Κακία, Καλοσύνη, Αγάπη. Λέξεις συνηθισμένες, συναισθήματα οικεία σε όλους. Κι όμως, πόσοι τελικά εξάντλησαν το νόημα αυτών των λέξεων; Πόσοι από μας κολύμπησαν ανάποδα στο ρεύμα της ζωής, για να φτάσουν ως την πιο πηγαία κι ανεπιτήδευτη έκφραση αυτών των συναισθημάτων; Πόσοι άντεξαν στην πρόκληση να γνωρίσουν το πραγματικό πρόσωπο του κόσμου τους, που φανερώνεται μόνο όταν οι άνθρωποι μείνουν γυμνοί κι απροστάτευτοι, με μόνη δύναμη αυτή της ψυχής τους;
Ένα ανοιξιάτικο πρωινό, καθώς η φύση ξαναγεννιέται, ο Κλεάνθης φτάνει ρακένδυτος και μόνος σε μια πόλη που η τύχη διάλεξε γι' αυτόν. Μέσα στους δρόμους της, αναπνέει την ιστορία της και γνωρίζει τους ανθρώπους που τη γεμίζουν· και πάνω απ' όλα, εισπράτει την κακία, την καλοσύνη αλλά και την αγάπη, σε όλο το μεγαλείο τους.
Ο Λεωνίδας Μπρεκουλάκης, καθώς μας διηγείτε απολαυστικά το Στοίχημα, βαδίζει στα μονοπάτια ενός λεπτού μας επίμονου ρομαντισμού και μας ξεναγεί στην αυθόρμητη απλότητα. Σ' έναν κόσμο, δηλαδή, που ξεχνιέται και χάνεται - άλλωστε, που να βρεθεί πια χρόνος...