Η ιδιότητα του πολίτη ή, ορθότερα, η πολιτειότης, δεν είναι μία, αλλά πολλές, όσες και οι εκδηλώσεις της ελευθερίας, η οποία αποτελεί το συστατικό της υπόβαθρο. Διακρίνουμε τρεις θεμελιώδεις μορφές πολιτειότητας: την ατελή πολιτειότητα, που ορίζει τον πολίτη του κράτους και απαντάται στα προαντιπροσωπευτικά ή διαμεσολαβητικά πολιτικά συστήματα. Η απλή πολιτειότης προσιδιάζει στον πολίτη της πολιτείας και αντανακλά το αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα, όπου η ιδιότητα του εντολέα αποδίδεται στον πολίτη. Η πλήρης πολιτειότης ορίζει τον πολίτη της δημοκρατίας που απολαμβάνει σωρευτικά την ατομική, κοινωνική και πολιτική ελευθερία ή αυτονομία. Tέλος, στη φάση της μετα-κρατοκεντρικής οικουμένης, απαντάται η κοσμοπολιτειότης. Η έννοια του κοσμοπολίτη ορίζει, συγχρόνως, τον πολίτη της πόλης και τον πολίτη της κοσμόπολης.
Ώστε, ο πολίτης της νεοτερικότητας είναι ατελής πολίτης, υπήκοος του κράτους, όχι όμως πολίτης της πολιτείας.