Νεοελληνικη ποιηση

Πού να γεννήθηκε η παράνοια του έρωτα; Στο ξύλο, που δένει το μολύβι του καρπό για να γράψει τα μεγά...

Σαν σήμερα ξημέρωσε το χτές.κι ήρθες εσύ κριτής κι επίσηςόνειρο δίχως ρίζες,σώμαδιάτρητο από πατημασ...

Στο έργο αυτό μπορεί κανείς να διακρίνει τον πλούτον των συναισθημάτων του πρωτοπρεσβυτέρου Γρηγορίο...

Θωπεύεις τον άνεμοημερεύεις στο ξάστεροκαι υποκλίνεσαι με μεγαλοπρέπεια.Ξαναγεννιέσαι και φωτίζεσαισ...

Δεν περίμεναΟ τρελός να ποιείΟ κουφός να αφουγκράζεταιΚαι η ανία να δημιουργεί.Δεν περίμεναΟ φονιάς ...

[...] αυτό μονάχα να φοβάσαι·αυτή τη στιγμή να καταριέσαι·που σαν θεόθα σ' αγαπήσει η μοναξιάκαι δεν...

Όλες οι πίκρες μιας ασάλευτης ζωήςστάλαξαν ωκεανό, δυτικά της λύπηςευτυχισμένοι, υπερωκεάνιοι ταξιδι...

Τετράστιχα - VIΜεγάλες οι στιγμές της Ιστορίας:το τρένο που έφερε την Επανάσταση,ο κορεσμός της μέλι...

... θα περιμένω μέχρι τα ξίφη των ματιών σου να λυγίσουν, μέχρι τα σύννεφα να μαρτυρήσουν την αλήθει...

Τα κείμενα του αφηγηματικού ποιήματος "Οι διακοπές του κυρίου Λούνα" γράφτηκαν ως επί το πλείστον το...

Ω έρωτα, έρωτα βαθύ. Έρωτα πλατανόφυλλε, πλατύφυλλη ηδονή μου. Στάχυ μου μονοσύλλαβο, δε λέγεις να σ...