Νεοελληνικη ποιηση

SPACE ODDIITYΤο σάλιο μου έχει λασπώσειΔιψάω Ο περασμένος χρόνος Κρίσιμο εύρημα για την πτώση Είναι ...

Η ΠΟΛΗΠάντα μου άρεσενα κοιτώ την πόλη.Τα μπαλκόνια γεμάτα άνθηκαι εσώρουχα.Κάτω τα πεζοδρόμιαφορτωμ...

Είναι το τώραόπως και κάθε τώρα· βέβαια αυτό το τώρα, όπως και κάθε "παρατσούκλι"τείνει να γίνει βεβ...

Η ΜΟΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ Ακόμα εδώ ανοίγω καινούργιες πληγές στο φως-εδώ, που σημαίνει αλλού -στις παύσεις με...

Να γίνουμε ποιήματαΚάποια στιγμή πρέπει όλοι μαςνα γίνουμε ποιήματα...Να βγούμε στους δρόμουςτης Κόλ...

ΨΙΘΥΡΟΣΑγγίζω το αυτί μου στο χώμα.Αφουγκράζομαι...Σο βάθος των αιώνων βλέπω.Μνήμη των γενεών.

ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΜΟΥΣΑΩ, Μούσα της γλυκιάς ζωής!Πανδύναμη, εσύ, της καρδιάςΕρατώ, ταξιδεύτρα!Ταξίδεψέ με...

Έκλεισε την πόρτα και κλείδωσε τον έξω κόσμο. Ξάπλωσε Ήρθε η ώρα να ζήσω είπε και κοιμήθηκε.

Έρχεσαι να με ξοδέψεις ξέροντας πως σε διψώ όπως φαύνο ποτήρι νερό παγιδεύει στο λίγο του τον ήλιο Έ...

ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣΗ γυναίκα που κατοικείτη λέξη φως, ονειρεύεταιπως είναι ένα πηγάδιαπ' όπου χίλια μάτιαανε...