Κι έπειτα, ο νέος, βρέθηκε ακούσια να κρατά ένα πακέτο γράμματα τακτοποιημένα σε ομοιόμορφους φακέλους που όλοι ως αποδέκτη τους είχαν το ίδιο άγνωστο σ' αυτόν όνομα σκαλισμένο με καλλιγραφία περισσή. Ο Γρηγόρης Π. του τάσφιγγε στα απρόθυμά του χέρια λέγοντας, ταυτόχρονα, κάτι τόσο σιγά που μόνο τον τόνο επιμονής μπορούσες να διακρίνεις. Ο νέος, όμως, ακούστηκε να αρνείται σθεναρά τον αλλότριο ρόλο, την ξένη υιοθεσία και θάλεγε κανείς πως όλα είχαν λήξει εκεί. Πως είχε επιδέξια απεμπλακεί.
Παρ' όλα αυτά, αργότερα, θα έχει πειθήνια αποδεχτεί να παίξει το παιχνίδι. Παρέα με τον Γρηγόρη Π., πάνω σ' αυτό να έχει δια-λογιστεί. Έτσι, λοιπόν, έγινε κι απόκτησε αυτός τη "γάτα".