου σκοπό:\u003cbr\u003eΧέι-χοπ/ Ήταν πέντε γιομιτζήδες/ πάνω από την κάσα του πεθαμένου/ πέντε θαλασσόλυκοι, πέντε λαθρεμπόροι...\"\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b149646.jpg","isbn":"978-960-325-844-5","isbn13":"978-960-325-844-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":208,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2009-12-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":149646,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/eisai-o-papadopoylos.json"},{"id":179815,"title":"Ζητούν τον κύριο Πιραντέλλο στο τηλέφωνο","subtitle":null,"description":"Το \"Ζητούν τον κύριο Πιραντέλλο στο τηλέφωνο\" είναι ένα από τα δύο μόνο έργα που έγραψε για το θέατρο ο Αντόνιο Ταμπούκι. Πρωταγωνιστής είναι ένας ηθοποιός που υποδύεται τον μεγάλο Πορτογάλο ποιητή, τον Φερνάντο Πεσσόα, ή ίσως ο ίδιος ο Φερνάντο Πεσσόα που υποδύεται -σε όλη του τη ζωή υποδυόταν κάποιον ο Πεσσόα- έναν ηθοποιό ο οποίος υποδύεται τον ποιητή. Ο ανώνυμος αυτός ηθοποιός φαντασιώνεται ότι μιλάει στο τηλέφωνο με έναν άλλο μεγάλο του 20ού αιώνα, τον Λουίτζι Πιραντέλλο, που δεν είχε την τύχη να τον γνωρίσει ποτέ. Κοινό του μια σειρά από βουβά πρόσωπα, όλα θαμώνες μιας ψυχρής ψυχιατρικής κλινικής, όπου βασιλεύει η σιωπή, η σιωπή και η απουσία. Διότι το βασικό θέμα αυτού του μονόπρακτου είναι η μοναξιά, ο Νάρκισσος τον οποίο δεν κοιτάζει πλέον κανείς, το κτήνος που την τελευταία στιγμή δεν εμφανίζεται στην αρένα αφήνοντας εκτεθειμένη και εντελώς παράλογη τη φιγούρα του τορέρο. Μέσα από έναν λόγο εξίσου γυμνό, χωρίς φτιασίδια, ο Ταμπούκι παραδίδει ένα έργο που είναι ταυτόχρονα μια \"στιγμή αλήθειας\", ένας διανοητικός λαβύρινθος, μια κραυγή απελπισίας για τα όνειρα που κάνουμε και δεν πραγματοποιούνται ποτέ.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b182940.jpg","isbn":"978-960-505-043-6","isbn13":"978-960-505-043-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":46,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2012-09-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ιταλικά","original_title":"Il signor Pirandello è desiderato al telefono","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":182940,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/zhtoun-ton-kyrio-pirantello-sto-thlefwno.json"},{"id":236933,"title":"Δευτέρα ή Τρίτη","subtitle":"Και άλλα διηγήματα","description":"Τα έργα που περιλαμβάνονται σ’ αυτόν τον τόμο καλύπτουν όλο το εύρος της συγγραφικής πορείας της Βιρτζίνια Γούλφ. Η επιθυμία της, όπως τη διατύπωσε το 1908, να \"συμβάλει στην αναμόρφωση του μυθιστορήματος και να συλλάβει χίλια δυό πράγματα που ακόμα ξεγλιστρούν, να τα περιλάβει στο σύνολό τους και να διαμορφώσει άπειρες παράξενες φόρμες\", την ώθησε να πειραματιστεί καθ' όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της όχι μόνο με το μυθιστόρημα αλλά και με ποικίλες μορφές του διηγήματος. Το 1917, σχολιάζοντας εκ νέου πόσο \"υπερβολικά αδέξιο και ασφυκτικό\" ήταν το μυθιστόρημα, προσέθετε: \"Πιστεύω ότι θα πρέπει να επινοήσει κανείς μια εντελώς νέα μορφή. Ούτως η άλλως, είναι πολύ διασκεδαστικό να πειραματίζεσαι με αυτές τις μικρές φόρμες...\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπειδή η Γούλφ δοκίμαζε διαρκώς νέες αφηγηματικές μορφές, τα σύντομα πεζά της παρουσιάζουν τεράστια ποικιλία. Ορισμένα διηγήματά της, όπως τα \"Συμπαγή αντικείμενα\" και \"Η κληρονομιά\", είναι διηγήματα με την παραδοσιακή έννοια του όρου, συνθέσεις με σταθερή αφηγηματική δομή και στέρεους χαρακτήρες. Άλλα διηγήματα, όπως \"Το σημάδι στον τοίχο\" και \"Ένα μυθιστόρημα που δεν γράφτηκε\", αποτελούν μυθοπλαστικούς στοχασμούς των οποίων οι μετατοπίσεις της αφηγηματικής σκοπιάς και η λυρική πρόζα θυμίζουν τα αυτοβιογραφικά δοκίμια ορισμένων συγγραφέων του 19ου αιώνα, προπάντων του Ντε Κουίνσυ. Κάποια άλλα, εντούτοις, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν \"σκηνές\" η \"σχεδιάσματα\", πιθανώς οφείλουν πολλά στον Τσέχοφ, ο οποίος μας βοήθησε να δούμε, γράφει η Γούλφ το 1919, ότι οι \"ανολοκλήρωτες ιστορίες είναι θεμιτές\". Σε ορισμένα έργα ο αφηγητής λειτουργεί ως παρατηρητής του εξωτερικού κόσμου, ενώ σε κάποια άλλα βρίσκεται μέσα στο μυαλό των προσώπων και αποτυπώνει την αντίληψη που έχουν για τον εαυτό τους και για τον κόσμο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Δεν θα ξεχάσω ποτέ\", είπε στην Ethel Smyth, \"τη μέρα που έγραψα το \"Σημάδι στον τοίχο\" - μια κι έξω, σαν να πετούσα ελεύθερη έπειτα από ένα διάστημα που το μόνο που έκανα ήταν να σπάω πέτρες\". Έπειτα από δύο χρόνια περίπου ολοκλήρωσε το \"Ένα μυθιστόρημα που δεν γράφτηκε\" ανακαλύπτοντας, όπως δήλωσε εκ των υστέρων, \"πως μπορούσε να περικλείσει τη συσσωρευμένη πείρα της σε μια φόρμα που θα τη χωρούσε\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα διηγήματα που περιλαμβάνονται στο \"Δευτέρα ή Τρίτη\" αντανακλούν τους πολλούς τρόπους με τους οποίους απελευθερωνόταν από τις συμβάσεις, τόσο όσον αφορά τις αφηγηματικές τεχνικές όσο και τη σκέψη, και ανακάλυπτε την αφηγηματική φωνή που θα έφερε εμφανώς τη δική της σφραγίδα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b238955.jpg","isbn":"978-960-505-378-9","isbn13":"978-960-505-378-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":123,"publication_year":2019,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2019-07-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αγγλικά","original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":238955,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/deutera-h-trith-8b267990-3237-4fba-99b6-ac3089057ebc.json"},{"id":55669,"title":"Don Giovanni","subtitle":null,"description":null,"image":null,"isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":143,"publication_year":1991,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":57223,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/don-giovanni.json"},{"id":20955,"title":"Κάτω απ' τον ιαγουάρο ήλιο","subtitle":null,"description":"Λίγο πριν από τον πρόωρο θάνατό του, το 1985, ο Ίταλο Καλβίνο ετοίμαζε ένα βιβλίο με αφηγήματα που θα αφορούσαν τις πέντε αισθήσεις. Πρόφτασε και έγραψε μόνο για τις τρεις, την όσφρηση, τη γεύση και την ακοή, κείμενα που συγκεντρώνονται σ' αυτόν τον τόμο.\u003cbr\u003eΣτο πρώτο κείμενο, με τον τίτλο \"Το όνομα, η μύτη\", ο αφηγητής πολλαπλασιάζεται σε διαφορετικά πρόσωπα: στον Παριζιάνο αριστοκράτη που προσπαθεί να βρει μια άγνωστη γυναίκα έχοντας ως μοναδικό όπλο του το άρωμά της, στο αρσενικό μιας πρωτόγονης αγέλης που ελκύεται από την ξεχωριστή μυρωδιά του θηλυκού και στον νεαρό ντραμίστα που επιτέλους την εντοπίζει στην αγέλη των μαστουρωμένων φίλων του. Στο δεύτερο διήγημα, στο \"Κάτω απ' τον ιαγουάρο ήλιο\", τα αζτέκικα αγάλματα που απεικονίζουν φρικώδεις ανθρωποθυσίες πλέκονται με τις δυνατές γεύσεις της μεξικάνικης κουζίνας, υπαγορεύοντας στον πρωταγωνιστή και στη γυναίκα του περίεργους συνειρμούς ανάμεσα στην ανθρωποφαγία και τον πόθο, ανάμεσα στις γεύσεις και την ερωτική συνενοχή. Τέλος, στο τρίτο διήγημα, \"Ένας βασιλιάς αφουγκράζεται\", η αρχικά φανταστική και στη συνέχεια σχεδόν ρεαλιστική αιχμαλωσία ενός βασιλιά στο ίδιο το βασίλειό του οροθετείται από τους άπιαστους θορύβους ενός παλατιού που μοιάζει όλο και περισσότερο με φυλακή.\u003cbr\u003eΤρεις διαφορετικές αισθήσεις, τρεις διαφορετικές ιστορίες, τρεις διαφορετικές γραφές. Το τελευταίο έργο του Καλβίνο (πρωτοκυκλοφόρησε στην Ιταλία το 1986) συνδυάζει το χιούμορ με την απειλή, την αφηγηματική ελευθερία με την αυστηρή γεωμετρία του κάθε θέματος, την αναλυτική σκέψη, που έκανε διάσημο το συγγραφέα, με τις έξοχες εικόνες ενός κλασικού μύθου.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b21590.jpg","isbn":"960-325-095-3","isbn13":"978-960-325-095-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":126,"publication_year":1994,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ιταλικά","original_title":"Sotto il solo Giaguaro","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":21590,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/katw-ap-ton-iagouaro-hlio.json"},{"id":21031,"title":"Η μονομαχία","subtitle":"Μια αυτοβιογραφική διήγηση","description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b21666.jpg","isbn":"960-325-064-3","isbn13":"978-960-325-064-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":142,"publication_year":1993,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2007-07-16","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"ιταλικά","original_title":"Il duello","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":21666,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-monomaxia.json"},{"id":21081,"title":"Ο άνδρας που καθόταν στον διάδρομο","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b21716.jpg","isbn":"960-325-219-0","isbn13":"978-960-325-219-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":29,"publication_year":1997,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"L' homme assis dans le couloir","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":21716,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/o-andras-pou-kathotan-ston-diadromo.json"},{"id":21139,"title":"Φυγή στο σκοτάδι","subtitle":"Νουβέλα","description":"\" [...] Μολονότι οι επαγγελματικές υποχρεώσεις και γενικά οι συνθήκες της ζωής τους διέκοπταν την προσωπική επικοινωνία ανάμεσα στ' αδέλφια για μέρες ή και για βδομάδες καμιά φορά, πάντα συνέβαινε κάτι, συνήθως ασήμαντο, που τους θύμιζε πως συνδέονταν μ' ένα δεσμό αδιαμφισβήτητο και συμπαγή. Κυρίως ο νεότερος από τους δύο, σκεφτόταν σ' αυτές τις περιπτώσεις πως όλες οι άλλες περασμένες ή υφιστάμενες σχέσεις που είχε, κατά καιρούς, ακόμα και εκείνη με την εξαίρετη μα πεθαμένη από καιρό γυναίκα του, ήταν κατώτερες και πίστευε, όλο και περισσότερο, πως αυτή η αδελφική σχέση δεν ήταν μόνο ό,τι καλύτερο και αγνότερο κατείχε στη ζωή του, αλλά και από μια γενικότερη θεώρηση των πραγμάτων, το μοναδικό πράγμα που του πρόσφερε μια φυσική σταθερότητα. Ακόμη μεγαλύτερη από αυτή των γονέων, που αργά ή γρήγορα εξαφανίζονται από τη ζωή μας, ή από τη σχέση μας με τα παιδιά, που, όπως γνώριζε ο Ρόμπερτ μέσω τρίτων, τα χάνει κανείς από τα νιάτα τους ακόμα. Και το κυριότερο : ήταν μια σχέση απαλλαγμένη από τη θολή ταραχή που εμφανίζεται απρόσμενα από τα σκοτεινά βάθη της ψυχής και συνηθίζει να σκιάζει τις επαφές ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες. [...] \".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ \"Φυγή στο σκοτάδι\" είναι μια νουβέλα μοναχική και μοναδική μέσα στο τεράστιο έργο του Αυστριακού συγγραφέα. Η μοναχικότητά της συνίσταται στο ότι δεν μπορεί να ενταχθεί σε κάποια ομάδα ή να συγκριθεί με άλλα βιβλία του. Είναι μοναχική, γιατί κανένα άλλο κείμενο του Σνίτσλερ δεν δέχτηκε τόσες αλλαγές και δεν ταλαιπώρησε τόσο τον δημιουργό του όσο αυτή. Κι επίσης γιατί σπάνια συναντούμε στην παγκόσμια λογοτεχνία το φαινόμενο της απόκρυψης από τη δημοσιότητα ενός τέτοιας αξίας λογοτεχνήματος για τόσο μεγάλο διάστημα. Είναι μοναδική, γιατί είναι σπαραχτικά εξομολογητική. Πουθενά αλλού ο συγγραφέας δεν μιλάει τόσο ανοιχτά για τις κρίσεις πανικού που τον βασάνιζαν, για τη μανία καταδίωξης, την υποχονδρία, τα κόμπλεξ και για τη λατρεία που ένιωθε για τον αδελφό του - έναν άνθρωπο που αγαπούσε, μα που δεν μπόρεσε ποτέ να κατακτήσει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ νουβέλα δημοσιεύεται με εισαγωγή, μετάφραση και χρονολόγιο του Αλέξανδρου Ίσαρη.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b21777.jpg","isbn":"960-325-147-X","isbn13":"978-960-325-147-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":193,"publication_year":1995,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Flught in die Finsternis","publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":21777,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/fygh-sto-skotadi.json"},{"id":24256,"title":"Η αρχιτεκτονική της αρχιτεκτονικής","subtitle":"Ημερολογιακά σημειώματα","description":"Το μυαλό μου δεν σταμάτησε ποτές να \"δουλεύει\" και να παίρνει στροφές. Και το χέρι ( -από κοντά) σημείωνε, στο όποιο χαρτί έβρισκε πρόχειρο μπορστά του, ό,τι δεν έπρεπε να ξεχαστεί, γιατί ήτανε σχετικό με την επαγγελματική μου απασχόληση. Κι όπως δηλ. ο νους μου ( -και όλη μου η ψυχή) ήταν πάντα ( -και πιο πολύ) για την αρχιτεκτονική, μαζί και για ό,τι άλλο μπορούσε να έχει κάποια σχέση μαζί της. Κι οπότε, όπου κι αν βρισκόμουν, ακόμη και όταν σκαρφάλωνα σε κάποιο βουνό, ή όταν έκανα κάποιο μακροβούτι στη θάλασσα ( -κι ας μοιάζει αυτή η δεύτερη περίπτωση κάπως παράξενη...), έπρεπε να έχω μαζί μου ένα σημειωματάριο και ένα μολύβι. Και που τα δύο αυτά \"σύνεργα\" τα έβαζα και στο προσκέφαλό μου όταν πήγαινα τις νύχτες για ύπνο. Γιατί τότες ήτανε, δα, που μου έρχονταν... οι εμπνεύσεις. Που να μην μπορεί να με πάρει ο ύπνος. Κι όταν, ακόμα, κάποιες φορές ξύπναγα μέσα στα άγρια μεσάνυχτα με κάποιαν \"ιδέα\", που έπρεπε να τηνε καταγράψω, αν δεν την... ακινητοποιούσα στο χαρτί μου. Κάτι που με τον καιρό νόμισα πως θα μπορούσα να το αποφεύγω. Γιατί είχα πιστέψει πως ό,τι το αξιόλογο περάσει σε κάποια στιγμή από το νου, θα ξανάρθει κάποτες πάλι κι ας μην το έχω καταγράψει. Και που αυτό συμβαίνει, βέβαια, συχνά. Όμως, κάποιος μικρός διάβολος με έκανε να... αλλαξοπιστήσω. Και για να διερωτηθώ: - μετά από πόσον καιρό θα ξανάρθει ό,τι άφησα... να μου φύγει; Κι όταν πρόσεξα δηλ. πως καμιά φορά δεν ξανάρχεται η \"ιδέα\", η \"σκέψη\", ο \"στοχασμός\" που δεν σημειώθηκε, σε κάποιο χαρτί, τη στιγμή που πρόβαλε κάπως πηγαία και με τη δροσιά της κάποιας φρεσκάδας. Κι οπότε, η μόνη λύση ήτανε το σημειωματάριο και το μολύβι... όπου κι αν θα βρισκόμουνα, ακόμα και εκεί που πήγαινα... για να μην κοιμηθώ, έτσι όπως με ταλανίζανε και κάποιες νυχτερινές οδοιπορίες.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b24946.jpg","isbn":"960-325-491-6","isbn13":"978-960-325-491-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":344,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2007-07-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":24946,"url":"https://v2.bibliography.gr/books/h-arxitektonikh-ths-arxitektonikhs.json"}]