Στο Ρούμκαβακ, ένα χωριό στη μακρινή Καππαδοκία, λίγο πριν φύγουν οι χριστιανοί με την Ανταλλαγή των πληθυσμών, έθαψαν βαθιά μέσα στη γη ένα μεγάλο βιβλίο. Εκείνο το βιβλίο, τον κώδικα του Ρούμκαβακ, αναλαμβάνει να βρει ένας άνθρωπος που ζει καθημερινά τον πόλεμο και τον πόνο, αφού εργάζεται ως πολεμικός ανταποκριτής σε όλες τις εμπόλεμες ζώνες του πλανήτη. Σε αυτή όμως την ειδική αποστολή παρελθόν και παρόν μπλέκονται ακατάπαυστα, και μαζί συναισθήματα, σκέψεις, αναμνήσεις, απόψεις και μνήμες. Ο ήρωάς μας καλείται μέσα από ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών να βρει τη λύτρωση και τη συμφιλίωση με τον εαυτό του και τις ρίζες του.

"Η Ιζαμπέλα έλεγε πως ο έρωτας γίνεται πιο τυραννικός με την απουσία του αγαπημένου προσώπου, δεν ξεπέφτει με την καθημερινή τριβή, την αναγκαστική επαφή και το βούλιαγμα του κρεβατιού. "Αρχίζω να καταλαβαίνω την Πηνελόπη", έλεγε και γαντζωνόταν πάνω μου σαν τον κισσό, χωρίς να ρωτήσει πότε θα ξαναφύγω. Το ήξερε. Είχε ερωτευτεί κάποιον που ήταν όπου γης πατρίς, που αγαπούσε τον κίνδυνο όσο τίποτα και του άρεσε ν' ακούει τα βαριά και τα συριστικά σύμφωνα των ανθρώπων σε όλα τα σημεία της γης και να διαβάζει τους ποιητές".