"Τότε που διάφοροι μαλάκες ανά την υφήλιο αποφάσισαν να χέσουν στα μούτρα μας τις ενοχές τους τραβάω καζανάκι, κάνω ένα μπάνιο να αισθανθώ καθαρότερος, ανάβω ταυτόχρονα 20 τσιγάρα, όλα τα φώτα του σπιτιού μου, βάζω μπροστά τη μηχανή του αυτοκινήτου που δεν έχω, βάζω στο φούρνο να φτιάξω σιφνέικη ρεφυθάδα, 10 ώρες σε χαμηλή φωτιά, κολλάω μια τσίχλα στον κοινόχρηστο διακόπτη φώτων της πολυκατοικίας, κερνάω κλεμμένο φως τους μετανάστες στο υπόγειο, ρίχνω μελάσα στο δίκτυο φυσικού αερίου, φτιάχνω 50 καφάσια παγάκια να δροσίσω τις φώκιες στο ενυδρείο, τρώω φασόλια επί ένα 24ωρο για να έχω να κλάνω αέρια ακατάπαυστα, πίνω κόλες για να ρεύομαι θερμοκήπια μίσους κι άγνοιας, πίνω γενικώς, βάζω στον αυτόματο το τροπάριο της Κασσιανής και συνδέομαι με πλατεία Κουμουνδούρου, μπλοκάρω το αστυνομικό τμήμα της Καλλιδρομίου με κουκουλοφόρες καλωδιώσεις, καίω λάδια, τηγανίζω την ψήφο μου, βάζω στο πλυντήριο τον εθνικό ύμνο, νόμος είναι το δίκιο του πεινασμένου...
Άμα παρόλα αυτά δεν προλάβω να κάνω τίποτα θα σημαίνει ότι μου έχει κόψει το ρεύμα η ΔΕΗ γιατί δεν το πλήρωσα..."