Το αφήγημα αυτό ήταν μάλλον ξεχασμένο, αφού δεν περιελήφθη στα Άπαντα του συγγραφέα (τομ. Α΄, Β΄, εκδ. Κέδρος 1984, 1980) ή στο βιβλίο του "Λυσίκομος Εκάβη και άλλες ιστορίες", εκ. Διογένης 1971.
Αρχικά διαβάστηκε από τον ταλαντούχο ηθοποιό και λόγιο Γιώργο Γληνό στην ιστορική Στέγη Καλών Τεχνών και Γραμμάτων, στις 19 Ιανουαρίου 1955.
Αργότερα δημοσιεύθηκε στο μηνιαίο περιοδικό "Επιθεώρηση Τέχνης" -το σημαντικότερο καλλιτεχνικό μεταπολεμικό περιοδικό που έχει να επιδείξει κατά τα μεταπολεμικά χρόνια ο χώρος της αριστεράς διανόησης -στο τεύχος αρ. 25, τον Ιανουάριο του 1957.
Είναι χαρισμένο, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο συγγραφέας, στον μικρό του φίλο Γιάννη Β., γυιό του γυμνασιάρχη Δημητρίου Βαγή, με την οικογένεια του οποίου ο Λούλης διατηρούσε άριστες σχέσεις.