Αντωνης Σουρουνης
Αντώνης Σουρούνης
1942-
Βιβλία - Συγγραφή - (33)
Η Θεσσαλονίκη των συγγραφέων
Τηλέμαχος ΑλαβέραςΠροτεινόμενο 0 φορές - Σε 0 συλλογές - 746 εμφανίσεις
Οι γιατροί δε διακινδυνεύουν να βγάλουν τη σφαίρα από το κεφάλι του Τόμι και αυτός δεν μπορεί να το ...
Λίγη ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας
Χρήστος Α. ΧωμενίδηςΠροτεινόμενο 0 φορές - Σε 0 συλλογές - 675 εμφανίσεις
39 κείμενα και συνεντεύξεις, 82 Νεοέλληνες λογοτέχνες
Μια κλασική ρήση που εκφράζει το αίσιο τέλος μιας περιπέτειας, μιας ερωτικής ιστορίας, μιας ταραχής,...
Με τις " Άσεμνες ιστορίες" εγκαινιάζεται η σειρά "Κείμενα και εικόνες" που επιμελείται ο πεζογράφος ...
Μια κλασική ρήση που εκφράζει το αίσιο τέλος μιας περιπέτειας, μιας ερωτικής ιστορίας, μιας ταραχής,...
Με τις " Άσεμνες ιστορίες" εγκαινιάζεται η σειρά "Κείμενα και εικόνες" που επιμελείται ο πεζογράφος ...
"Πάντα μου πίστευα πως θα έκλεινα τα πενήντα μου χρόνια ανάμεσα σε πενήντα φίλους και να που είχα βρ...
Les premieres meurent toujours les dernieres
Αντώνης ΣουρούνηςΠροτεινόμενο 0 φορές - Σε 0 συλλογές - 426 εμφανίσεις
"La langue que j' ecris est avant tout celle que l' on parlait dans la maison de mon pere (...) Il a...
"Πάντα μου πίστευα πως θα έκλεινα τα πενήντα μου χρόνια ανάμεσα σε πενήντα φίλους και να που είχα βρ...
Τα κείμενα αυτά δημοσιεύτηκαν στο "Περιοδικό" από τον Αύγουστο 1990 έως το Δεκέμβριο 1991, όπου με τ...
Οι χρόνοι εκείνοι φύγανε εδώ και καιρό. Οι άνθρωποι που έρχονταν κάποτε μέσα στη νύχτα σπίτι μου με ...
Οι πρώτοι πεθαίνουν τελευταίοι
Αντώνης ΣουρούνηςΠροτεινόμενο 0 φορές - Σε 0 συλλογές - 278 εμφανίσεις
Ο Αντώνης Τσιρώνης, ναύτης σε γκαζάδικο, παθαίνει ένα μεγάλο ατύχημα στο πρόσωπο τη στιγμή που το βα...
"Η αφήγηση του Σουρούνη ακροβατεί εύστοχα πάνω στον άξονα που στηρίζουν η φαλλοκρατία και το φιλότιμ...
Τι μπορεί να λέει μια κυριακάτικη ιστορία; Με τις καμπάνες να χτυπούν από το ξημέρωμα, τα παρατεταμέ...
"Πρόκειται για γεννημένο παραμυθά, που ξέρει να παίζει καλά με τις ευκολίες και τις δυσκολίες της αφ...
Μια φορά κι έναν καιρό μπορεί να είχαν και οι άνθρωποι ουρά, γιατί άκουγα πολλές φορές τους μεγάλους...