Ετούτη είναι η ιστορία μιας νύχτας, ενός ανέμου και δύο γαλάζιων ματιών... Στο γηροκομείο Γαλήνη, την ώρα που μυριάδες πεφταστέρια φέγγουν στο σκοτάδι, η Αγγέλικα σμίγει τα χέρια σε ευχή και βυθίζεται στο έρεβος μιας δαιμόνιας πλάνης...
Νέα, ξανά, ταξιδεύει αναζητώντας τον έρωτα. Στο σιδερένιο κρεβάτι ενός πορνείου η σάρκα της παλεύει και ξεθυμαίνει. Στο κατάστρωμα κάποιου πλοίου αναλογίζεται εκείνον που θαρρεί πως αγαπά. Αρραβωνιάζεται, μα η Πανσέληνος της δείχνει άλλους δρόμους. Ερημώνει κι ανακαλύπτει το κενό σε μια παγωμένη σοφίτα. Φοβάται πως εκείνος έχει νικήσει...
Ετούτη είναι η ιστορία της Αγγέλικας που ήθελε να ερωτευθεί και δε φοβήθηκε το τίμημα. Είναι ακόμη η ιστορία κείνης της γριάς με τα φιδόμαλλα που έβλεπε μακριά· της μικρής Μάγδας που άκουγε τα αστέρια να μιλούν και του Χάρη του χοντρού με το λευκό καναρίνι στον ώμο· μιας πόλης με ανθρώπους χαμαιλέοντες και ενός λουλουδιού που έμαθε να ανασταίνεται· ενός μωρού που έφυγε μόνο του μες στη νύχτα και κάποιου ανέμου που λαχταρούσε να απαγκιάσει...