Η Συνθήκη του Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε σε κίνηση τους μηχανισμούς μιας ακόμη στενότερης συνεργασίας των λαών της Ευρώπης προωθώντας τόσο την οικονομική και νομισματική ένωση, όσο και την πολιτική ένωση των ευρωπαϊκών κρατών. Τα αδιαμφισβήτητα κενά που άφησε η Συνθήκη της Ένωσης σε ποικίλους τομείς, κυρίως δε στο θεσμικό, παραπέμπονται για να αντιμετωπισθούν από τη διακυβερνητική διάσκεψη του 1996.
Οποιαδήποτε όμως συζήτηση για αναθεώρηση των συνθηκών και ενίσχυση των ομοσπονδιακών στοιχείων της ένωσης προϋποθέτει ένα άρτιο, συμπαγές και αποτελεσματικό πλαίσιο έννομης προστασίας. Ο ρόλος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πρέπει να προσαρμοσθεί στις απαιτήσεις των νέων διαρθρωτικών μετασχηματισμών.
Στις προοπτικές βελτίωσης της σύνθεσης, οργάνωσης και λειτουργίας του Δικαστηρίου καθώς και στην αντιμετώπιση γενικότερα των ελλειμμάτων και ανεπαρκειών του κοινοτικού συστήματος ένδικης προστασίας των πολιτών αφιερώνεται αυτό το βιβλίο.